piqinin güncesi

2009-04-07T02:01:00.000-07:00

bi çift var nerdeyse her sabah karşılaştığım.oldukça yaşlılar.kadının üstünde kış başından beri aynı başörtü, aynı mavi desenli muşambamsı bir pardesü.ona keza kocasıda herşeyiyle aynı.ya bindiğim otobüse biniolar yolda ya da metroda karşılaşıoruz bi şekilde.hep bi koşuşturmaca halindeler ve el ele gidiolar artık her nereye gidiolarsa.merak edio insan.bu denli yaşlı bir çift her sabah nereye gider.muhtemelen çalışmaya. iyi ama nerde çalışıolar.bu denli yaşlı bi çifti kim, nerde, hangi işte çalıştırır?çünkü gerçekten yaşlılar.

sabah işe gelirken metroda insanların yüzlerini inceledim.görebildiğim açıya kadar tümünün suratına bakıp ne düşündüklerini yada nasıl bi hayat yaşadıklarını çözmeye çalıştım.sonra kendime döndüm.camda yansıyan suretime baktım.yaşadığım hayatla uyumumu ölçtüm.sonuç baya bi kötü çıktı.bıkkınlık...insan sabahları daha neşeli, daha hareketli bi yerlere gitmeyi hayal edio.bu kişinin işi bile olsa böle olmalı diğmi.

camdan akıp giden yolları, köprüleri, alt geçitleri, tünelleri aşarken nedense kafamı çervirdiğimde her an bi tanıdıkla karşılaşıcakmışım gibi bi his uyandı içimde.aslında bu aralar hep böyleyim.içimden bi ses bi yerde eski bi tandığını görüceksin diyip duruo ki ben pek öle biyerlerde tanıdıklarını gören tiplerden diilim.yüzlere diil önüme bakarak yürürüm genelde.yada vitrinlere.ama işte bu aralar böyleyim.

ahh sevgilime yemeğe çıkma teklifi ettim ama bu güzel kızı yani ben'i reddetti.yarın olurmu didi.piqi didim.

yine bu aralar daha evvel küçümseyerek burun kıvırdığım bi grubun Baytar adlı parçasına takmış bulunmaktayım.okadar çok dinledimki başkalarına serbest çağrışımmmı yaptı nooldu? iş arkadaşımın ablası Baytar olmaya karar vermiş.pöüfffhhh...yani veteriner.

3 buçuk gündür izinliydik sevgilimle.keyfe keder bişi diildi elbette.kocam ishal kusma gibi tüm dışavurumlu hastalıklardan geçti son bi kaç gündür.zor günlerdi cidden.ama çok şükür şimdi daha iyi.

siteye ithal ettiğimiz arkadaşlarımızla haftasonu isviçre alplerinden gelme peynirli bi yemek çeşidi denedik.raglett partisi...

nefis raglett peynirler kendilerine eşlik eden garnitürlerle ağzımızın içinde raks edip durdular.off ne güzel dakikalardı beah.

yemek faslından sonrada uzuuuun ara verdiğimiz Lost un 5.sezonuna gümbürdenek atladık.ama mamafih hiç bi shit anlamadık.o mu böleydi bu mu böleydi.aaa o ölemiydi onun sebebi bmuydu aa ben bunu tamamen unutmuşum fln derken 3 bölümü bitirivermişiz.sonuç:ZERO karman çorman olmuş Lost.anlayabilen beri gelsin.

başka başka başkaaa.başka bişi yok.

tepedeki çimenlik neresi?

2009-03-30T03:12:00.000-07:00

öyle şarkılar vardırki insanı isyana davet eder.şarkının içinde geçen sözleri sizin dışınızda birilerinin söylemesi bile rahatlatır insanı.

vazgeçmek,birden bire

herşeyden vazgeçmek...

bu cümle dizisi işte beni benden aldı gitti şu dakkada.kendimi yemyeşil bi düzlükte hayal ederken,herşeyden vazgeçmiş, sorumluluklarının yükünü omzundan atmış, sadece o dakkayı, o an'ı yaşamayı seçmiş olmayı ne çok isterdim.bu nasıl bir lüksdür bilen var mı?

yapsa yapsa Ferrarisini Satan Bilge yapar böle bişeyi diyesim gelio.ama yaa.şöle bi düşün.herşeyden uzakta,tanımadığın ama bi okadar kendine sıcak bulduğun bi yerde, işte tam orada yaşadığına şükredebilmek.yüzünü gökyüzüne çevirip kocaman bir nefes çekmek ve herşeyden önemlisi o nefesin seni ne denli mutlu ediceğini bilmek.tekrar çekmek, tekrar çekmek içine, ciğerlerine ve tüm bedenine.

sadece gökyüzü

sadece deniz

sadece sen ve ben

sadece sevgi

hepsi bu...diyebilmek.

çok mu zor,çok mu imkansız.bahar geldi yine herşey altüst olmaya başladı.ruhlar çıkıp gitti bedenlerinden çook uzak yerlere.buluştur şimdi ikisini buluşturabilirsen.getir bakalım biraraya.biri anyadaaa biri konyadaa.hele bi de üstüne çalış çalışabilirsen:(

kavun karpuz portakal elma

2009-03-27T04:32:00.000-07:00

28 yaşımın üçte birinden çıkıp üçte ikisine geçerken tam olarak bugün gözlük kullanmaya başladım.hayır hayır konuyu yaşlılığa getirmicem sevgili günlük.bunun yaşla fln alakası yok çünkü.bu garip bi durum.zamanla bu şey de benim bi uzvum gibi olucak çünkü .onsuz yapamıcak duruma gelicem gün gelicek.diğer tüm gözlüklüler gibi.yada 4 gözlüler gibimi demeliydim:)iğrenç ilköğretim esprileri işte.ehehe

herşey daha mı iyi daha mı kötü henüz bilmiorum.fakat iyimserim bu hususta.gözlük takmak bana iyi gelicek çünkü gerçekten körleşmeye başlamışım ben ya.benim gibi sağlığına düşkün biri bunu nasıl geçer bilmem.bir hatadır oldu, yapcak bişi yok.

şu anda işyerinde yapayalnızım.kimsecikler yok.artık uluorta çalıştığımız için yalnızlık süper gelio bu tip durumlarda.eskiden odalarımız vardı.kaçıcak delik aradığımızda kapıyı çekmek yeterli oluodu.artık böle bi lüksümüz yok maalesef.ahh sezen çıktı.

sıkıldım sıkıldım uçmak istiorum

yalınayak yere basmak istiorum diyor yine.ve aklıma güzel güneşli günler gelio.bu senenin ulaşılamayacakmış gibi gelen hayali şu:

yazın sefasını süremediğimiz evimizin balkonunda; miskin bir pazar gününde, sıcaktan yapış yapış olmaya meyillenmiş o öğleye yakın vakitte, missler gibi herşeyin en canlı rengine sahip olduğu bi kahvaltı yapabilmek.masamızda domates soslu kızartma,kahvaltılıklar ve karpuz olucak.

empathy,sympathy...i mean tolerance...(şarkıya devam)

sonrada havuza inip gerine gerine yatmak,ayçiçeği misali güneşe doğru dönmek,bunalınca suya dalmak, sıcaklayınca gazoz içmek:) gibi aktivitelerle günü olabildiğince hiçbişey düşünmeden öldürmek.

ahhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhh.küçülek bi camdan içeri sızıp bana göz kırpan ey güneş!sana sesleniorum.anananı babanı abini ve kim varsa eş dost akraba... hepsiini al da gel artık buralara.sıcacık olalım, kaynayalım, fokurdayalım.

yaz gelsin artık vesselam!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

2009-03-17T02:34:00.000-07:00

yaşlanıyoruz.belki aynaya baktığımızda diil yaşlandığımızı algılama biçimimiz ama etrafımızdaki insanların sevdiklerimizin başına gelen hastalıklardan ve kayıplarımızdan anlıyoruz yaşlandığımızı.

birileri gidiyo. açılan yerlere yenileri gelio, önceki gidenin yerini asla dolduramıcak şekilde hemde.

herşey bi şarkıyı dinlerken başlıyo aslında.eskidendi eskiden diyo.elimi çeneme koymuş düşünürken buluyorum kendimi çoğu zaman gün içinde.ne düşünüyorum, kimi düşünüyorum bilmeden.boşluk... koskocaman bi boşluk içinde ordan oraya döndürüp duruorum düşüncelerimi.ve nihayetinde yine hiçbirini yerine koyamadan bitio bir gün daha.

canım sıkılıyo.sabah geç kalışıma, bi otobüsü kaçırışıma, şemsiyemin sürekli kolumdan aşağı düşüşüne, otobüsteki kadının yer avcılığı yapışına, paramın üstünü bi türlü veremeyen muavine,dengeizce fren yapıp gaza basan şöföre, leş gibi sigara kokan yanımdaki adama ve tüm diğer şeylere canım sıkılıo işte.

biz insanız diyorum.en kaliteli şartlarda yaşamayı hakediyoruz hepimiz.şu dönemde gidebiliceğim bi işim olmasıda güzel tabiiki ama bulunduğumuz şartlarıda sorgulamadan edemiorum işte.

biraz umuda ihtiyacım var bugün.herşeyin daha iyi çok daha iyi olucağına dair.istemediğim bu insanları bi gün görmek zorunda olmucağıma ve yakında biyerlerde güneşli günlerin çıkıp geliceğine dair.

2009-03-09T02:46:00.000-07:00

hep böyle oluo.blog yazmak nankör bi iş.bi bakarsın her gün her dakka içini döküosun bi bakarsın haftalarca aylarca içinden bi satır bişi yazmak gelmemiş.hemde yaşanılan onca şeye rağmen.bu işinde trendi var galiba.ama ben eskidende böleydim.yığınlarca günlük yazmaya başladım. bi zaman sonra yerini haftalıklara yada aylıklara bırakır oldu.tembellik işte.

neler oluo bunca zamandır bi şöle dökiliim bakalım.

öncelikle hayatımın yeni baş belası bir başdönmesi.dizzness...canımı sıkan aklımın bi kenarında ölecene sabit duran.yapılan tüm tahlil ve görüntülemeler sonucunda durumumun psikolojik olduğu saptandı.

tabi ben şımarık bir çocuk, dert yok, tasa yokken kendi kendime böle başdönmeleri fln uydurma yeteneğine sahibim.hayır başım dönsün başım dönsün die 40 kere dile getirseydim de olsaydı tmm derdim.ama yok.mutlu mesut giden bir hayatın tam göbeğinde yakalandığım bu illete nerdeyse hergün çemkiriorum.zaten nerde abidik gubidik hastalıklar onların hepsi sırayla bende.neyse bunada şükür.

bu ayrılık zamanlarında sevgilim iş için 5 haftalığına Urfa ya gitti.haftasonları cuma gecesinden gelip pazartesi sabahları herzamanki işe gidişleri gibi gidiverio.tek fark akşamları ben evde diilim o da zaten evine gelemio:(( haftaiçleri annemde haftasonları kendi evimdeyim.bir düzensizlik, bir kargaşa yaşam dengemiz az buçukta olsa bozuldu fln derken bi haftamız kaldı sonunda.bitti gitti işte ama gel bi de bana sor.

15 gün önce bende değişiklik olsun die kocamın yanına kaçtım haftasonu için.öncelikle Urfa ya uçakla gitmek bi sorun otobüsle gitmek ayrı bi sorun.otobüs yaklaşık 18 saat sürüo.uçak seferleride oldukça az ve genelde hep rötar yaşanıo.bi de bazı seferleri aktarmalı.baya yorucu oluo maalesef.ilk defa yalnız uçağa bindim ben bu yolculukta.hafiften bi yalnızlık ve panik halinin dışında hemen olaya kanalize oldum zaten.uçuoruz yani altı üstü.nolcakki...

o gün urfaya giderken uçakta yanımın yanında oturan bi şahıs benim kalkış ve yükselişlerde yaptığım bazı iç fenalaşma hallerimden dolayı ve kendisininde uçak teknisyeni olmasından ötürü(aiiy ne zaman ötürü desem hep o bulgar kızların kavgası gelio aklıma.kimden ötürü aa kimden ötürü?senden ötürümü benden ötürümü a ayşe!!!)sanırım epey dikkatini çektim.uçak korkularıyla alakalı açtığı konuyu bir huşu içerisinde yolculuk boyunca devam ettirdi.son derece düzeyli sohbetimiz sonucunda hosteslerle olan kankiliğinden dolayı 2 kez ortakal suyu içebildim mesela:)bi de uçaklar, motorları, kanatları fln gibi mekanizmanın bazı özelliklerini anlatıp durdu.bana uçağın düşmesinin çok zor olduğunu düşme sebeplerini fln anlattı.bende bu yolculuğun sonunda uçaklardan korkmamaya onların en güvenli ulaşım aracı olduğuna kanaat getirmiştimki bu yolculuktan bi hafta sonra thy uçağı hollandada düşüverdi.bammmm...

uçak korkumuz tüm tazeliğiyle yenilendi.

geçelim bu konuyu hızla.

urfaya varışta en sevdiğim sahneyi yine yaşar buldum kendimi.bekleyenin beklenene kavuşması an'ı.bu sahneyi ister ben olıyım, ister tv de bi film sahnesi, isterse sokaktaki bi çift farketmez,çok seviyorum.kavuşma sahneleri; içinde aynı anda hem hüznü hem mutluluğu eşit oranda barındıran sahnelerdir.ve engüzeli sevdiğine sarıldığın, kokusunu duyduğun andır.güvenli bi limandır tendeki o koku.tanıdıktır.

herkese ve herşeye yeni olduğun bi kentte ondan başka herşey yabancıdır.sanki flört ediomuşuz gibi tatlı bi heycan bi yaramazlık yapıomuş hissi barındırır içinde.güzeldir.ve yağmur yağmasa hep öle sarılmış kalalım istenir.

yağmur ya...

günlerdir haftalardır istanbul yağmura gömülmüş durumda. güneşli günlerden bi haber yaşamaktayız.güneş benim için yine uçakta bulutların üstüne çıktığımız anda gördüğüm pırıl pırıl bi havanın içinde saklıdır.ondan beri kendisini görene aşkolsun:(

urfa zaten sephia tonlarında bi şehir olduğundan dolayı yağmur yağıncada sanki duru su diil çamurlu su yağıo gibi oluo.aylardır yağmayan yağmur gittiğim gün yağmaya bi başladı halada devam edio-muş.

sevgilim Dedeman Otelinde kalıo tüm seyahati boyunca.

otel hayatına alışık olmadığımdan bu hayatın artık üstadı olan kocamın izinden gidiorum.mesela hayatımda ilk defa otel kapılarında bulunan ayakkabı fırçalayıcısı gördüm.süper bi alet.çok beğendim.sitelerimizdede görmek isitoruz bu aleti.duy beni süleyman beyyyy!!!

neysse..kısa bi hasret giderme olayımızdan sonra hemmen vakit kaybetmeden Urfa şehir turuna başlıoruz.

urfada tüm çocukların elinde bu boncuklu şey var.evlere nazarlık olsun die satıolarmış.satın almadım.ama kakalamak için uğraşan çok oldu.

ilk etapta insanlar çekti dikkatimi.hemen hemen herkes kırsal kesim havasında zaten.kadın nerdeyse hiç göremiosun.sanki herkes erkek.herşeyerde poşi yada poşu artık adı neyse o satılıo.bi de mor başörtüleri.urfada genç yaşlı erkek kadın çoluk çouk herkes balına bişi takıo.mor örtü takanların hepsi arapmış.arap olmayan biri kesinlikle mor başörtü takmıo.sanırım geri kalanlarda o poşilerden takıolar.kimisi boynuna kimisi başına.bi de acaip renkli kıyafetler giyiyo kadınlar.cafcaflı allı pullular hepsi.

hiç kadın olmamasından dolayı sarı saçlarımla dikkat çekiorum sanırım.genelde meraklı gözlerle karşılaşıorum.zaten onlarda farkında burada turist gibi bişi olduğumuzun.bizde şunun farkındayız.kazara başı açık birini görürsek işte burda bitane daha turist var dioruz.halk kendi kültürüyle içiçe urfada.dışına çıkan nerdeyse hiç yok.

tabiiki Balıklı Göle gidioruz.Hz İbrahimin hikayesinin vuku bulduğu yere.bu hikayeyi bilmemize rağmen ısrarla anlatmak isteyen küçücük çocuklarla karşılaşıoruz.urfanın bi özelliği daha.tüm kutsal sayılan yerlerde yada tarihi eserlerde size rehberlik yapanların tümü çocuk.mekanla alakalı her ayrıntıyı biliolar hemde 4 dil.kürtçe, türkçe ,ingilizce, arapça.

balıklara yem verip resim çektirdikten sonra çift mağara denilen yere gidioruz.

burda yediğim kebabın ve bostana adı verilen burda diğer adı gavurdağı salatası olan bu yiyeceğin tadını unutmam mümkün değil.enfes lezzetliydi.sonrasındada benim gayet vasat bulduğum yine urfaya özgün şıllık tatlısı yedik.ama dediğm gibi özelliksiz buldum.

urfaya gidipte Mırra içmemek olmaz.garson elinde 2 adet fincan ve bir cezveyle gelio.birer yudum içicek şekilde içine mırra koyuyo.ne sıcak ne soğuk bir dikişte içmek gerekio.tadını beğenmesemde hikayesini sevdim.ve maalesef gafil avlandım.bize mırra ikram eden çocuğu evlendirmekle yükümlü hale geldim.şöyleki size mırra veren kişinin ikarm ettiği kahve fincanını içtikten sonra masaya koyarsanız garson bekarsa evlendirmekle evliyle fincanı altınla doldurmakla yükümlü hale geliosunuz.ben bidahaki gidişimde bi hatun götürücem maalesef:)
bu afaki bi olay diil aslında .gerçektende eskilerde yaşanmış bi hikayeymiş.hikayelerin, rivayetlerin işi ne?seneler seneler sonraya kendini taşımaktan başka bi işleri güçleri yok.bizimse yapabiliceğimiz tek şey iyi bir bahşiş bırakmak.bırakmamak olmaz zaten onca yenilen şeye ödediğimiz fiyat çok ama çok cüzi.istanbullu olarak kazıklanmaya alışmış bizler tabiiki şaşırıoruz.

ve tırmanma vakti gelio.tepeye çıkıoruz.şöle urfanın hemen hemen en yüksek yerine.

seyredioruz bu kızıl şehri.şansımıza yağmurda duruo zaten bi süre sonra.

aşağı inmek için merdivenlerin dışında ikinci bi seçeneği kullanıoruz.çook eski zamanlardan kalma bir tünel.girişi okadar eski görünmesede içine girip aşağı inmeye başlayınca nekadar eski olduğu gayet netleşio.

ayağımdaki çizmelerin çokda bu tarz bi yere uygun olmamasından dolayı tutuna tutuna inirozu ama aslında oldukça tehlikeli bi geçit burası.

merdivenler çok eskiden kalma ve şiklleri bozulmuş.keskin ve yüksek virajları var.dönüp dönüp indiğimiz yol bitmek bilmediği gibi bi de kenarda bi bali tüpü görünce hafiften endişenioruz.ve nihayet yol bitio bizde özgürlüğümüze kavuşup rahatlıoruz.hmm korkunç bi tünel orası...

yol yorgunluğunun üstüne gezip tozmak beni baya bi yoruo.otele dönüp kısa bi mola verirouz.uyku molası.kendimi yatağın ve uykunun kollarına öyle bi bırakıorumki dünya yansa sanki umrumda olmucak.

akşamki programda sıra gecesine katılmak var.yani hareketli bi gece.bu yüzden dinlenmemiz gerek.

zorda olsa uyanıorum ve hazırlanıp taksiyle sıra gecesine kaılıcağımız Cevahir Konukevine gidioruz.

taksiciler bi garip burda.turist fiyatı çekiolar.toplasan 4 lira bile yazmıcak yere biri 7 lira biri 10 lira alıo.zaten taksimetreleri yok.kafa hesabı yani yaptıkları.misafir olduğumuzdan dolayı sesimizi çıkartmıoruz.arabalarda eski püskü.tedavülden kalkan tüm reno toroslar burdaymış meğer:)hepsi taksi oluvermiş burda.

konukevine girioruz.sıra gecesi yapılan yere ayakkabılar çıkartılarak girilio.zaten bizde yere oturmak durumundayız.işin usulü bu.yerde oturmayı bilemeyen bizler iki büklüm bi o yana bi bu yana kaykılıp duruoruz.program henüz başlamış.etrafımız sıra sıra dolu.hepside bizim gibi urfayı ya hususi gezmeye gelmiş yada türlü sebeplerden dolayı gezmek zorunda kalmış kişiler.yan tarafımızdaki grupla aynı otelde aynı katta kalıoruz,simalar tanıdık.bi iş adamının oğlu urfada askerlik yapıo.aielece gelmişler adam oğlunu evci çıkartmış.2 günde olsa keyif çattırıo çocuğuna.eğelnceli ve katılımcı bi masa.ankarada ikamet ediolarmış.

masamızda yine bostana ve buğday aşı gibi soğuk 2 çeşt meze var.sırayla çorbamız ve arasıcaklardan içli köfte gelio.ardındanda kebabımız.ama bu kebabı hiç beğenmioruz çünkü biraz fabrikasyon usulü yapmışlar.insan daha lezzetlisini yiyince ayrımına varabilio.şarkılar türküler eşliğinde biyandan yiyip bi yandan söylüoruz.urfaya özgü bazı türküler öğreniorum.insanın içini yakan türküler bunlar.sıra gecelerinin en meşhur adamıda kazancı bedih di sanırım.urfalara kadar gelipte çiğ köfte yememek olmaz.tüm kitaplarda şöle yazar:

urfaya gittiğinizde mutlaka tadılması gereken tadlardan biri kebabı, diğeride çiğ köftesidir

alınması gereken şeyler listesindede tabiiki isot ve nar ekşisi vardır.

o zamana kadar hala çiğ köfte yemediğimiz için bi bekleyiş oluştu haliyle.sonradan baktıkki ortaya bi düzenek hazırlanıo.sofra bezleri serilio alet edevat ve yeşillkiler getirilio.bi aşçı ortaya buyur edilip başlıo yoğurmaya.ve sonrasındada misafir olan bizlere ikram edilio. garsonlar çok çalışkan ve hürmetkar.özel misafirleriymişiz gibi davranıolar.son derece ilgili ve alakalılar.ama biz tatlı faslına kalmadan gitmek istioruz.

sabah otelin kahvaltısına inioruz.açık büfe olmasına rağmen vasat sıradan bi kahvaltı verio Dedeman Urfa.benim bile kahvaltı seçeneklerim daha zengin yani.kuru takır takır poçalar,lezzetsz ekmek ve peynirler fln.

sevgilimin çalıştığı bankanın müdür yardımcısı bizi almaya gelicek arabayla ve şehrin biraz dışına çıkıcaz bu sefer.rotamız Harran ve civarları.düşüncesiz müdür yardımcısının hanımı evde temizlik yapıcağı için yanına 2 çocuğuda tutuşturuvermiş.yolculuğumuz 5 kişilik geçmek zorunda maalesef.hemde car car vızıldayan 2 çocuk eşliğinde.densizlik bence bu ama neysee.

isitikametimiz Harrana doğru.yol boyunca ıssız çorak topraklar görürouz.yeşil olan alanlarsa buğday ve arpa ekili ve sulama kanallarıyla sulanıolar.kanal projeleri gayet iyi durumda.sulama işini halletmişler bünyelerinde.gökyüzü şimdilik harika.

yol boyunca bilboardlarda hep aynı adamın resimleri var.soyadı Fakıoğlu olan bi adam bu.halk bu adamı gerçekten bağrına basmış.siyasetten birilerin bu denli sevebilmek bize yabancı bi durum.tutkunu olduğumuz kimse olmadığı için üzülüorum.

uzun bi yolculuktan sonra Harrana varıoruz.Harran dahada kızıl ve çamurlu bi yer.gübre,saman ve topraktan yapılma kubbeli eski evleri var.camları yok denicek kadar küçük.uçak camı kadarlar.hiçbi şekilde yakıt kullanmıolar çünkü yazları serin kışları sıcak olan bi düzenek bu.ve çok enteresadır ki öyle görünmesede bu evlerde zenginler yaşıomuş.

Harranın en önemli özelliği halen kazıların devam ettiği bölgede dünyanın en eski ve ilk İslami Üniversitesinin olması. kalıntılar oldukça harabe şeklinde olmasına rağmen burası buram buram tarih kokuo.

yine başka bi yerde rivayet edildiğine göre Hz ibrahim ve Hz İshak ın annesinin yaşadığı ev bulunuo.

ve yine etrafımıza çocuk rehberler doluşuo.aşağıdaki çocuklardan biri yukarı çıkarken bizi tembihlio.yukardakilere para vermeyin onların tırnakları uzun tırmalarlar dio:)şakacılar:))

çocukların yüzleri hem masum hem cin gibi.

bi kız var adı hatice .o diğerlerinden ayrı.bizden hiçbişey istemio ve dikmiş gözlerini bana bakıo.bende ona bakınca kocaman tüm gücüyle gülümsüo.harranın en güzel gülüşlü kızı ilan ediorum haticeyi.

öyle bi yerdeyizki Harran diğer tüm doğu şehirlerine merkez konumunda.adıyaman,antep...ve suriyeye 10 m uzaklıkta.nerdeyse sınırdayız yani.bu yüzden aslında hususi gezilerde sadece urfa diilde tüm bu tarafları gemeye gelmeli die düşünüorum.çünkü bol vakitte bile en fazla 1buçuk günümüzü alıo bu koca şehir.akşam uçağım var bu yüzden yine şehir merkezine Urfa ya dönüoruz.

yine kısaca şöle bi etrafı dolanıoruz.bazı hediyelik eşyalarla biber salçası satın alıoruz.müdür yardımcısı programsız bi adam ve bize nerde yemek yediriceğini pek bilmio.bi süre sonra bi yer seçio ki orasıda pazar günleri kapalı çıkıo.urfada çok fazla kebapçı var ama hijyenik koşulları maalesef şüpheli.bu yüzden seçici olmakta fayda var.madem yemek yememiz gerekio benim ısrarımla yine çift mağaraya girioruz o enfes bostananın hatrına.sınırlarımı zorlayarak yine tıka basa yiyorum yiyorum yiyorum.bu yiyişlerinn sonucunuda istanbula döndükten sonra yaptırdığım kolestrol tahlili sonucunda görüorum.hafif bir yükselmeye eğim....

çocukların seslerine ve yaramazlıklarına daha ötesi babalarının bu denli aymazlığından kurtulmak için bi an evvel havaalanına gitmeyi önerioruz.biraz sakinlik bize iyi gelicek çünkü.çocuklarada arabada onları sakin tutucak 2 adet dondurma alınıo ve yola koyuluoruz.

ve urfa maceram ankaraya doğru uçarken sona erio.İstanbul diorum taşı toprağı hakikaten altın..

2009-02-16T01:11:00.000-08:00

ekmeğin insanı mutlu eden bi tarafı var.çok acıktığımız zamanlarda mesela ramazanlarda sıcacık ekmeğin arasına tereyağ sürmek üzerine bal dökerek yemek yada fırında henüz pişirilmiş pideleri almak için sıra beklemek vs...hepsinde insanın sonunda ulaşıcağı bi memnuniyetlik duygusu var.bunca zaman ekmeğin, dıiardan temin eden biri olarak geçtiğimiz haftasonu kendi ekmeğimi kendim yapmayı denediğimde benim için yeri daha bi farklı oldu doğrusu.

acemi şansımdanmıdır yoksa hazır ekmek karışımlarının güzelliğindenmidir bilmem enfes bi ekmek çıktı ortaya.çavdar ekmeği..resimleyemeden duramadım.

ekmegim cavdar ekmegi ve geliştirilmeye oldukca musait.ilk seferi icin muhtesem tat ve dokuda olmasi baya bi cezbedici.acikcasi bundan sonra dısardan ekmek almayı pek dusunmuyorum.

canım eşim 5 haftalık bi programla urfada geçen haftadan beri.sadece haftasonları yanıma gelebilio.önümüzdeki haftada ben gidicem yanına.uçağa tek başıma binmekten biraz tırsıosamda şimdilik sorun etmiorum.

artık güzel güneşli günler gelsin istiorum.ruhumuzada iyi gelicek bu biliorum.bi huzursuzluk memnuniyetsilizk bezinlik hali var herkeste.isviçrede yaşamış olan arkadaşımdan biri diorki orda hava sürekli yağmurlu kapalı karlı yada soğuk.insanlar hep mutsuzmuş.hakikaten çok etkilio hepimizi.bi de bu sene dahamı fazla kış oldu çok mu uzun sürdü nedir,bitmedi sanki yaa.pufff...

neyseki sevgilimle haftasonlarımız muhteşem geçioda biraz mutlu oluoruz.en sevdiğimiz şeyde güzel kahvaltılar yapabilmek.bende özeniorum haftada sadece 2 gün yapabildiğimiz bu eylem için.

hafta içi bu resimlere bakıp iç geçiriorum ve bi an önce haftasonunun gelmesi için dua ediorum.amaç bu kahvaltıda bulunmak diil sadece.biliorumki böyle bi masa kurulduğundan sevgilimde yanımdadır. ya benim onu içerden çağırmamı bekliodur ya da kenarda durmuş resmin çekimini bitirmemi.az sonra minik bi öpücük kondurulucaktır dudağıma:)

sevgililer günüde geldi geçti.şayet haftaiçine denk gelseydi sevgilimin işyerine şu çok meşhur olan meyve buketlerinden yollucaktım ama maalsef öle olmadı.yurtdışından parfümlerimizi saton aldık bölece hediyelerimizde bu oldu adette yerini buldu.bunun dışında akşam arkadaşlarımız vardı.yemek,sohbet fln derken zaman aktı gitti zaten.dün aynı arkadaşlarla nihayet istediğimiz filme gitme fırsatımız oldu.oldu ama bulmakda pek zor oldu.heryerde recep ivedik oynuodu ve çemberimizde daralıodu.nihayet flyinnde buldukta gidebildik.ve iyikide gittik.baştan son dakikasına kadar ilgi çekici muhteşem bi filmdi.hatta uzun zamandır bu ilginçlikte bir hikayesi olan film izlememiştim.sanırım buna yakın olabilicek bitek film gelio aklıma.o da The Perfume idi.onuda çok beğenmiş etkilenmiştim.aradan baya uzun zaman geçmiş tabii.ondan dahada kaliteli ve zor bir hikayeyi boles,ine guzel biçimde senaryolaştırmak maharet isteyen bi iş.filmde insan yaşamın değerini anlıo.zamanın ne denli kıymetli olduğunu...neyse felsefe yapıcak halima yok ama Benjamin Button un tuhaf hikayesi için 3 koca saati ayırmaya değer derim.

son olarak haftasonumuzun evde geçirdiğimiz kısımlarını Zuhal Olcay ın yeni albümüyle şenlendirdik.herzamanki gibi üzel bi albüm olmuş.kayıtsız şartsız bu kadını zaten sevdiğimden dolayı bi çırpıda yedim bitirdim albümü.önümüzdeki bahar aylarına yakışan bi albüm olmuş.ve benim favorim Yine Aşk Var...

http://fizy.org/yDJG_WzQRAZC

2009-02-04T04:02:00.001-08:00

nezaman dişçiye gitmem gerekse yada gitsem veyahut gitmek üzere olsam hep aynı film gelir aklıma.1996 yapımı THE DENTIST adlı sapık, herkesin dişlerini çürükmüş gibi gören, saplantılı bir adamın hikayesini anlatan film.yanlışlıkla sol tarafımla bişi yediğimde sızlayan dişimle karşılaşınca yine dişçiye gitmem gerekliliği tokat gibi çarpıldı yüzüme.ve bu adam geldi aklıma.

syn sayko titiz ötesi manyak bi dişçidir.çürüklere, yamru yumru dişlere tahammülü olmayan sinirli, asabi bi tip.tüm bunların üstüne karısını bahçıvanla sevişirken yakalar.e zaten adam psikopat olunca işler dahada kolaylaşır.

önce kadının sevgili bahçıvanını temizler,sonra dişçiye gelen insanların diçlerini acımasıza parçapinçik eder bi ara karısının dilini kerpetenle kopartır fln...iğrenç ve dişçi öncesi gidilmemesi gerekli bi film.

benim dişçimin bununla hiç alakası yok fakat her seferinde aklıma gelmesini engelleyemiorum.

akşama ne yemek yapıyım onuda bilmiyorum.az evvel pazara çıktım pırasa ve kabak aldım.içimden pırasa yapmak gelio ama bilemiorum,bilemiorum.

dinlenemeden geçen haftasonlarından sonra önümğzdeki haftasonu danalar gibi dinlenmek istiorum.misafir ağırlamadan miskince geçip gitsin istiorum.

sarışın oldum bu arada.geçen haftasonu sabah 11 de gidip akşam 5 de çıktım kuaförümden.ama güzel oldu sadece biraz daha oturması gerek.alışmaya çalışıoruz maaile:)

yine geçen haftasonu kuzenimin çakma sosyetik sevgilisi reina doğumgünü partisi yapmaya karar vermiş kendince.gitseydik hediyesi, taksisi ve reinada harcananlar dahil bir kişinin asgari ücretini bulucağından elbetteki gitmedik.kendini sosyete sana bu erkek arkadaşı kın kın kınıorum.

geçiniz...

kriz kelimesi krizden etk,lenmeyenlerin bile üstüne yapışmışken kendisinden nasıl kurtulacağımızı düşünüorum.babam derki; bu ülkede her 9-10 yılda bir kriz olur.en son 99 de develüasyonla gelen bi dalgalanma vardı.kaç sene geçmiş 10...pehhh tam zamanıdır.

%17 lik doğalgaz indirimini sanki %75 zam yapanlar kendileri diilmiş gibi övüne övüne meydanlarda çığırmalarınıda kınıorum.
çığıran adamı ve saz arkadaşlarınıda sevmiorum.syn unakıtan için dua etmemizi isteyen hanımınıda ayrıcana kınıorum.ee Allahın sopası yok bazen biyerlerden çıkıverio diorum.

işler hakkaten vasat.gelmicek bi zammı beklerken buluorum kendimi bazen ve acıorum halime.patronumuz artık iyice zıvanadan çıktı nerdeyse yokmuşuz gibi davranıo.iyide hödükleşti.bugün bize konfeksiyoncuların yaıcağı bi işi verdi.yapında bitsin dedi.kerpetenleride tutuşturdu elimize.ortama ayak uydurması açısından Orhan Gencebay çalıcaktım ama zeynep durdurdu.ya sabır çektim.bi konkeks,yonculuğumuz eksikti onuda yaptık.zaten bu şirkette ne işle meşgul olduğumu unutalı çok oldu.uzun zamandır oturuorum hiç bi iş yapmadan.film dizi nevarsa işyerinden takip eder olduk.hareket etmeyince herbitarafım tutuk geziorum.öyleki şikayet bile edemicek kadar uyuştum yani.sanırım yakında cidden sağlığımdan olucam.bu denli sıkılmadın sonu ne olarak çıkıcak merak ediorum.bekleyip görelim...

gidişini anlatıyorum...

2009-01-30T00:38:00.000-08:00

sen gidiyorsun ya işine yetişmek için

saçlarını,gözlerini, ellerini

neyin varsa toplayıp gidiyorsun ya

her seferinde bir şey unutuyorsun sıcak

termometrede yükselen çizgi çizgi

kim bilir nerelerde soğuyorsun

senin gözlerin var ya kadın kadın gülen

insan insan bakan gözbebeklerin

beni tutsa tutsa gözlerin tutar ayakta

beni yıksa yıksa gözlerin yerle bir eder

ne gelirse onlardan gelir bana

çalışma gücü yaşama direnci

mutluluk gibi kazanılması zor

mutluluk gibi yitirilmesi kolay

bir açarsın ki mutluyum

bir kaparsın herşey elimden gitmiş

RIFAT ILGAZ

2009-01-27T03:50:00.000-08:00

gözlerin ya vardı aklımda

biz çoktan unuttuk dünya dediklerini.....

gece yatarken sözleriyle uyuyup yine aynı yerde aynı sözcüklerle uyandım bu sabah.uzun zamandır yeni albümler içinde dinlediğim en keyifli şarkı.hafif bir seksapalite var sanki tınısında.insanı çekişide bu yüzden olabilir.

geçtiğimiz haftalardan birinde Okan Bayülgenin programında keşfettim bu şarkılarını.daha evvelden biliodum fakat bu şarkı çok ama çok hoşuma gitti.uzun bi süre dinleneceğe benzer.Zuhal Ocay da yeni albüm çık

geçen haftasonu misafirlerimiz vardı kahvaltıya.onları ağırladık ve yine aynı misafirlere sitemizden ev kiraladık.bölecene bir çift arkadaşımız oluverdi burnumuzun dibinde:)

yine geçen hafta yoğunlukla uğraştığım bir iş vardı.şubatın ilk haftası kuzenimin doğumgünü.sevgilisi ona değişik bi sürpriz hazırlamak istedi.kuzenimin etrafında olan onu seven herkesin hakkındaki düşüncelerini öğrenmek ve bunlara adına açılan bi gmail hesabına yollamak.çocuk kuzenimin aile atarafıyla pek haşır neşir olamadığı için en büyük iş bana düştü desem yeridir.sürprizi o buldu ama ben daha çok uğraşmak zorunda kaldım.benim üstümden bol bol puan toplucak hakkatende:)ama napalım.kuenimin hatrına işte herşey..

tüm hafta onu bunu aramakla geçip gitti.hadi yazın yazdınızmı bugün yolla şu adrese yolla fln derken neyseki tamamladık,bitti.

günler aynı yavanlıkta geçip gitmeye devam ederken farkettim ki sadece haftasonlarındaki tatiller için yaşıoruz.bir hızla hafta geçio sonra son gaz haftasonu yenilip bitirilio ve aynı terane yeniden başlıo.puff.bişiler değişsin istiorum artık.başka yerlerde başka işlerle uğraşmak yada uğraşmamak.işyerinde böle boş boş durmak ne acı...:(

uzun zamandan sonra güneşli ve güzel bir gün

2009-01-12T03:18:00.000-08:00

İstanbulda yaşamayan yada hiç bulunmayan birileri için boğazın güzelliğinin insana nasıl iyi geldiğini anlatmak zordur.ama bikere girdiyse kanına bu meret işte ozaman değişir tüm düşünceler.

Eskişehire gitmek için haydarpaşa garında sevgilimle beklerken kızın biri bağıra çağıra telefonda bi yakınıyla konuşuo.telefondaki kişiye istanbulu yerin dibine sokucak biçimde anlatıoda anlatıo.insan ister istemez bu kız nerde oturuo ki bu kadar yerin dibine sokuo şehrimiz die düşünüosun.kazara kıyasladığı şehri duyunca şaşırısoun.ankaraymış.ankara ile istanbulu kıyaslıo.denizi olmayan bi şehirle herbi tarafı suyla çevrili başka bi şehri.boğaz fln hepsi fasafisoymuş,nasıl şehirmiş burası,berbatmış,çok kötüymüş....burası için dio,istanbul için...

bukadar kötümü bu şehir,bukadar yaşanılması zor bi yer mi?o akşam bu kızın söylediklerinden sonra düşünmüştüm,evet demiştim istanbul zor bir şehir.herkes yaşayamaz,kuralları vardır uymazsan yutar bu şehir adamı...

ama herşey bi yana insan boğazı bi kere görmeyedursun işte o an değişio istanbula dair herşey.<

başka ülkelerin başka şehirlerindede yaşanırmı bu his bilmem ama istanbul her haliyle birbaşka güzel bence.insanı kendine çeken,iyi hemde çok iyi hissettiren başka bişeyler var bu şehirde.unutmuşum,uzun olmuş ama hatırladım bu haftasonu işte yine.

arkadaşlarımızla birlikte bebekteydik Divan da.enfes boğaz manzarasının tam kıyısında yaptık kahvaltımızı.bi parça erken kalkmayı, uykumuzdan feragat etmeyi göze alarak şehir henüz uyanmamışken yada cumartesi olduğu için biçokları için iş günü sayılacağından sakin sakin yaptık kahvaltımızı.

buraya kadar gelmişken şöle bi dolaşmamak olmazdı elbet kıyısında boğazımın.havada bizden yanaydı üstelik,nerdeyse günlük güneşlik.yürürken sohbetler edildi,resimler çekildi,balıkçılar izlendi hatta belki özenildi,insan şu yalılarda yaşasa hiç yaşlanırmı acaba die iç geçirildi...
buraya misafir olarak gelebilmek bile güzel.iyiki istanbuldayım ve buralıyım...

hazır buralardayken daha evvel görmediğimiz İstinye Park'a gittik sonrasında.diğer alışveriş merkezlerine göre çok çok kaliteli ve güzel buldum.özellikle alışveriş merkezinin içinde dışarda bi sokağa girmişsin havasını andıran bi yer var.İstinye pazarı.

kurukahveciden,meyve sebze pazarına,restauranttan,çocuk eğlence yerine kadar bambaşka bi yer.kim düşünmüşse hakikaten iyi düşünmüş.
Günaydın Restaurantta akşam yemeği yedik ama baya kalabalık ve servis aşırı yavaş fakat bunun dışında etleri güzel. yemekten önce ikram ettikleri hakiki zeytinyağında baharatlı zeytinlerde muhteşem ,zaten bunu yiyince nerdeyse doyuyosun.kahveciden hazır çekilmiş kahvelerimizide aldıktan sonra arkadaşlarımızla birlikte eve gidioruz.neskafe ve pasta olayından sonra nihayet şöle uzanıp keyif yapma vakti gelio demek isterdim ama maalesef öle olmuo.

ertesi gün alışverişe gitmeye karar verdiğimizden sevgilim işle alakalı bi raporu yazarken bende üşenmiorum başlıorum temizliğe.önce yerler süpürülüo,sonra silinio,ufak çaplı toz alma hadisesi.saat 11 olmuş.işte şimdi dinlenme vakti gelio.zaten bisüre sonrada sızıoruz:)

insan bazen günü en verimli haliyle kuıllanabilio.çok nadirde olsa buna bizzat tanık olabiliorum.belki erken kalkmamızdanda kaynaklanıo olabilir ama günü dolu dolu yaşadığında hani günün hakkını vermek die bi tabir vardır işte tam bunu yaptığında insan kendini gerçekten iyi hissedio.keşke herzaman böle olsa ama tabiiki imkansız...

pazar günü geniş geniş kahvaltımızı yapıoruz.karar veriorum benim kahvaltım Divanınkinden daha güzel ve zengin:)sabah krep yaptım.mihaliç peynirlerinin arasına pastırmaları koyup pişirmek istediysemde mihaliçler eriyince görünüşü garip ama tadı güzel bişi oldu.kahvaltı sonrasındada bakırköy galeria,carousel ve capacity arasında alışverişlerimizi yaptık.en ciciburunlu markalar bile %50 indirimdeydi,geri kalanlarsa %70 e kadar uzanıo.bizde maalesef bi parça sınırı aşarak baya bi alışveriş yaptık.

yollar boştu.sanırım soğuk olduğundan kimse dışarı çıkmamış.eve çabucak döndük.menümüzde bi gün önce aldığım mırlan filetoları vardı.önden sıcacık tarhana çorbası, kocaman karışık yeşil salata ve balıklarımızla günüde kapatmış olduk.

umarım iyi bi hafta bekliordur bizi...:)

2009-01-07T04:41:00.000-08:00

günler günlerin ardından

seni unutmak mecburiyetindeyim

seni sevmeler cumhuriyetinde

gözyaşlarıııım kafiye olsun diye diil

...

bu şarkıyı dinlerken hadi dedim bişiler karalıyım sanal defterime güne dair.az evvel çarşamba pazarına gittim.pazarlar garip yerler.meyveyi sebzeyi ölecene capcanlı yemyeşil görünce ihtiyacın olmasa bile alma ihtiyacı duyuyosun.dayanamadım roka ve göbek kıvırcık aldım bi de brokoli gördüm çok taze görünüşlüydüler,neyapıcağımı bilemeden onuda aldım.
yolda gelirken düşündüm.sağlıklı yaşıcam diye çırpınan bi manken kızımız bu sebzenin çorbasını öve öve bitiremiodu.annemi ve teyzelerimi pilates manyağı yapan bu hatun kız ebru şallıdan başkası diil elbette.bi de balkabağı çorbası var mutlaka tavsiye ettiği ki bi rivayet vardı o sıralar bu hatın kız hamileyken sırf bu çorbayla beslenmişde ondan zeytin yutmuş gibiymiş karnı,hiç kilo almamışmış.bizler gibi homidi gırtlak diil tabi.hamileyiz die abartmaya lüzum yok ama toplumsal baskı şekerim. sen yemesen anan yedirir, o olmasa kayınvaliden, sonra kocan ve bilimum herşeyi çok bilen görmüş geçirmiş teyzeler fln fln.derken bi bakarsın 25 kg almışsın.pufff.vermem gereken kg lar var.onları vermeden hamile kalıcam die ödüm kopuo :-[

neyse konudan sapmıyım.bu brokoli kah evdeki karnıbaharlara eklenerek beşamelli bi yemek olur kah kremalı brokoli çorbası.bilmiorum neyapacağukkhh...

şu sıralar başladığından beri ailecek(kocam ve ben)takdir ettiğimiz bir dizimiz var ki adı CANIM AİLEM dir.gerçekten keyifle ve gülerek izlioruz.melihanın:SAMİM SENİ ÖLDÜRÜRÜÜÜM demesine herkes gibi bizde hastayız.yığınlarca evde bisürü meliha ve bi okadarda samimle yaşayıp gidioruz. tüm melihalar(bizler)samimlerini(kocalarını) öldürmekle tehdit edip duruolar arkasındanda hallerine gülüolar.bunca dizi arasında tutunabilmek gerçekten bi başarı bence.ama haksızlık yaptılar çcuklar dün akşam samime.yazık! insanın adı çıkmayagörsün bikere.bunuda geçelim...

kocamın yılbaşı armağanı olarak internetten sipariş ettiği Boyut Yayıncılıktan çıkan MURDOCH yemek kitapları serisi var.aslında bizim böle bi kitaptan haberimiz yoktu elbette ama bi dergiye abone olunca aynı yayın grubuna ait bu kitapları satmak için baya bi koşturdular.10 kitaptan oluşan bu serinin fiyatı biraz yüksek geldiği için önce vazgeçmiştim sonra eşim tekrar alalım die teklif edince aldık.ama boyuttan diil çünkü internet üzerinden satış yapmıolarmış illa telefonla satmak istiolar bizde telefonda bilgilerimizi vermek istemioruz.bu yüzden DNR dan satın aldık hemde 30 lira daha ucuza.:)sanırım boyut çalışanları buna çok içerledi yaklaşık 3 kişi aradı sonrasında, nerden aldığımı sordular fln.neyse sonuçta o kitaplar artık benim.ben müşteriyim ve daimi haklıyım :)ehehe

güzel şeylerde var elbette ama bazı tarifler uçuk malzemelerle dolu.mesela ev yemekleri kısmında ahtapotlu bilmemne bilmemnesi var.yani ahtapot kaç kişinin evinde pişerki.anlaşılan yurtdışındakilerin evinden eksik olmuo.bi de bol bol domuz eti ve adını sanını duymadığımız bisürü şarap çeşidi var yemeklerin içine konulan.bunların yanında şahane şeylerde yok diil elbette ama şimdi düşünüorumda bu kitaplara gerçekten ihtiyacım varmı die?çok da yokmuş.benim babalar gibi sonsuz bilgi dağarcığım,internetim varken hiçbişeye gerek yokmuş meğer.

geçen haftasonu yakın bi kız arkadaşım ve annesi ev oturmasına geldiler.menüm arasından

CAFE FERNANDO nun yaptığı MANDALİNALI CHEESECAKE de vardı.ahh iyikide vardı.bikaç aşamalı ,belki biraz uzun sürüo diğer cheesecake tariflerine nazaran ama cidden nefis ve dokusu bambaşka krem gibi kaygan ve yumuşacık hafif, ferah bi tatlı oldu.bunda hiçbir aşamayı atlamamında etkisi var elbette ama bu tarif bi harika cidden.aynı cheseecakenin portakallı ve limonlu versiyonlarınıda denicem eminim en az mandalinalı kadar iyi olucaktır.dünyanın tüm cheesecakelerini seviorum...yaşasınnn...

bi de şu Hadisenin eurovision şarkısını pek beğendiğimi dile getirmek isterim.başarıyı alkışlayamayan bisürü ıvır kıvır sanatçı kardeşlerimiz yine tutturdular neden inglizce neden türkçe diil fln die ama nedense türkçe yapılan şarkıların başarısızlıklarını unutup duruolar her seferinde.bu böle şekerim.hem gayet güzel sölemiş hem de ingilizceside gayet düzgün duruo dinlerken.oyumuz Hadiseye...:)DUM TEKH TEKH... :-]

2008-12-31T00:49:00.000-08:00

bu seneki ilk dileğim öncelikle bugün sevgilime kavuşmak ve sonrasında lapa lapa kar yağarken sitemizin bahçesinde elele yürümek,birazda şanslıysak kardan adam yapabilmek.burnuna koyulucak havuçta benim kendi mutfağımdan olucak.

kardan adam yapmayalı ne çok zaman oldu.yaşımızla birlikte çocukluğuma dair telaşlarda terkedio sanki bizi.herşey başkalaşıo,şekil değiştirio,öncelikler farklılaşıo,üzülüorum.

artık sadece hayallerimde yapabiliorum bazı şeyleri.yağan yağmura yada kara bakarak kahvemi içemiorum mesela uzun zamandır.halbuki öyle basit, öyle sıradan ama öylesine uzak gibiki.zaman ayırmak, zaman yaratmak lazım belkide.hep bi telaş, bi koşturma ,harala gürele geçip gidio zaman.

bugün internette tesadüfen aklıma geldi.ssk prim günlerime baktım.tam 1972 gündür sigortalıyım.5000 iş gününe yaklaşık 3000 küsür gün kalmış.bu düzende hergün ödenmeye devam ederse 36 yaşında iş günlerim dolmuş olucak.ama 45 yaşıma kadar beklemek zorunda kalıcam emeklilik için.

1972 iş günü.okadar uzun bi zaman dilimiki.ben bukadar zamandır çalışıorum.eşim benden 5 yaş büyük olmasına rağmen erken iş hayatına başladığım için ondan daha fazla iş gününe sahibim.

insan gençken önemsemio böle şeyleri.sigortaymış, bilmemneymiş ilgilenmiosun.ama yaş ilerleyip kemale ermeye başladığında yaşam koşulları gözönüne alınınca anlıosun ne denli önemli olduğunu.ister beğenelim ister beğenmeyelim mecburuz ssk lı olmaya haklarımızdan yararlanabilmek için.öyle bi zaman gelioki kim iner kim çıkar bilinmez bi emekli maaşına muhtaç yığınlarca insanlardan biri olabiliriz maalasef.kuvvetle ihtimal tabiiki.herşeyi şimdiden garantiye almalıyız diğmi.

eski yılı yeni yıla bağlayan son gündeyiz bugün.kötü haberler gırla giderken herşeyin daha iyi olmuyacağı inancım tavan yapmış durumda.bisürü insanın dileğidir bu elbette ama böyle olsun diyede hiçbişi yapmıoruz maalesef.haberlere bakamaz oldum,gazete okumak istemiorum.biyerlerde birileri anasını babasını bıçaklarken,biri bıçakladığı kardeşini sabah kahvaltısı yerine yerken, birileri diğerlerini dolandırırken en kötüsüde savaş en masumların bile canını alırken herşeyin daha iyi olabiliceğine inanmak istemio insan.savaşlar bitsin,şnsanlar kardeş olsun lafları birer geyikten ibaret oldu maalesef,üzülüorum.

herkes biyerlerde bişiler dilicek kendileri için sevdikleri için.benim dileğim tüm insanların dileklerinin kabul olmasıdır.tabiiki benimde.hayatta en önemli şey sağlık,gerisi boş gerçekten boş.tüm bu olanlara katlanabilmek,başedebilmek için sağlıklı olmamız temel esastır.

hayat şartları o kadar çetinleştiki, devletimiz okadar duyarsızlaştıki değil beden sağlığımız artık ruh sağlığımız bile tehlikede.bu yüzden tüm bu insanların cinnet geçirir gibi birbirlerini öldürmeleri ve bundan hiç pişman olmamaları.birisin,n kalıcak yeri yok diğerinin kalıcak yeri var yakacağı yok,ötekinin kalıcak yeri var yakıcağıda ama korkuo yakmaya.neden?tek çalışanlı bi evde bir tek faturası 400 ytl gelmiş.üşümemek için yaktığı doğalgaz bu seferde fazla ısıtmış cebini yakmış.herkes herşey bi kısır döngünün içinde,dönüp duruoruz.dünyanın artık dönmeyen çarkını ittirip duruoruz,belki döner.

karamsarım bu gidişattan.kışın dahada zorlaşıo ya herşey,daha dayanılmaz oluo maalesef.daha çok dua etmek lazım tüm insanlık için.Allah içimizdeki vicdan duygusundan mahrum bırakmasın bizi yoksa hiç şüphesiz insanlıktan çıkıcaz herbirimiz çok yakında.

güzel çok güzel bi yıl diliorum kendimize.mutlu,huzurlu,sağlıklı bi yıl dliorum.kimbilir belkide ailemize yeni üye katılır 2009 da.herşeyin hayırlısı....

2008-12-29T23:39:00.000-08:00

alıcı kuşlar gibi başımın üzerinde dönüp durmayın
kol kola girip yalnızlığımı vurmayın yüzüme kar taneleri
ahhh özledim hem de çok özledim, ezberledim beklemeyi
yollar benim umudumdur,yolları kapatmayın
yağmayın yollarıma,durun kar taneleri ...

sevgilim iç anadolu bölgesinde ben marmara.normal şartlarda yarın işlerini bitirip gelicek.yılbaşında evde olabilicek ama normal şartlarda böyle.anormal şartlarda misal kayseriye yoğun bi kar yağışı olursa ve aynı zamanda istanbuldada olursa ya da herhangi birinde olursa maalesef uçuşlar iptal olacağından gelemicek.neye üzülürsem daha az üzülürüm bilmiorum.böyle bi ihtimal dahilinde evde yalnız başıma kalmak zorunda olduğumamı yılbaşına yalnız girmemdenmi özlediğim eşime kavuşamadığımamı ? neye üzülmeliyim bilmiorum.
hava şartları malum.bundan sonra yaz olması biraz zor.
dün akşam tv karşısında otururken birden bizim ev halkı hareketlendi ve neşelendi.bekledikleri birisi olmadığı için haklı olarak mutlu mutlu yağan karı izlediler.bense okadar sevmeme rağmen kar yağmasın die dua ediorum.kocam gelsin ondan sonra istediği kadar yağabilir.ama bu kadar özleme bi de kar mağduriyeti binerse sanırım hönk hönk ağlarım.

her yerde kar var,kalbim senin bu gece
belki gelirsin sen, bakarken pencereden
gözler yalnız,özler karda senden izler
yürümek karda zordur, gelirsen bak aşk budur
dönsen köşeden şöyle
şarkı sölerim böyle

OLD CITY...

2008-12-19T04:01:00.000-08:00

herşey ne çabuk geçio.yine kocaman 9 günlük tatil eriyip gidiverdi işte.albümlere bikaç parça daha resim koyduk yine. şu tarihte burdaydık ve şunları yaptık.işte kanıtları...

güzel şeyler çabuk biter,zaman su gibi akıp gider.dünyanın kaidesi bu.bukadar hızlıysa madem şu zaman mefhumu, neden eşimden ayrı kaldığım şu koca haftadada en az tatilde olduğu kadar hızlı geçmedi ozaman.çünkü geçmesini istiorum bitmesini ve sevdiğime kavuşmayı bekliorum.çok şükür bugün cuma.kavuşma günümüz geldi çattı.ufak tefek sürprizler hazırladım sevdiğime.yazılar, kartlar evin köşelerine dağıtılıcak. bi de erken bi yılbaşı armağanı aldım ona.ihtiyacı dahilinde bişeydi zaten bana seçim yapmak kaldı yalnızca.

dün iş arkadaşımla evime gittim. 3 gündür annemde kalıodum dün hazır o da gelio diye birlikte kız kıza bizde kaldık.eşimin kayseriden getirdiği mantılarla, yine kayseriden gelme pastırmaları paçangaya çevirerek pişirdim.bi güzel yedik hatta ertesi gün içinde kalan börekleri işe getirdik.

evimi özlemişim.eskidende böyleydi bu. evlenmeden evvelde annemlerle birlikte oturduğum evimi özlerdim. nezaman biyerde fazla kalsam sanki evimi kaçırıolarmış gibi koşa koşa geri dönerdim. küçükken kimsede kalmaz, annemle yapışık gezerdim.hayatım boyunca yaşadığım her iki evide çok sevdim.ama gariptirki bekarken o koşa koşa gittiğim ev de yabancı bi yer halini aldı artık benim için.insanın iki parça eşyası nerdeyse orası yuvasıdır derler,doğruymuş.halbuki orasıda benim evim burasıda ama demek evlenip kendi düzenini kurunca işler değişiomuş.

dün eve girdiğimde evimin kokusunu içime çektim resmen.her evin kendine has sinmiş bi kokusu vardır ya hani.işte o koku.yatağım,yastığım,dolabım,bardağım,tabağım herşey öylesine benimki sanki 6 ay evvel diilde çook senelerden beri ben zaten ordaymışım.işimle arasının okadar uzak olmasına rağmen geldiğimde oh dediğim, içimin huzurla dolduğu, mutlu olduğum, sevgilimle bizi birleştiren, yorgunluğumuza, kızgınlığımıza, hüznümüze bi parçada olsa ara verebildiğimiz durak sanki bizim için.bu yüzden seviorum sürekli evimde bişiler yapmayı.oturup tv karşısında bişiler izlemektense ya mutfağımda bişiler yapıo oluorum yada orayı burayı temizliorum.seviorum evde vakit geçirmeyi.bizim mutluluk mabedimiz burası.

bukadar sevmemize rağmen yeterince vakit geçiremedik evimizde tatilde. bayram gezmeleri küçük kısa bi tatil şehirdışında,dönünce başka telaşeler fln derken geçti işte zaman.yoğun bi tatildi bizim için ama bana herzaman çok güzel zamanlar hediye eden sevgilim sayesinde yine bi dileğim gerçek oldu.TRENLE SEYAHAT

okadar çok istiodumki neden bu denli arzuladığımı nihayet anladım işte bu gezinin sonunda.program yaparken tren seferleri ve doluluk oranlarını araştırırken normal oturmalı tren kalmayınca mecburen yataklı tren bileti almak zorunda kalmıştık.eskişehir ankara arası giden ANKARA EKSPRESİ ni tercih edebildik şartlar dahilinde.biletler rezerve edildikten sonra internette yataklı trenlerle alakalı yığınla yazı okudum hatta bikaç resimde gördüm ve tüm bunların sonunda tren yolculuğu daha bi cazip hale geldi.ama hiçbiri bu araca binipte yola çıkmak kadar eğlenceli ve cazibeli olamaz.

bayramın 2. günü 22,30 da hareket edicek olan tren için 7 ye doğru evden çıkıp mutlu mesut haydarpaşa garına gittik.erken geldiğimiz için gelen giden trenlerle oyalandıktan sonra nihayet trenimizde geldi.bu bambaşka bişi, anlatamam. insan biniceği aracı gördüğünde bukadar sevinirmi?ben sevindim,çocuklar gibi şen oldum.trenle alakalı herşey öyle büyülüydüki benim için,bikez daha haydarpaşaya hayran oldum mesela.kompartıman görevlileri bile öyle babacanki herkes herşey iyi olsun die uğraşıo gibi bi hava vardı garda.kalkmamıza 40 dakika olmasına rağmen sabredemeyip bir an önce kalıcağımız yeri görmek istedik.ve işte herşey o an başladı.

nohut oda bakla sofa miniminnacık şipşirin bi oda.küçük bi lavabosu bile olan, gaysan tarzı mobilya; çektiğinde yatak olan kaldırdığında koltuk.küçük bi dolaba saklanmış miniş bi buzdolabı ve içinde ikramlıklar,ve en güzeli kocaman bi cam.

hemen alt katı kendime tahsis edip kocamı üst kata postaladım.herşey tam hayalimdeki gibiydi öyle olmayada devam etmeliydi.ben yatağıma yüzüstü uzanırken kocaman camın önünden akıp giden şehir manzarasına bakmalıydım.öylede yaptım,muhteşemdi.

eşyalarımızı koyup mutluluktan napıcağımızı şaşırmışken trenin restaurantına gitmeye karar verdik.o da ayrı bi şirinlikte.cam kenarına sıralanmış küçük masalar,menüler ve küçük bir vazo eşilğinde
kısıtlı bi menüye sahip olsada yemeklerin en güzelini diil belki ama meyvelerin,fantaların ve çerezlerin en güzelini yedik.(manen:))
hareket vakti gelince içim bi hoş oldu.nihayet o çok istediğim yolculuktaydık.sevdiğimle en sevdiğim şeyi yapıodum bundan daha güzel bişey varmıydı.dünyaları verse birisi avucuma bukadar mutlu ve huzurlu olabilirmiydim bilmiorum.
hiç bi anını kaçırmamak adına yatağımdan nerdeyse hiç kalkmadım,zaten gece yolculuğu olduğu için hazır herkes uyuyoken gözlerimi dört açıp herşeyi ama herşeyi seyrettim.
nasıl romantik, nasıl melankolik bi durum anlatamam.mutluluktan ağlamayı bile başarabilirdim ama yapmadım.o denli yani:)sevgilim yukarda uyurken ben kulağımdaki en sevdiğim müzikler eşliğinde haydarpaşa eskişehir arasındaki herşeye o gece tanık oldum.
dedimki kendime bu şekilde dünyanın bi ucuna bile gidebilirim.ve asla bundan sonra eğer tercih şansım varsa hiçbi şekilde uçak yada otobüs kullanmıcam.imkanım varsa trenle gidicem.budur son kararım.

görevliler bile okadar şekerlerki sabaha karşı kapımıza gelip biz uyanana kadar kapıyı vuruolar.eskişehire gelmek üzereymişiz.apar topar hazırlanıoruz tabii.sabah 4,45 de yepyeni bi şehirde inioruz.hemen taksiye atlayıp eşimin ananesinin evine gidioruz.sabahın körüde olsa müthiş bi karşılama evin sıcaklığı bizi kendine çekio ve hemen birbirimize sarılıp uyuyoruz.

ESKİŞEHİR...adı eski ama kendi yepyeni.güzel düzenli bi kent.nüfus yoğunluğu fazlasıyla gençlerden oluşuo.orta yaşlı insan bile nerdeyse yok.sabah evde kahvaltı yaptıktan sonra kendimizi dışarı atıoruz.nerdeyse heryere yürüyerek gidip gelioruz.bi sakinlik var şehirde.belkide bayram tatilinde olmamızdan ve yoğunluğun az olmasından,bilmiorum.ama insanlar farklı.istanbulun o kaba saba halini okadar sindirmişizki, fotoğraf çekerken bize müsade etmek için durup bekleyen şöföre hayretle bakıorum.bu şehirde insanlık henüz ölmemiş diorum.

venedik gibi şehrin ortasından su geçio. adı porsuk çayı. .

bu çayın üzerinde bulunan gezi teknelerinden birine binioruz ve kısa bi şehir turu yapıoruz.odun pazarı evlerinin varlığından haberdar olan sevgilim beni oraya götürmek istio. kendiside daha evvel gitmemiş.yine yayan olarak gidioruz. eski evler restore edilmiş bazıları işletilio bazılarıysa boş.ama fotoğraf çekmek için güzel bi yer,fırsatı değerlendirioruz

fotoğraf ve gezi olayımızdan sonra her türk genci gibi maalesef kendimizi alışveriş merkezine atırouz.sanki istanbulda hiç yokmuşda biz de hiç gitmiomuş gibi bikaç parça bişiler satın alıoruz.ayrıca ısınıoruzda tabii.bi kafeden güzel görünümlü berbat bi kuruvasan alıoruz yemeden çöpü boyluyo.çıkıoruz.eski tren garlarından birini restore edip değiştirmişler ve içleri çeşitli kafeteryalarla dolu bi mekan yapmışlar.

kimi yerlerdede küçük hediyelik eşya satan dükkanlar var.eskişehirin ünlü lületaşınıda sadece burda bulabilioruz ama çeşit biraz zayıf.sadece pipo yapıolar ve dandik gibi duran tesbihler.maalesef hatıra olarak alıcak bişi bulamıoruz.

istanbuldan gelirken aile büyüklerimizden birisi bizi tembihlio.mutlaka PAPAĞAN'a gidip çiğ börek yiyin die.buraya kadar gelipte yememek olmaz tabii ama bunu başarabilmemiz için ciddi bi sıra beklemek durumundayız.işte meşhurlar meşhuru PAPAĞAN

hiçbir sıradışı özelliği olmayan bu çiğbörek için maalesef baya bi beklioruz.dükkan çok küçük ve önünde sıra oluşuo çoğunlukla.sevgilimin dediğine göre dükkan sahibinin mekanı genişletmeye hiç niyeti yok. neden olsunki bu şekildede işini götürebilio nasılsa.yemek yemek bi eziyet halini alsada bizde dahil olmak üzere ısrarla beklioruz.

bir porsiyonda 4 tane var. ama müşteri okadar çokki hepsini aynı anda tabağa koyamıolar.bir adedi 85 kuruş.önce; bu bana çok nasıl yicem? diosun baya heybetli çünkü.sonra anlıosunki içleri puf puf, bomboş.bizde zaten doymak istemioruz çünkü ananenin nefis yemeklerine saklıoruz kendimizi.

bu faslıda geçtikten sonra eve doğru yönelioruz yorgun biçimde.eskişehir karasal iklime sahip soğuk,sert bi yer. gündüz idare etsekte güneş çekilince soğuk iyiden iyiye hissedilio.nefis yemekler ve enfes kabak tatlısıyla geceyi sonlandırıoruz.

sabah mis gibi pide kokularıyla uyandırılıoruz.güzel bi kahvaltı sonrası yine dışarı atıoruz kendimizi.kısa bi yürüyüş ve gezmeden sonra akşam evde bizi bekleyen kuru dolma şenliğine katılıoruz.nefis dolmalar,şimdi olsada yesem.

buruk bir veda anından sonrada otogara doğru yola çıkıoruz. maalesef dönüş için trenlerin hiçbirinde yer bulamadık.mecburen karayolunu tercih edicez.herzamanki gibi erken geldiğimizden bi saat kadar oralarda takılıoruz.asker geçirmeye gelmiş bisürü eş dost akraba.baya kalabalık otogar.bi yere oturup bilmem kaç bin defa haşlanmış berbat çaylarımızı içioruz

otobüsümüz gelince yerlerimizi alıoruz ama sevgilim maalesef arkalardan yer almış.halbuki bilio önde gitmeyi sevdiğimi.neden almadın dediğimde aklına ORHAN PAMUK'un YENİ HAYAT adlı kitabı gelmiş bileti alırken.ordada iki sevgili anadolunun yollarında otobüs yolculuklarında çeşitli kazalar geçiriolardı.fazla etkisinde kaldı galiba.şayet kaza yaparsak önde oturmamız bizim için sakıncalı, arka tarafsa güvenilirmiş bu duruma göre:)komik buldum bu düşünceyi ama yapcak bişi yok.
yaklaşık 5 buçuk saatte istanbula vardık,yorgun ve bitkin bi halde.evimize koşar adım gittik ve kendimize gelmemiz 1 gün sürdü.
sonrasında dinlenmeyle geçti zaten.sevgilim teftiş için kayseriye gitti pazartesi günü.bense evde yalnız durmaktansa ekmek elden su gölden hesabı yapıp annemlerde kalıorum.kimi zaman iyi bu durum kimi zaman kötü.insan evine kendi düzenine alışınca hep onu arar oluosun.
bakalım yılbaşı akşamına kadar sevgilim gidip gelicek böle.yeni yılı birlikte karşılıcaz inşallah.geçen sene kendi kendimize sözverdiğimiz gibi sıcacık evimizde miskinlik yaparak karşılıcaz.ahh hele bi de kar yağarsa değmeyin keyfimize...

2008-11-27T23:47:00.000-08:00

Sonbaharın son günleri.artık yerlerde dolaşıcak dallarından kopup gidicek yapraklar bile kalmadı nerdeyse.dışarda güzel bi hava var.inceden çiseleyen yağmur,şemsiyeden yüzleri görülmeyen insanlar ve Arnavut kaldırımlarının arasına sıkışmış yağmur suları
Sonbahara cocorosie yakışır.ne zaman dinlesem burnumu cama dayayıp sokağı izleyesim gelir.kış gelio ve bahara sadece bir tek mevsim kalmış oluo

iyiki doğdum....:)

2008-11-26T00:21:00.000-08:00

olan,biten

2008-11-25T04:13:00.000-08:00

diyetteyim.tartıya çıktığımda ibredeki rakamı görünce girdiğim şoktan ötürü sımsıkı bir diyete girdim. yaklaşık 4 kg verdim ama durmak yok yola devam.en zoruda bi yere gittiğinde yapılanlardan yiyemio olmak.herkes hapur hupur yerken ben yemeğimi yedim sağolun demek.ama gerçekten mühim diil. yediğim günlere sayıyorum hepsini.böyle daha hafif ve suçluluk duygusundan uzak kalınca daha mutlu oluo insan. şimdilik bi şikayetim yok.zaten bisüre sonra amaç zevkle yemek yemek diil sadece guruldayan karnımın sesini durdurmak için yemek oluo.bu fotoğrafta diyet yapmadığım zamanlardan kalma zaten. ahh kahvaltının mutlulukla bi ilgisi olmalı demiş bi şair.ne iyi demiş.

geçen hafta eminönü taraflarından alıcağımız bazı ev eşyaları vardı.duvar saati,tavla,şemsiye,hediye ve yüzüklerimize aldığımız yerden isim yazdırmak gibi işler.yine şu yukardaki gibi güzel bi kahvaltı sonrası düştük yollara. önce yüzüklerimize isim ve tarih yazdırdık sonrada temizlettik.bu işlem biraz vakit alıcağından türk kahvesi içebiliceğimiz bi yer ararken kilimcilerin olduğu sokakta minik samimi bi cafe gördük ve oturduk.garsondan türk kahvesi istedikten sonra garson son zamanların en güzel teklifini yaptı.

yeni izmirden gelmiş sakızlı kahveyi denemek istermiydik. ahhh uzun zamandır izi peşindeydim bu kahvenin.tabiiki isterdik hemde en sakızlısından.yeni bi ürünmüş kahve satın aldıkları adam tanıtım için getirmiş.bende bayadır nerden alınabilir diye düşünüp araştırıodum .hatta iş arkdaşım izmire gittiğinde onu tembihlemiştim sakızlı kahve die fakat unutmuştu.tüm bunlar çok yakın zamanda vuku bulurken gökte aradığımı yerde buldum.cidden nefisti,hele hele yanında tiramisu ile dahada nefisti.

fakat asıl süpriz daha sonraymış meğer:)

kahvelerden sonra küçük bi pazarlıkla mobilyalarımıza uygun bi tavla aldık.satıcılara türk işi ,istanbul işi diye not düştük almadan evvel. yoksa fiyatlar borulaşıo aniden:)

daha sonrada duvar saati için saatçilerin olduğu sokakta dolaştık.seikonun şık bir duvar saatini aldık ama onun yanında bir de metalik bi saat görünce mutfağıma çok yakışıcağından onuda aldık.

mısır çarşısına girmemek olmazdı elbette.babamın prostat için istediği bazı otlar vardı.onları temin etmek için girdiğimiz bi aktarda ne göriyim.dadadadannnn....egenin meşhur sakızlı kahvesi,hemde paketinde satılıo.resmen havada kaptım ki hala kıyıpta açamadım paketini.özel misafirlerim için saklıorum.

tmm egenin sakızlısı iyide buralara kadar gelmişken kurukahveci mehmet efendiye uğramadanda olmazdı hani.ondanda taze kahvemizi aldıktan sonra ananemlere akşam yemeğine gittik.kahveyi çantama atmışım bi hafta missler gibi koktu durdu..

gençtürkcellilerin sinema muhabbeti var.bi bilet fiyatına 2 kişi.araştırdıktan sonra geçen akşam evimize yakın bi alışveriş merkezindeki 21,30 seansına gittik.neyemi? tabiiki ISSIZ ADAM'a.

filmde ağlamadım çünkü benim için ağlanıcak bi anı ,bi mazi yoktu artık.eskiden vardıysada üstünden çok seneler geçti.maziyi hatırlayıp üzülemicek kadar mutluyum çok şükür.
ama eminim hikayesi taze olanlar hüngür şakır ağlamışlardır.aslında kanaatimce insanların ağlamasına sebebiyet veren şey bi parçada olsa filmde çalan eski şarkılar.hatta bence büyük payı var.şarkılar enfes hele plaktan çalınca dahada enfes.bu film piyasaya çıkmadan önce zaten orda çalan şarkılar benim playlistimde vardı.ama filmden sonra benim içinde daha değerli oldu doğrusu.hatta sinemadan eve dönünce gece olmasına rağmen yüksek sesle film müziklerini dinledik.

bi site var.www.birzamanlar.net diye.70 li yılların sanatçılarına ait bi arşiv geliştirmişler ve nerdeyse yok yok.bi ara hakikaten bu siteye takılmıştım.gazetenin birindede şöle yazıo.ayla dikmen şarkıları ölümünden 17 yıl sonra meşhur oldu...gerçektende böyle.

bu arada yarın benim doğumgünüm.dolu dolu 28 olucam.haftasonu evde aile arasında bi kutlama yapıcaz.ailemden ayrı geçirdiğim ilk doğum günüm olması sebebiyle yarında annemlere gidicez.onların mahzun kalmasını istemem lakin annem hala evli olduğuma alışabilmiş diil.hala arada hüzünlenio.sonuçta biz hem ana kız hemde arkadaşık.ben evlenince hem kızından hemde arkadaşından mahrum kalmış gibi oldu.bense hayatın debdebesinde anlamıorum bile zaman nasıl geçio.çok şükür mutlu mesut yuvarlanıp gidioruz.

bi doğumgünü pastasını hakkettim dimi.hakettim tabe..

2008-11-12T02:39:00.000-08:00

kemal ile füsun

orhan pamuğun kitabındaki en önemli iki karakter.kemalin aşkı ah bee dedirtecek cinsten. hani köpekler gibi sürünür derecesinde sevmek vardır ya (kendisini herkes tanımaz) öyle bişi işte. deliler gibi sevmek,yemekten, içmekten,yaşamaktan kesilmek...

insanın aşık olup o acıyı çekesi gelio çünkü içimizde o trajikomik türk filmlerine benzer ne olursa olsun, başlarına ne gelirse gelsin, hangi çakıllı dikenli yollardan geçerlerse geçsinler mutlaka sonunda kavuşucakları umudu var ya, işte bu umut adına çekilsin ulan bu acı diyesin gelio.

kitabı okurken kimi zaman kemalden yana, kimi zaman füsundan yana oldum fakat fazlasıyla kemal taraftarı olmak ağır bastı.aşk ki duyguların en güzeli fakat karşılığını bulamadığında kişiyi başkalaştıran, evrimini tamamlayamamış bi varlığa dönüştüren bi his, bi duygu, bi olgu...

önce karşılığı olan sonra yaklaşık 8 sene boyunca karşılığı olmayan aynı iki kişinin aşkı bu.orhan pamuğun biçok kitabında illaki aşk esintilerine rastlarız ama bu Masumiyet Müzesi başka,bambaşka.
dayanamadım yaklaşık 100 sayfa kadar kalmışken çevirdim kitabın son sayfalarına baktım. içimden bi ses sonunun nolucağına dair bişi görememeyi diliodu, diğer seste görmeyi.kitap sayfalarında fırıl fırıl dönen gözlerim maalsef gördü yine gerçeği.gerçeği görmek için baktılar zaten.

ah canım kemal ölüo(nası bi tipse artık bu. füsunun tipinden, fiziğinden bahsedilio fakat kemal hakkında hiçbi malumatımız yok esmermi sarışınmı???)kemalın güzelim dediği füsunda ölüo.ne hazin bir son bu.

insan böle süründürücü bi aşk yaşarda tam kavuşmuşken öldürülürmü.yazık oldu aşıklara,çoküzüldüm az evvel.şeytan dürttü işte. halbuki sevgilimide zorlamıştım anlatsın bana sonunu die ama anlatmamıştı. al işte bütün şevkim kaçtı. ölememeliydiler,kavuşmalıydılar. madem 1975 senesinde başlayan son derece türk filmvari olan bi aşktı,aşıklar kavuşmalı,işer yoluna girmeli,kötülerde hapsi yada öteki dünyayı boylamalıydı,ama olmadı.bunun yerine kemalle füsun öte tarafı boyladı.gerçi kitapta kötü bi karakter yok ama ben kendim feridunu(füsunun maalesef kocası) kötü olarak bellediğim için onun ortadan yokolması gerekiodu.kimbilir belkide yokoluodur,sonuçta henüz hepsini okumadım.

yani şu dakka bu müze açılmış olsa;koştur koştur giderdim füsunun eşyalarını görmeye.ama diil maalsef işte.

Masumiyet Müzesi Cevdet Bey ve Oğullarından Sessiz Ev den de daha çok sevdiğim bi kitap oldu benim için.ilerde birgün bu sıralamayı hatırlamak istersem buraya bakmam kafi olucak.

işte en sevdiğim O.Pamuk kitapları sırası ile:

1.MASUMİYET MÜZESİ

2.CEVDET BEY VE OĞULLARI

3.SESSİZ EV

4.YENİ HAYAT

5.BEYAZ KALE

6.BENİM ADIM KIRMIZI

7.İSTANBUL

8.KAR

9.KARA KİTAP

10.GİZLİ YÜZ

diğer ikisi Babamın Bavulu ve Öteki Renkler henüz okunmadı.

bu ara hayat nasıl gidio biraz bahsetsem fena olmaz sanırım.işim aynı sıkıcılık ve yavanlıkta devam ederken ev hayatımız geçen haftalarda baya bi renkliydi. gelenlerimiz oldu hayırlı olsuna.taze geliniz ya.bisürü mutfak maceralarım oldu tabii. bu esnada iyi yaptıklarım kötü yaptıklarımda kendiliğinde belirlenşverdi.fakat anladımki şu internet camiasına bravo.her iki misafir kalabalığınada benim zamanımda netten bulup defterime eklediğim yeni ve orjinal klasik olmayan tarifleri yaptım. bisürü değişik çeşit ve bitanesi bile beni utandırmadı.yaptıklarımı gösteren bi iki resim koyup bende yemek yapabiliorum işte kanıtıda bu demek isterdim fakat maalesef henüz böle bi alışkanlığım gelişmedi. ama geçenlerde özenerek hazırladığım pazar kahvaltımızın resimlerini çektim bi ara eklerim.şuncacık bloğumda yemek resmimde yok demiyim artık.

bu arada sevgilimde şehir dışında soruşturma için. kayısı diyarına gitti.yarın gece gelio.bende pazartesiden beri ana kuzusu kıvamında yaşıorum.ohhh kebap bi hayatmış valla bekarlık. ekmek elden su gölden.yan gel yat, ağzını süpür tv karşısında oyalan, çayın, kahven, meyven ayağına gelsin çalışıosun die. evliyken bunları yapıcak kendimden başka kimse yok.neyseki kocam düzenli temiz biride extra işlerlede ilgilenmek zorunda kalmıorum.zaten özlemişim kocişimi.ühühüh hıçkırık! hüngürr şakırrr!

iyi insan lafın üstüne ararmış.kendisi aradı ez evelde gülüştük accık.neyse karnım fln acıktı benim. bişiler yiyeyim.

baiii

2008-11-05T00:23:00.000-08:00

herkes kırılamaz

bazen ipince dal olmak gerekir kırılmak için

ama dünya kütüklerin

ağlayamaz herkes

ağlayabilecek kadar büyümek gerekir

dünya ise küçüklerin

sevemez herkes

bir orman olmak gerekir sevmek için

bak ki dünya çöllerin

ve vakur bir damla olmak dalga için

katılmak okyanusa aşk için,

isyan için!..."

Yılmaz ODABAŞI....

2008-10-22T05:26:00.000-07:00

ayna ayna! sihirli ayna! neler söyledin bana...

2008-10-17T00:42:00.000-07:00

kendini seçemiyorsun,bırakıp kaçamıyorsun

yazmadığın bi hikayede

uzun yada kısa vadede

az biraz keşfediyorsun

öteki olabilmeyi, yerine koyabilmeyi

geride durabilmeyi öğreniyorsun

temiz bi eve gitmekten, temizlik kokan bi evde uyanmaktan ,evde miskin miskin otururken bunu gönül rahatlığıyla yapmaktan daha huzur verici bişey yok sanırım benim için.şimdi evim hiç tanımadığım biri tarafındanda olsa missler gibi tertemiz ya benden keyiflisi yok bikaç gün boyunca.

insanın evde arkasını toplayan annnesinin olması ne hoş. eve geldiğinde yemek hazır etraf düzenli, masa kurulmuş, salata yapılmış...2 günlük kısa bi rahatlıktan sonra eski düzene dönmeye devam. neyseki yarın tatil.

etrafımdaki herkes ya ishal ya kusuyo yada grip. 3 seçenekten birini seçmek zorundasın sanki.sulardamı bişi var yemeklerdemi. ciddi bi salgın var ama sanırım. dün akşam sevgilimde rahatsızlandı en son. ondada aynı şikayetler başladı.umarım zaten nanelinin teki olan banada uğramaz kendileri.

akşam eve girmeden evvel pazara uğrucam ve eğer varsa balık alıcam. canım balık istio ve yanındada kocaman bi kase bol yeşillikli salata. mümkün olduğunca pazardan alışveriş yapmaya çalışıorum bende annem gibi eğer yetişebilirsem tabii. herşey daha taze oluo.salatalıklar daha çıtır ıspanaklar daha yeşil ve domates seçeneklerin daha bol. marketlerden almanında benim açımdan tek avantajı iki kişi olduğumuz için adetle veya istediğim kadar satın alabilmemdir.haftada ancak yarım kg salatalık tüketebilioruz. bir kilo ıspanak aldığımda kalıo ve ikimizde ertesi güne kalan yemeklerden hoşlanmıoruz.bir kerelik pişirmeye çalışıorum dolayısıyla daha az almam gerekio.ama pazarcıların mantalitesindede hep bi fiyatı yuvarlama olayı var.bişeyi yarım kg istediğinde uğraşmak bile istemeyenler oluo. hatta bi keresinde üzümcü zorla bi kg verdi üzümü. adamı kıramadım aldım ama 3 hafta süründükten sonra çöpe atmak zorunda kaldım. üzümü pek sevmem çünkü. sadece misafirin yiyeceği kadar almak istemiştim halbuki.bazısı yarım kg' ı 75 kuruşsa abla 1 ytl lik olsunmu der,bazısı seçtirmez kendi vermek isterki ben çok kuşkulanırım bu durumdan. bende seçilmesine müsade etmeyenlerin tezgahından uzaklaşıorum artık.bari elmamı, mandalinamı kendim seçiyim diğmi..

günüde yarılamışız maşallah.aralıklı olarak yazınca vakit nasıl geçio anlamıorum. biraz iş biraz blog.

boynumdaki ağrı geçmedi ,geçmio.mri çektirdim boynuma,beyin cerrahı ayrı kbb uzamanı ayrı gördüler hiçbişey yok ama ağrıo işte.bende bıktım artık kendimden ve hep abidik gubidik yerlerimden şikayet etmekten.insan vücudunda en olmadık yer neresi ise orası ağrır, acır ,yaralanır bişi olur işte.bende evhamlı bi tip olarak acaba bişimi var, ne olabilir, niye ağrıo die doktorları aşındırır ,sağlık uğruna havaya para saçarım.şimdiye kadarki sağlıkla alakalı şikayetlerimin sebebini bulma amacıyla yapılan tüm teşhis işlemlerimden hiçbişey çıkmadı. allahda çıkarmasın ama diorum ya bıktım artık.sağlıklı bi insan olmak, dahası ufak şeyleri kafama takarak büyütmek istemiorum ama olmuo. biyerim ağrıdığında amaan geçer diyemiorum başkaları gibi.üzerinde yoğunlaşmaya başlıorum başladıkçada problem büyüyo ve uzuyo.halbuki herşey beyinde bitio.söz geçiremiorum bu konuda beynime işte.

böyle işte

2008-10-15T03:39:00.000-07:00

bugün yağmurlu...sabah metrodaki cama yüzümü yapıştırıp kulağımdaki şarkıya içim eşlik ederken kendimi bir klibin içindeki ağlayan genç kadın gibi hissettim.uykudan gözlerimi açabildiğim vakitlerde okuduğum kitabım İSTANBUL,kulağımda müzikçalar ve metronun camlarından sessiz sakin akıp giden bir hayat..

uzun olmuş yine yazmayalı oysa bisürü şey olup bitio hayatımda.hepsi öylesine hızlı akıp gidioki yazmaya vakit kalmıo sanki. ben tam bi öncekini yazıcakken bi bakıorum öteki ötekiler yaşanmışda bitmiş.yığınlar öbekleşmeye başlayınca vazgeçiorum haliylen,zor gelio bişiler çiziktirmek şuraya.

koskoca bayram ve tatili geldi geçti.külleri kaldı yadigar.hiç dinlenmemiş gibi yaşamaya devam ediyoruz işte.insanoğlu nankör.tatil yaptığımız zamanlarda çalışsak çalıştığımız zamanlardada tatil yapsak yani haftada 5 gün tatil 2 gün iş olsa o 2 günüde tatil olsun isteriz.yetmio yetmio yetmio...bir yorgunluk, bi sonbahar sendromu...hüznümüz sararıp yerlere döküne yapraklarla birlikte bi oraya bi buraya savruluo sanki. kış sonbahardan daha umut vaadedici diyorum ama sonbaharıda sevdiğimi çok iyi biliorum.

belkide tam zamanında okuyorum İSTANBUL'u.siyah beyaz fotoğraflar eşilğinde eskiye ait ne varsa. birazda yazarın kendi hayatından birazda o çok iyi bildiğimiz yerlerin siyah beyaz tonlarından.

ozamanların filmleride sanki renksizmiş.kırmızının tonu başka mavinin başkaymış.sanki senelerce süren bi hüzün hakimmiş istanbulada.heryer çamurmuş,toprakmış.üstlerde kürkler deriler varmış, sanki güneş hiç doğmazmış...aklıma serpil çakmaklının bi filmi geldi fakat paylaşmıcam!

okuduğum bazı bloklardan bi de bu kitaptan olsa gerek canım çok feci fotoğraf çekmek istio.alayı siyah beyaz olan hemde.beyoğlunun ara sokaklarında makinenin sesini duymak istiorum belki yağmurda çiseler ve kafama yapışmış saçlarımla devam ederim görüntüleri sabitlemeye.

neler oldu ayrı kalınan bu zamanda.tatil yaptık doyasıya sevgilimle. kah evimizde kah gezmemizde. istediğimiz şeyleri yaptık genelde bayram ziyaretlerimizden sonra.geç yatıp geç kalktık mesela. günü geriden takip ettik 9 günlüğünede olsa.uzun zamandır elimizde biletlerde beklediğimiz R.E.M konserine gittik mesela.dünya gözüyle ilk ve belkide son kez görebildik bu grubu ve üyelerini.

konserde sosyal kavramlara geniş yer verilmiş. dünyayı kurtarmaya hadi ipin ucunu verdiniz bari tamamını bırakmayın demeye gelen sanatçılarda vardı. hatta bikaç yerde okuduğuma görede REM in bu tip konulara ve ek olarak dünya barışına önerm vermesinden dolayı bu tarz bir sosyal sorumluluk projesi sayesinde ( S.O.S )istanbula getirilebildiği söylenio. grup BUSH dan nefret edio ve dolayısıyla onun dünyaya getirdiklerindende.

güzel ve dolu dolu bi gündü. şimdi adını hatırlşayamadığım ve nette olduğum halde bakmaya üşendiğim bi yabancı grup, ayyuka ve mor ve ötesi ön grup olarak sahneyi aldılar.REM in yanında mor ve ötesinide aradan çıkarmak iyi oldu.

konserde her şarkısını ezbere bilen sahneye 2 saat boyunca hayran gözlerle bakan bi genç vardı. herkes susarken bile o şarkı söylemeye devam ediodu. bu nasıl bi fanatikliktir bilemedik. ciddi bi hayranıydı fakat kendisinin neden okadar arkalarda kaldığını anlayamadık doğrusu. bu denli fanatiklik en ön sırada olmayı gerektirir diğmi yahuuu...

geçenlerdede 5 saatlik bi kuaför olayımdan sonra saçlarımı bi parça değiştirdim. biraz kestirdim ve yılın trendine uyarak karamel ve bal rengi geçişli bişiler yaptırdım.herkes güzel olduğunu söylüo.bende beğendim doğrusu.fotolarda bekar olarak gittiğim son kuaför randevumdan.değişik ve iğrenç saç modelleri. müdahele edememişim çünkü ayağım pedikür için suda el tırnaklarımada oje sürülüo. bi nevi mahkumum yani
berbatım yanii..

sitenin spor salonu açıldı ve benim için zayıflamaya başlamamanın hiç bi kaçarı kalmadı. spor salonuyla birlikte kapalı havuzu,saunası ve hamamıda açıldı. 2 gündür gidiorum.15 dakikada yürüme bandında 150 kalori yakılıo.acilen kilo vermeliyim. hayatımda ilk defada saunaya girdim baya sıcakmış. durduğun yerde boncuk boncuk ter döküosun ve nefes alamıosun bisüre sonrada.ciddi su kaybettiren bş mekan.

yakında pilates ve yoga hocasıda gelcekmiş. masaj ve tellak günlerimizde varmış ama henüz bi malumatım yok. bu gidişile evden dışarı çıkmıcaz. çünkü dışardaki tüm ihtiyaçlar elimizin altında.ne mutlu bize...

EN GEVEZE SESSİZLİK.

2008-09-22T04:23:00.000-07:00

okadar uyudumki pazar günü . hayatımda ilk defa öğlen 1 de kalktım. dolayısıyla ondan sonra ne gece uykum geldi, ne de sabah zor kalktım. işyerinde bile her gün yarım saat kadar kesitirirdim müsait olduğumda ona bile ihtiyaç duymadım. okadar doymuş bünyem uykuya.ve kendimi çok iyi hissediorum.

haftasonu aile eşrafından misafirlerimiz vardı.ilk defa bukadar kalabalık misafir ağırladım ama anneminde yardımıyla iftar yemeğimiz gayet iyi geçti.

pazar günü evde olmak şahaneymiş. hemde yağmurlu bi günde. yağmurla dolu bulutlar eşliğinde yürümek, alışverişe çıkmak yada herhangi bişey yapmak.sonbahar böle pat diye geldi diye çok ama çok mutluyum. sürekli yağmur yağsın istiorum. bende evimde oturup kocamla miskinlik yapıyım.

sabah metroyla işe giderken çok kalabalık olması sebebiyle bulunduğum duraktan ters istikamete giderek bi sonraki durağa ulaştım. uyanıklıkta geç kalmışım lakin benim gibi yapan bisürü kişi vardı. böylece rahat rahat itiş kakış olmadan metroya binebildim ve kendime güzel bi yer seçtim. yanıma ve karşıma 2 kişi oturdu ikiside erkek ve sanırım ya sağır yada dilsizler yada her ikiside. bilemiorum. el kol hareketleri okadar aşırıydıki onlar konuşmaya başladığında şaşırmadan edemedim.yaklaşık yarım saat boyunca hiç durmadan kendi dillerinde konuştular.ve onları kendi içimde çok geveze olarak ilan ettim. bi yandan kitap okuyup bi yandan onları yan gözle izlerken şayet sesli biçimde konuşabilselerdi nekadar gürültü çıkarabileceklerini düşündüm.ve zihnim dahada dağıldı.önce kendimi kitaba veremez oldum sonrada sürekli bu el kol hareketlerinden dolayı midem bulanmaya başladı.en nihayetindede bu tip rahatsızlıklar duyduğum için kendimi kötü hissettim.onlar özürlü olan insanlar ve ben onlardan rahatsız oluyomuşum gibi geldi.ama nebiliyim yinede hareketleri belkide iri olmalarındanmıydı bilmiorum çok kocaman kocamandı sanki...neyse...canım sıkılıo bunu düşününce.

dün daha önceden 3 kere deneyipte kıvamını bulamadığım profiterol hamurunu son kez daha denedim ve tatammmm şahane oldular bu son seferde.iç kreması ve sosu biraz uyduruktanda olsa yinede fena diildi.

akşamada bigün önceden kalan yemeklerin yanında kendime özel mıhlama yaptım.geçenlerde fatihte bi dükkan buldum çarşamba pazarı civarında. tüm ürünleri halis trabzondan gelme ürünlerdendi. biraz mısırunu, biraz trabzon tel peyniri ve tereyağı aldım. sonuç ayrı ayrı da bir bütün halindede(mıhlama) bence çok güzeldi.

ve yeni bir kitaba başladım. otobiyografileri severim. Orhan Pamuk'un İstanbul adlı kitabıda daha çok kendi hayat hikayesi. zeynep evlendiğimden beri kitap okuma rekoru kırdığımı söylüo.bu aralar içimde ciddi bi kitap tutkusu varolduğu doğru. biri bitmeden diğerine başlamak hatta eskiden olduğu gibi aynı anda 2 yada 3 kitabı okumak istiorum.

biraz önce bi blogta gördüğüm havuçlu pekmezli keke takıldı aklım. kahve dumanının ardında hayal ediyorum onu. turuncu tabağıma yan gelip yatmış havuçlu bir dilim kek. mmm nefis. niyetli olamamında etkisiyle açlığım ayyuka çıktı şu anda.

yeni bi dergi keşfimiz oldu yine haftasonu.ilk çıktığından beri almaya niyetlenioduk ama cumartesiye nasip oldu.adı: Food and Travels...

muhteşem bi dergi. tam bize göre. zaten yeni bi dergi. ilk sayısı yani. dün sevgilimle inceledikten sonra üye olmaya karar verdikki güvenlik ağından dolayı bankadan yaptı sevgilim bugün. %35 indirimle üye olduk bu yeni dergiye. özellikle kapadokya kısmıyla alakalı verilen butik otel rehberide tevafuk oldu. gerçi biz bu isteğimizi başka bi bahara bırakmak zorunda kaldık R.E.M konserinden dolayı ama olsun. ileriki zamanlar için güzel bilgiler var içinde. okunduktan sonra atılıcak diil biriktirilicek bi dergi bence.tebrikss

geçen haftalardada yine yeni dergilerden bravacasayı almıştık. ama bu dergiyi hiç tutmadık. sevimsizdi doğrusu.oysa Food & Travels dolu dolu bi dergi.sevdik kendisini.

bayram gelmek üzere. maalesef biz çalışanlarda bayramın getiridği mutluluktan çok tatil yapıcak olmamızın sevincini yaşıoruz. yapcak bişi yok. bende istemem böyle hissetmek ama sonucu değiştiremiyorum.

tatil yapıcağım için mutluyum, mutluyuz...

2008-09-17T23:19:00.001-07:00

yağmur yağıyor mutfak camındayım..nasıl üşüdüğümü bilemezsin..menekşelerim çiçek vermiyor artık anne. söylediğin gibi hep dibinden su verdim ama..şimdi telefon açsam sana sesini duynak ta yetmiyor ki..Hep ayni cumleler.Babamlar nasil? Ilacini aldin mi? Nedenini bilmedigim bir aglamak var icimde.Bir yerlere sigdiramiyorum yuregimi.Bazen dalip giderdin mutfakta yemek yaparken tahta kasikla tencerenin basinda oylece.Ne dusunurdun acaba? Ozlemek cok fena anne, anlamak seni daha da fena..Omuzlarim agriyarak uyaniyorum sabahlari.Benim kizimin omuzlarimı ovmasina daha cok var.Gittikce sanami benziyorum ben? Ya da 'annenin kaderi kiza' dedikleri dogru mu? 'baban eskitir herseyi kizim, 'demistin bir kez.Anlamamisim meger, eskiyormus annecigim.Omzunu ovacak kalmiyormus meger ayni evin icinde.simdi duysan bunlari, ne uzulursun mutsuz mu kizim diye, coktan kendinden vazgecmis bir sesle.Mutsuz degilim de anne, yagmura ve mutfagimdaki kedere care bulamiyorum.Evimi topluyor, toz aliyor, patlican kizartiyor, televizyon seyrediyor, aksam calan kapiyi aciyorum.Actigimi goren olmuyor.Pisirdigim yeniyor da, guzel olmus denmiyor.Cay demleniyor demleniyor, demleniyor.Kederim mutfagin her yerine yerlesiyor.ah Nasil eskiyor hersey anne, nasil eskiyor.eskilerimi atmaya kiyamiyorum. Seni cok ozluyorum.bana yasakladığın bahçeler sana da mı uzaktı hep.? gidemeyişine ağladın mı sende? ne zaman eskiyor sevgiler ödenen bedellerin acısı geçince mi?işte böyle... kalbimde bir acı şarkılar seni söyler..

iclal aydın-yağmur

2008-09-17T23:19:00.000-07:00

uyku...

böyle havalarda daha bi uyumak gelio insanın içinden. erken kalktığımdan ötürü zaten çokda aydınlık olmayan hava kara bulutlar sayesinde dahada karanlıktı yola çıktığımda. ıssız,soğuk ve köpeklerle dolu bikaç sokak geçmeliyim otobüse ulaşabilmek için.otobüse ulaşıp yer kapabilmek içinde uykumdan feragat etmeliyim.sabahın 6,45 inde durakta kitap okuyan bi tip var, işte o benim. okudukça uyku dolan gözlerle ya gelmezse dediğim otobüsü bekliorum, beklioruz arkamda oluşan kalabalıkla.

ve otobüs gelio. ama o da uyku sersemi olsa gerek sağa doğru yanaşmak için direksiyonu kırınca ya kenardaki arabayı görmüo yada vurabiliceğini hesaba katmıo, sabahın sessizliğinde bir araba nasıl yandan göçertilirmiş hepimiz şahit oluoruz.büyük bi gürültü çıkıo ama şöför çarptığı halde durmuo, sanırım o da farkında diil naaptığının. araba durunca inip bakıo çarptığı diğer arabaya.sonrada yolcuları yani bizleri arabaya almaya başlıo. olan park halindeki araca oluıo.sahibi için üzülüorum ve aklıma geçen sene otobüsten inip önünden geçerken arabanın altında kalan çok da samimi olmadığım iş arkadaşım gelio.biz sevglimle tatildeydik o sırada.havuzda güneşlenirken okumuştum gazetede haberi.zavallı vesikalık bi resim koymuşlardı gazeteye.evveliyatında diğer iş arkadaşım arayıp söylemişti vefat ettiğinide dalga geçio sanıp inanmamıştım en başta.meğer denyo bi belediye otobüsünden inen bu kız indiği otobüsün önünden geçerken onu görmeyen şöför gaza basınca önce çarpıo, sonrada arabanın altında kalıo.fecii.

halk otobüslerinden nefret ediorum.haftada bir şikayet dilekçesi yazıorum iett ye, içimi döküorum.

otobüsün sıcaklığına bıraktım kendimi bu sabah. aklım evdeki sıcak yatağımda.akşama kadar uyumak istiorum. tam türk filmi izlenicek bi hava.en güzel zamanları mevsimin. biri ilkbahar diğeri son.birinde çiçekler açıo diğerinde soluo ama her ikiside nihayetinde yeni bişeylere gebe.birinde yaz gelio diğerinde kış.hep bi hayalim vardı ya. soğuk kış günlerinde içerinin sıcağından nemlenmiş cama burnumu dayayıp elimde kahvem, yanında şekerli bi çeşit kurabiyem üstümde battaniye ve tv de güzel bi türk filmi.ağlamak isitorum..

daha şimdiden eve gitmek istiorum ve kaplumbağa gibi burnumu dışarı çıkarmamak.işyerimin küf ve eski kokan merdivenlerini tırmanırken burdan nefret ettiğim gelio aklıma daha çok nefret ediorum sonra. fatihin izbe bi apartmanındayız uzun zamandır.yerleri çini işleme.sanırım 80 lerden kalma.rüzgar yönünü değiştirdiğinden o eskiliğe has es kokusu duyuluo arada sırada. sanırsınız yanınızda lağım açmışlar. artık rüzgar lodosmudur,poyrazmıdır bilmem.

yağmur...

bugün yağmur bir kadın saçıdır yeryüzüne dökülen

upuzun, ince ince, karanlık kokulu

sen ki aşkta aldatıldın yüreğin taş parçası

dinle yağmuru dinle

teselli bul türküsünden
herşey olur herşey geçer,hepsi biter hayat kalır.hepsi biter hayat kalır.

yoldaki ağaçlara baktım bugün gözlerimi açtığım aralarda.cansularına kvuşmuş gibi dipdiri capcanlı görünüolardı.klorlanmış şehir duyunu sevmio ağaçlar.insan eli değmemiş,çıkarlarıyla kirlenmemiş saf taze yağmur suyu istedikleri, bekledikleri. ve işte kavuştu dün iki sevgili.birbirine muhtaç suyla toprak..çok şükür...

2008-09-16T05:49:00.000-07:00

bugün en miskin gün. akşam annemlere iftara gittiğimizde eve dönmedik orda kaldık.küçükken eve gelen, ailemizin önem verdiği misafirlerine annem kendi yatak odalarını verirdi.anlamsız bi şekilde buna sinir olurdum. sonra büyüdüm abim evlendi fln. bi baktım onlarda geldiklerinde annemlerin yatağında yatmaya başladılar.kıskançlığa, sinir olmaya devam. ee gün geldi devran döndü aldım kocamı yanıma bende gittim annemin evine. ewt sıra bendeydi. bende annemlerin yatak odasında yattım dün gece. kocacımla hemde ehehehe:)

neyse. annem sahur için kurduğu telefonu yastığının altına atınca telefon çaldımı çalmadımı bilmioruz fakat neticede sahura kalkamadık. mühim diil,susuzluk dışında. çok susadım ama cumartesi günkü kadar diil.

insanlar serap görebilirmiş o gün anladım. suya baktığım zaman gözlerim doluodu o derece yani.neyse akşama az kaldı.

yemekte hakiki kayseri mantısı var. sevgilim bi yerden siparişle getirtti. domates çorbası ve salata eşlik edicek yanınada.

sevgili patronumuz bir kez daha bizi şaşırtmayarak haber vermeden yurtdışına çıktı. çıkıcağından kazara haberim vardı ama zamanından haberim yoktu. bugün cebten aradığında çıkan kodun nereye ait olduğunu bulmak için herzamanki gibi internete başvurduk. çıkan sonuç: nijerya:s

nijerya. bizim patronumuz gibi bi adam nijeryada naapar. yani yardımsever, cömert bi insan olsa dicemki bir barış elçisi gönüllü yardımseverdir kendisi,ewt gidebilir. ama yani nijerya ya. herhangi bi ticari ilişkiye pek de elverişli bi yer olmadığını biliorum. yoksa yanılıyormuyum.

hiç yapmadığı üzere ikide bi arayıp gereksiz sorular soruo. insan bu ve bunun gibi adamlarla yaşayınca anlam veremediğin şeyleri bi süre sonra anlıosun. mutlaka yanında bi adam var ve işiyle alakalı bişiler kanıtlamaya çalışıo ona.mesela ikide bi ithalatla alakalı direktifler verio bana ki gitmeden zaten konuştuğumuz ve beklemede olan şeyler bunlar. ya da yurtdışından gönderilicek olan gümrük dosyalarını gümrükçüye göndermemi söylemek için arıo fln. varış ihbarnamemiz gelmeden gümrükçüye niye dosya yollayalım , gelmeyen malın evraklarını gümrükçü naapsın. ama işte deminde dediğim gibi orda yanında bulunan kişilere hava atmak, bakın ben ne çok yoğunum bisürü işim gücüm var itibarını vermek.

burdan nijeryadakilere sesleniorum.kanmayın a dostlar bittikde okeye dönüoruz yane.işler kötü. nerden geldiği belli olmayan paralarla şirketi çevirip duruyoruz. okadar zamandır dönüoruzki başımız döndü, midemiz bulanıo .

patronumuzun yokluğundan yararlanıp yayıp duruoruz elbette. uyuklayıp duruoruz enbaşta. ya da onun odasında tv seyredioruz. zeynep kendi pc sinden düğün şarkıcısı adlı diziyi izlio bende bu esnada blog yazıorum. ramazanın verdiği göz açlığı ile yemek bloglarını gezip dişime yarar bişiler arıorum.

az evvelde anneme profiterol hamuru siparişi verdim. geçen hafta gece 3 buçuğa kadar çeşitli pişirme denemeleriyle hamurunu yapmaya çalıştım ama naptıysam hamurlar bi türlü kabarmadı.

www. yemeksenligi.com

sebebini cidden bilmiorum ki ben ilk defa yapmıorum. annemin evindeyken çok sık yapardık ve hiç böle bişeyle karşılaşmamıştım. sorunun fırından kaynaklandığına kanaat getirerek anneme sipariş verdim hamur kısmını. pişirip getiricek bana.

ramazandan sonraki ilk kalkınma planım kilo vermek.vermek vermek vermek.hiçbişeyin içine gerçekten giremez oldum.bi an önce bu dönemi atlatıyım istiorum. sitemize ait spor salonundanda dibine kadar yaralanıcam. kapalı yüzme havuzuda var.ne gerekiosa yapıcam ve kısa zamanda tüm bu fazlalıklardan kurutulucam.herkes muzaffer kuşhanı yerin dibine sokadursun ben onun çok sevdiğim, çalışanlar için çok ideal olan dietini uygulucam ki o söylemlerin dışında, içinde sadece karbonhidrat yada protein olan bi diet diil. sebzede var, ette, ekmekte.

dün akşam iftardan sonra dişçiye gittik. geçici dolguyu çıkartıp yerine gerçeğini taktı.şimdi aynaya baktımda miss gibi duruo. ramazandan sonraya randevuda aldım.bikaç tane daha var yapılması gereken.

35 dakkam kaldı çıkmama.insanın evi gibisi yok. bi an önce kollarına koşmak istiorum güzel ve tozlu evimin:)

2008-09-10T00:49:00.000-07:00

sanırım hasta olucam. o grip olucaklara özgü hapşırık, burun yanması ve boğaz gıcığı gibi yakınmaların hepsi mevcut şu anda. ses tonumdada bi değişiklik var elbette.bende bıktım artık bu nanemolla halimden. akşam iftardan sonra bi kaç takviye yapmam gerekicek bedenime.

şu aralar doktor üçgeni içinde dolanıorum. biri bitio biri başlıo.neyssee...

dün annemlerde iftardaydık kocişimle. ama sonra o eve gitti ben annemde kaldım.güzel bi değişiklik oldu benim için. bi kaç saatliğinede olsa sorumluluklarının dışındaymışsın gibi olmak, sırtını herşeyi yapabilicek güce sahip olan annene dayamanın tadı enfes.annelerin en güzel yanıda bu. habire her konuda evlatlarını kayırırlar,kıyamazlar...kızlar annelerinin babalarının yanında hep prensesler.ne hoşş

öte yandan 2 aydır aynı yastığa baş koyduğum eşimden ayrı yatmakda bi garipti. insan nefes sesi beklio yanında alışkanlıktan.kocamıda özledim. kocamın yanındaykende annemi babamı özlüorum. ikisini bi araya getirme yolu yok biliorum ama en azından yakınlaşabilme ihtimalimiz var diğmi.umarım yanii..

sabah annemlerden işe gelirken otobüste hanzonun tekiyle kavga ettim. onun ne dediğini bilmiorum çünkü kulağımda kulaklık vardı. bu hıyar bozmasıda bana habire durmadan bakıodu tüm yolculuk boyunca. insan birisinin sana baktığını anlar,ille gözleriyle karşılaşmana gerek yok. öküzün trene baktığı gibi bakınca rahatsız oldum tabiiki ve çıkışarak ne bakıosun die kafa salladım. o bişiler söledi ben tipinin zaten ne anlattığınından dem vurdum.tartışma bittiysede hödük bakmaya devam etti maalesef. off çok kroydu ya.bi de evlendikten sonra bu tarz abuk subuk şeyler yaşamak, birilerinin sana yicekmiş gibi bakması daha bi koyuyo.hazmetmek daha zor oluo. ulan inek; parmağımda yüzüğüm var, denyo ben evliyim, bakma lan bana git bekarlara bak demek geçio içimden. sanki onlara bakabilmeleri haklarıymış gibi:)

belediye toplu taşıma araçlarını beleş yapmış. trafik oluşmasın die.insanlarımızda bedava sirke baldan tatlıdır zihniyeti olduğu için normalde o hattı kullanmıosa bile böle zamanlarda kullanıo.
ondan inip buna biniyim aman beleşten bende yararlanıyım die düşünüo galiba.tıklım tıklım otobüsler,insanların yüzleri camlara yapışmış sinek gibi,ölecene gidioruz ve buna rağmen yinede binmek isteyen buna çabalayan insanlar var duraklarda.berbat yani.

hayat bu biçimde işte. habire cumayı beklioruz.haftasonu zaten nasıl geçio anlamıoruz.benim için temizlikle geçio genelde bi de yemek yapmakla.bi de ütü.ramazan bayramını tatil ederlemi acep? ederlerse çok iyi ederler. dinleniriz accık yaaa. bayramdan sonraki haftasonuna R.E.M konserine bilet aldı sevgilim. ona gidicez kuruçeşme arenaya.onlardan önce çıkıcakl guruplardan biride mor ve ötesiymiş ki kendilerine bayılırız yemeyip yanında yatarız yani.2 -3 günlüğüne kapadokya turlarına katılalım dedik ama istediğimiz vakitte pek tur yok. konserden dolayı vagzeçtik.başka amanda başka turlara katılırız inşallah.

zaman

2008-09-02T23:19:00.000-07:00

zaman... geçti gitti yine zaman. nasıl olucak,nasıl biticek derken türlü türlü telaşlara boğulmuşken bi baktık geçmiş gitmiş zaman. ve biz yeni bi hayata çoktan adapte olmuş bulduk kendimizi.

güzel telaşlardı yaşanan. başkaları için sıradan bizim içinse dünyanın en önemli olayı.gerginlikler ,sıkıntılar, meraklar, ilkler, sonlar, hüzün ve sonrasında mutluluk... yaşamın içinde ne varsa hepsini yaşadık birer birer. şimdi şöle bi baktımda sabah takvime göz ucuyla 9 gün sonra 2 aylık evli olucaz. hiç inanılır gibi diil ama böle.

çok güzel bi balayı geçirdik sevgilimle, eşimle. bodrumda. hayatımda ilk defa uçağa bindim. ama boşunaymış yıllardır o korku. herhangi bi araçtan çokda farklı diilmiş uçağa binmek,anladım.balayımızı bodrumun belkide en cafcafsız otelinde geçirdik. animasyonun, abidik gubidik tiplerin olmadığı,tamamı dinlenmeye adanmış sakin bi yerdi.
bize kalan tek şey yiyip içip bol bol yatmak oldu ki bizde aynen böle yaptık.

toplamda 3 hafta iznim vardı fakat işe başlıcağıma bi gün kala patronumun bana 1 hafta daha izin verdiğini öğrendim. günahını vermicek bi adamdan böle bişey gelmesi çok kuşkulandırdı bizi ki nitekim sonradan sebebi çıktı ortaya. maaşımı kesmiş:) beni oyuna getirip, maaşımdan kesiceğinden haber vermeden sanki havadan tatil veriomuş gibi davranarak yarı maaşımdan fazlasını kesti. kısa süreli bi şok geçirsemde bu adamın daha önceki hareketlerinide gözönüne alınca maalesef sindirmek zorunda kaldım.

bunun dışında artık saat5 de çıkıorum işten ve cumartesi günleri çalışmıorum. bu adama katlanma sebeplerime bu da eklendi yani.başka yerde böle bi iş bulmam nerdeyse imkansız. kamu alanlarının dışında çok güç artık şartlar.sallan yuvarlan gidioruz işte gidiceğimiz yere kadar.

bazı kırgınlıklarım oldu nikahıma gelmeyen insanlarla ilgili ve hayatımdan sildim çıkarttım bazılarınıda.eşimle birlikte kimlerle devam ediceğimizde ortaya çıktı böylece.canları sağolsun diyemicem çünkü gönlüm kırık maalesef.

eve alışmak çokda zor olmadı ama evle iş arası biraz uzak. işte bu beni yoruo bazen. insan her gün aynı modda uyanmadığından ve herzamankinden daha erken kalkmak zorunda olduğumuzdan akşamları ayarım kaçıo bazen. genelde hep uykum var ve yorgunum.ev büyük ve etraftaki bitmeyen inşaat işleri yüzünden aşırı toz oluo.her gün mutfaktaki balkonu silmek zorundayım.

olaki silmezsem ertesi gün resmen çamur oluo. annemin yazlığa giderken bana bıraktığı çiçeklerin bile rengi artık gri gibi çünkü üsteleri hep toz. yani aşırı bi toz halimiz mevcut. bi de buna yeni eşyaların özellikle halıların tüyleri eklenince dahada beter oluo herşey.hergün temizlik yapsam yapılır yani.ama yavaş yavaşta olsa bi gözümü kapatarak yaşamaya çalışıorum artık.yoksa çıldırmamak elde diil.çalışan kadınlar için hayat gerçekten zormuş bunuda öğrendm bu arada. hayat müşterek fln filan ama sadece para konusunda müştereklik var. erkeğin kadına iş anlamında kattığı şey okadar az ki nerdeyse yok hatta. zaten bisürü sorumluluğu olan kadına bi de para kazanıp ev geçindirme derdi eklenio hepsi bu. zira başkalarını bilemem ama ben herşeyi yapmaya yetişemio gibiyim şu aralar. bi tarafı yaparken diğer taraf hep eksik kalıo. asla aynı anda herşeyi yapamıorum mesela.yorgun düşüorum, gücüm kalmıo yada bi süre sonra canım istemio.

bunun yanında güzel şeylerde var tabii yaşanılan. geniş zamanlarda en çok da. bi cumartesi sabahı mesela. uzun bi güne uyanmakdan daha güzeli yok. yada cuma günü geç yatma lüksüne sahip olmak muhteşem.uzun kahvaltılar yapmak en sevdiğinle. kimseye hesap vermeden yaşamak. sorumluluğun sadece ikinize ait olduğu bi hayatı paylaşmak.

ramazanla birlikte değişen uyku saatleriyle birlikte hayat biraz daha zor gibi benim için.bugün mesela kolum kalkmıo, gözümü kapatsam hemen uyucam,canım işede gelmek istemedi zaten. bi de ayakta yolculuk yapmak yokmu o uykulu gözlerle.off çok fena.

bi de vücudumda bana ait olmayan bi fazlalık var şu aralar. kilo yani.onuda vermem gerek birazda o hantallık yapıo olabilir ama bunca işin arasında kilo vermeye çalışmak,nebiliyim bekarken yaptığım gibi bisiklete binmek okadar zor gelioki bana.şimdi vakit bulucamda spor yapıcam.inşallah diyorum inşallah.

evlendik...

2008-07-12T23:27:00.000-07:00

nihayet....

2008-06-12T23:29:00.000-07:00

günün erken saatleri ve şansıma hep yüksek yerlerde çalışıorum.havada uçuşan martıların sesi daha yakın bana bu yüzden. sabah herzamankinden biraz daha erken gelince işyerine girmeden önce hemen yakınındaki parkta oturup kendimi dinledim biraz. fazla değil 10 dakika.içimden orda oturup gelen gideni izlemek, önümden geçip giden kalabalığın konuşmalarına kulak kabartmak, hatta boş ve tembel insanlara özgü o sınırsız zaman bolluğuyla kitabımı açıp okumak geldi.

işyerimdeyim hafif bi rüzgar dolduruo odamı. belli bugün yine sıcak olucak dün gibi.ve fonda Timur Selçuk var Beni Kör Kuyularda Merdivensiz Bıraktın. araya karışan martı çığlıklarıyla dışarıya baktım uzun süre. kepekli tostum ve az demli çayım eşliğinde eğer topuklu ayakkabı giyersem ucundan görebiliceğim karşımdaki denize bakarak. içimde tuhaf bi hüzün, bi keder. keder... orhan pamuktan kalma bi kelime. lügatıma henüz girdi galiba,kendiliğinden ,öylecene. okadar sık kullanıoki romanlarında bu kelimeyi ister istemez aslında kendisininde bu nitelemeye hapsolduğunu düşünüorum. orhan pamuk diyorum... kederli biri...ve dahası o kederiyle mutlu olan biri.

evleniyorum.tam bir ay sonra başka bi hayata başlıyorum. başka bi insanla inşallah kendi sonsuzluğumuza kadar sürücek olan bir birlikteliğe adım atıyorum.sevinçle hüznün en kardeş olduğu anlardan birinin içindeyim yine. bitarafım sevinio, bi tarafım üzülüo ve tüm bunlardan ayrılmış küçük bi parçamda kendini köşeye çekmiş korkuo.tüm bu birbirine karışmış duygular içinde durmadan içinde yaşıcağımız evimizi tasarlıyoruz, eşyalar alıyoruz.

ve bi kız için en önemli olanı gelinliğimi aldık geçenlerde.bunun bukadar önemli olduğunu bilmiodum açıkcası. ama kişi için doğru olan gelinlik giydiğinde kendini içinde prenses gibi hissedebildiğidir bence.

sevgilim o gelinliği giyip kendime aynada baktığımda yüzümdeki ifadenin güzelliğinden bahsedip duruo. gözlerim ışıldamış ve anneme görede eğer bişeyi beğendiysem gözlerim parlarmış,parlamışta:)

çok güzel gelinliğim ama çook.hani insan üstünden çıkarmak bile istemio. upuzun kuyruğu, çok güzel bi fransız duvağı var.rüya gibi..insan içinde kendini çok masum hissedio.bembeyaz pırılpırıl zamanla, senelerle, yaşanmışlıklarla kirlenmemiş,yıpranmamış,yorulmamış.farkettimde bu yazıyı yazarken gelinlik kısmını anlattığım sırada yüzümde bi gülümseme belirio.:) böle bişi yani gelinlik giymek. ve ayrıca hayatımda ilk kez denediğim gelinliği satın aldım.onu denedikten sonra başka yerlerde başka başka gelinliklere bakıp denediysemde hiçbiri onun gibi hissettrimedi.zaten ikinci kez gidipte tekrar denediğimde tamam dedim. bu işte tam benlik...

tül ve perdelerimiz dışında herşeyimiz hazır.haftaya evimizin temizliği yapılıcak ondan sonrada tüm sipariş verdiğimiz eşyalarımız yerini bulucak yuvamızda.çok heycanlı işler. organizasyonu tam olması gereken, hiç bi ayrıntıyı gözardı etmemek gereken türden şeyler.

ama çok şükür bu iştende alnımızın akıyla çıkıoruz herzamanki gibi.ve sevgilim dün akşam beni kızdırsanda hatta başka zamanlardada kızdırsan üzsende ben seni çok seviyorum.

soluklanmak için sinema molası

2008-06-02T02:54:00.000-07:00

sevgilimle bu cumartesi nihayet kendimize vakit ayırabildik.ev ve eşyaları telaşından uzaklaşarak kendimize bi sinema molası çektik.

nişantaşındaki ahalinin kendi kendilerine yaptıkları galanın sahibi olan şu meşhur film. SEX AND THE CITY...

daha önceden takip etmişliğim yoktu düzenli olarak.ama anladımki tam bir kadın dizisi. yanınıza en sevdiğiniz arkadaşınızı alıcaksınız ve gidiceksiniz. sevgilinizle gitmek biraz anlamsız.ben zevkle izledim ama sevgilim çok sıkıldı hatta filmin çok uzadığından dem vurmaya başladı. halbuki sadece 10 dakika daha uzundu:)

filmin öncesinde ilk tanıştığımız DODİCİ de hafif bi yemek yiyip kahvelerimizi içtik eski günlerdeki gibi. ama konumuz hep yine eşyalar, ev, yeni komşular ve diğerleriydi:)

sevdiğin adamla bi evi, bi hayatı paylaşma hazırlıkları yapmak oldukça keyifli.herşeyi kendi beğenimize göre aldık. çok şükür her işimizde hep rast gitti.pazar günüde salonumuzun halılarını aldık. biraz normalden pahalı olmakla beraber ikiside çok şık. bir lale sever olarak tulipa serisinden nefis halılar aldık muhteşem salonumuza. şimdi artık sadece gelinlik, damatlık, nikah şekeri, nikah sonrası yemek için mekan ayarlaması ve tüller kaldı yapmamız gereken.onun dışındaki tüm ayrıntıları hallettik.buna evimizdeki dekoratif aynalar girişte kullanıcağımız dresuar fln da dahil.ayrıntılara düşkün bi erkeğe sahip olmanın en büyük avantajıda bu.davetiyeleride dağıtmaya başlıcaz şu aralar yavaş yavaş.

nihahtan 2 gün evvelde kına gecesi yapıcaz evde.kırmızı bi elbise giyicem o gecede. bu arada kuaför randevumuda hallettim. ve stüdyo fotoğrafçısınıda ayarladık.herşey yolunda yanii.

ve kendime yeni ciciler aldım bikaç tane.çok güzel elbiseler. evlendikten sonra yeni bi hayata bi nebzede olsa yeni kıyafetlerle başlama arzusu çok yüksek bu aralar.

tüm bu güzelliklerin dışında halen devam eden üzüntülerimizde yok diil. sevgilimin beyin kanseri olan eniştesi artık yoğun bakımda ve açıkcası ölümünü beklioruz. hiç bi kıpırtı yada tepki yok.makineye bağlı olarak yaşatmaya çalışıolar.

diğer taraftan 2 sene evvel dudak kanseri olan dedemin bu hastalığı metaztaz yaparak boynuna yayılmış. 4 gün önce yeni bi ameliyat daha oldu ve o bölge çıkartıldı.iki taraflı kötü hastalıklarla uğraşıoruz yani. inşallah Allah iki rahmetten birisini nasip eder her ikisi içinde. ama bu kanser illeti vücuda bi defa girmeye görsün. en kötüsüde böle bi handikapa sahip olması işte. tam yendiğinizi sandığınız anda, üstelik düzenli kontroller yaptırırken bi gün bi bakıosunuz yeniden hortlayıvermiş..Allah hepimizin yardımcısı olsun...

ikea evimizin herşeyimi?

2008-05-28T00:08:00.000-07:00

tüm hayatımız mobilya ve türevlerini gezmek,bişiler almak oldu şu aralar. ee evlenmek hiçde öle kolay diil. hele hele bizim gibi ince eleyip sık dokuyan, herşeyin en iyisi olsun diyenlerdenseniz işler dahada zorlaşıo.

fakat tüm bunlara rağmen evimizin tüm mobilya ihtiyaçlarını giderdik.diyebilirmki tamda evimize ve bize yakışır oldu herşey.geçen cumarteside en son olarak yatak odasını aldık sevgilimle.

gerçi alıoyoruz ama hepsi haziran sonuna doğru evimize teşrif edicek.çünkü ev teslimatımız zaten mayıs sonu haziran başında ve mobilyaların bi kısmı ithal diğer kısmıda yapım aşamasında olduğu için bukadarlık bi süreye ihtiyacımız var.

bi kaç hafta evvel ailemle birlikte mutfak edevatları eksiğimi kapatmak adına İKEA ya gittik.benim için güzel bi yerdi çünkü aldığım herşey sepete koyabiliceğim cinstendi.uzun zaman İKEA ya özentili bi biçimde hayat geçirdim. internetten online kataloğuna bakardım ve güzel şeyler olduğunu görürdüm.bunu düşünerek yine bazı modelleri sevgilimle paylaşarak onları almaya karar verdik ve tuttuk gittik İKEA ya.

öncelikle şayet araba yoksa buraya gitmek kadar anlamsız bişi olamaz.

maceramız sağmalcılar metrosunda inmeyle başladı.yakın diye yürümeye kalkışınca ikeaya giden yolun duvarlarla çevrelenmiş olduğunu gördük.buraya ulaşmak kulağını tersten tutmak gibi bişeydi.önce gidiosun sonra tekrar aynı yolu geri geliosun gibi.anlamsız bi yol.

sonrasında kafamızda almak istediğimiz şeylerin bulunduğu reyona gittik.beğendiğimiz modeli bulduk fakat iş satın alma sürecine geldiğinde kabus başladı.

ikeada satın aldığınız yada alıcağınız her şey a dan z ye modüler. ve herşey için ayrı para istiolar. buna çekmece ve çekmecenin kulbuda dahil.dolayısıyla bazen fiyat göründüğünün yukarısına çıkabilio rahatlıkla.

işin içine konuya vakıf olmayan elemanlarda eklenince değmeyin keyfimize.biz elimize tutuşturulmuş kağıtlar eşliğinde önce çekmece seçmeye,sonra kulbunu seçmeye ,onrada hamallar gibi arabaya yükleme yapmaya gittik.

tamam artık satın alıcaz dediğimiz sırada bizi yassı kutular adını verdikleri depo alanına yolladılar. elimizdeki kağıtlara bakarak bilmem kaçtaki reyonun bilmem kaçıncı rafına gidip bilmem kaçıncı numaralı kutuyu çekip çıkartıcakmışız.

depoya indik ve tabiiki herşey iyice karıştı. bi elemandan yardım istedik o da bizimle ilgilendi die tam seviniorken satın alıcağımız kutuların boyunun iki metreyi geçmesi akılda başka sorular uyandırdı.ikeada hazır edevatların dışında alıcağınız herşey para demek.

bu uzunlukta normal hususi arabaya bile sığmıcak yassı kutuları hangi mantığın yaptırdığını size söyliyim. bu kutu arabaya sığamıcağına göre sizde ikeanın nakliye bölümüne gidip paşa paşa 5 adet kutuya kadar 35 ytl,5 kutu üstünede kutu bşına 10 ytl ödiceksiniz.zaten sadece bi parça eşya alsanız bile 2 kutu. sonra zaten nakliyeyi isteme saati gibi bi lüksünüz yok. onlar hangi saati uygun görürse sizi arıolar.eğerki onlara dersenizki ben 4 gün sonra istiorum fln onlarda size diolarki hoop durun bakalım 48 saate kadar depo ücretsiz ama 48 saatten sonra ücretli. bitmedii. eğerki otuduğunuz kat 4 ve üzeri ise ve bunca yükseklikte oturupta bi de üstüne asansörünüzde yoksa katınıza kadar taşıma parasıda ayrıyeten ödiceksiniz.buda yüksek katta ve asansörsüz apartmanda oturmanın cezası:)

şaka gibi dimi.

evimiz 3 oda bi salon. her birini zevkle ve keyifle döşedik.fakat iş ikeadan oturma odasına uyduruk bi tv ünitesi ve kitaplık cd lik almaya gelince en az tüm evi döşemiş kadar yorulduk ve yıprandık.

isveç ithal ürünlerini ucuza satıyoruz mantalitesi altında ucu sivri kocaman bi kazık yatıo haberiniz ola.onun dışında yekpare şeyler almak içinse oldukça ideal bi mekan.

ordan bukadar yıpranmış bi vaziyette çıkınca haliyle kendimizi bi taksinin kollarına atmak istedik.tam taksiyi çevirdiğimiz anda başımızda bi adam belirdi ve söylenmeye başladı.

vay efendim ikeanın taksi servisi varmış sonra eşyalarımız kayboluomuş da onlardan sormucakmışız o karışmazmış kaybolsunda görürmüşüz...

aman allahım diye resmen kaçtık sevgilimle. zaten ehlikeyf olan sevgilimi iyice çığrından çıkardılar. bana söylemesede sanırım içinde bidaha oraya gitmemeye yemin etti:)

diet diet diet diet diet die di d .........................................

2008-05-21T05:00:00.000-07:00

ucunu sımsıkı tuttuğum bir diet gününden yazıorum.hayatım ikiye bölünmüştür benim yıllardır.diet yaptığım günler ve yapmadığım günler olmak üzere.dolayısıyla giysi dolabımda ikiye ayrılır.hatta nerdeyse 3e.
eğer diette diilsem lezzetli bi yemeği,tatlıyı, yada herhangi bişeyi son kalorisine kadar yer bitiririm. yani aklımda şu olmaz:
mesela bi iskender geldi önüme ve ben diette diilim.üstüne koyucakları tereyağı geri çevirmem.neden? çünkü zaten diette dilimdir.hani nasıl olsa kalorili bişi yiyorum bari yağından kısıyım mantalitesi bana uzaktır.veyahut çekmecemde ıvır kıvır cinsinden bişiler varsa mesela bi paket bisküviyi açtıysam ve o şey tamda dişime göreyse sonuna kadar bitirmeden asla rahatlamam.yiyimki gözüm görmesin aklımda kalmasın..aklımda durucağına midemde durmasıdır tek tercihim...
ama olaki diete girdim... bu sefer durum tam aksine döner.ağzıma gram kalori sokmaktan korkarım ve bin pişman olurum. eğer yersem.marketin raflarındaki en yağsız kalorisiz olan yiyeceklere bakarım.ve olabildiğince az yerim.
uzun zamandır diet olayından uzak kalıp bu aradada sigarayı bırakınca her türk vatandaşı gibi kendimi yemeye vurdum,vurmuştum...elimin altında her daim beni oyalıcak bişiler vardı.sakızı bile günde bi kutu çiğniodum.tadı bitince atıp yerine yenisini çiğniodum.ve bi gün bi baktımki kocaman duba gibi bişi olmuşum hemde tamda evlenme arafesinde.aman yarabbim bi kaç hafta sonra gelinlik provalarına başlıcak olan kim? tabiiki ben...off fln derken nihayet rejime başladım.
kararlıyım, istikrarlıyım.ilk zamanlar sıkı, sonrasında daha katlanılır bi dietle devam edicem ve açıkcası aldığım kilolardan dolayı kendimi kalorisiz besinlerle cezalandırıcam.
durum bumudur? budur...

kuş yuvadan uçmaya hazırlanırken..

2008-05-14T03:45:00.000-07:00

herşey evlilik tarihimizi süpriz bi şekilde temmuz ayına almamızla başladı.o günden beri hem bizde hem çevremizde bir koşuşturmacadır bi telaştır gidio.okadar uzun zaman olduki neler yaptım neler yaşadım bir bir anlatmak çok güç gelio herzamanki gibi.

Allah izin verirse sevgilimle temmuzun 12 sinde dünya evine giricez.nikah günümüzü almamızın hemen akabinindede son gaz hazırlıklara başladık.çoktandır baktığımız mobilyacılar arasında ciddi bi eleme yaptık ve sonundada bazılarında karar kıldık.

piyasada çok garip modeller varmış gezdikde öğrenio insan.biz daha çok minimalist çizgileri olan sade ve rahat modellere yöneldik.bunun için bi çok yer gezdik en pahalısınıda gördük en ucuzunuda ve nihayet sonunda tüm salon takımımızı aldık.

ardından lcd televizyonumuzu, buzdolabımızı ve en çok sevdiğim nokta budurki balayı tatilimizide satın aldık.diğer beyaz eşyalar zaten evimizde var.

şimdilik aldığımız bi çok şey deposunda duruo.bir ay kadar sonra evimize yerleşmek üzere yola çıkıcaklar.önümüzdeki günlerdede yatak odamız ve oturma odamız için maskodaki beğendiğimiz yere gidicez satın almak için.

balayımızıda çoluk çocuğun pek olmadığı kalabalık otel görüntüsünden uzak sakin, dingin bi yer olan butik otel Bodrum Fuga Fine Times a gitmeye karar verdik bir haftalığına.kalan diğer haftamızıda istanbulda evimizde geçiricez.belki kısa bi turda yapabiliriz elbette.

tüm bunların öncesinde işyerimiz küçülme kararı alarak başka bi semte taşındı.evime uzaklaşmış olsamda işimin daha yaşanılabilir ve katlanılabilir bi semtte bulunması bi parça beni mutlu edio.mesela en basitinden yemek sepetinden yemek sipariş verebildim az önce.

taşınma işi zor ve meşakkatli.bisürü ayrıntısı var.2 hafta kadar internetimiz yoktu.benim gibi tüm işi internetle olan biri mecburen bu süre boyunca anlamsızca işyerinde vakit geçirdi.en azından elimdeki benim adım kırmızı adlı kitabımı bitirmeme ve ondan sonrada bir geyşanın anıları adlı kalın bi kitabımı bitirebilmeme yaradı bu olay.

işle alakalı nihayet bi çok şey oturdu yerine.patronumla geçenlerde evliliğimle alakalı konuştuk. evlenince oturucağım ev ile işim arası baya uzak.evli bi kadın olarak biraz daha işten erken çıkmayı ve cumartesi çalışmamayı teklif ettim kendisine. eğer kabul ederse ki etmesini istiorum düzenimi bozmayı pek istemiorum(her ne kadar sevgilim burda çalışmak istemediğimi düşünse bile).alıştığım bi yerden gitmek başka bi yerde yeni bi düzene adapte olmak fikri çok sıkıcı gelio.

ama işler malum kötü.adam ithalata devam etmek istemezse beni gözden çıkartabilir.hakkımda hayırlısı olur dilerim...

geçen haftasonuda anneler günü vesilesiyle floryadaki KASABA RESTAURANT a rezervasyon yaptırmıştım.sevgilimle birlikte annelerimizde alıp güzel bi yemek yedik.yemekten sonrada anneler kendi aralarında bizde kendi aramızda konuşarak yürüyüş yaptık sahilde.

hayatımızın merkezi şu aralar olması gerektiği gibi evlilik.planlı ve programlı hareket etmeye çabalıoruzki herşey yetişsin. bazı ufak tefek detayları ve eksikleri daha geniş zamanlara bırakıcaz elbette ama ana parçalarını koymak zorundayız bizi bekleyen bu büyük puzzle ın.

arada nasıl yapcam nasıl edicem aman allahım evleniorumlara düşmüo diilim.düzen oturtmakta zorlanıcağımı hissediorum evimle işim arasında yada değişen yaşamım hakkında.aslında ne büyük bi sorumluluğun altına imza attığımızında farkındayım ama hayatta herşey koca bi risk.elini taşın altına koymadan bilemio göremio insan geleceği.önemli olanda elini taşın altına koymak diil belkide asıl mühim olan taşın eline zarar verip vermediği.

şu aralar daha sakinleşmiş olsakda bi ara sevgilimle gerildiğimiz, inişlerimizin çıkışlarımızın birbirini tutmadığı dönemlerde geçirmedik diil.ama bundan daha doğal ne varki. yeni ve bambaşka bi hayata geçiş yapıcaz kısa bi süre sonra ve ortak sıkıntıların yanında kendi içsel sorunlarımızlada başetmek zorundayız.

işlerimizin büyük bir kısmını hallettik.inşallah bundan sonrasıda bööle istediğimiz gibi olur...

herkese mutluluklar....

evleniyoruz...

2008-05-03T00:02:00.001-07:00

12 TEMMUZ 18,00 DA O ÇOK İSTEDİĞİMİZ HAYATA ADIM ATIYORUZ...MUTLUYUZ HEMDE ÇOK:)

lale zamanı geldi çattı...

2008-04-10T01:53:00.001-07:00

benim için belkide yılın en güzel ve en özel zamanı geldi.LALE ZAMANI
şehrin her tarafını kaplamaya başladılar artık öbek öbek, rengarenk, iç açıcı halleriyle.sevgilimle plan yaparken nereye gidipte görsek, resimlerini çeksek diye haftasonu gittiğimiz FLYINN dönüşünden sonra kendilerinden çıkıverdiler karşımıza.ne mutluluk verici onları görmek.

her ikimizinde ikinci gidişi olmasına rağmen tamamen süksesini kaybetmiş bulduk burasının.bi alışveriş merkzinden çok çocuk yuvası gibiydi sanki.her taraf juniorlar ve ebeveynleriyle doluydu.dolayısıyla bi ton gürültü ve dağınıklık mevcuttu.masalar pis her taraf fast food dolu, adam gibi yemek yiyecek bi yer bile yok. o denli fecii bi hal amış yanii.karnımızda aç olduğundan mecburen keyifsizde KFC de tavuk yedik bir bebek doğumgünü partisi gürültüleri eşliğinde.artık çıkalım burdan derkende Home Store un içindeki kafeyi gördük hüzünle.sakin sessiz yemeğimizi yemek varken çoluk çocuğun içinde alelacele yedik yemeğimizide.

flyinn den çıkıp ferahladıktan sonra önce galatasaray tesislerinin oraya götürdü beni sevgilim tuttuğu takımının gururuyla.sonrada kendimizi sahilde bulduk ve bu şahanelerle karşılaştık.
eğer her insanın bi çiçeği varsa benimki kesin laledir.çünkü başka hiç bi çiçek beni onun kadar mutlu etmio gördüğümde.bu denli nazenin ve zarif oluşu çok ama çok hoşuma gidio.

toprakta yaşama süresi bile uzun diilken bu çok normal aslında.lalenin mevsimi var.bi papatya gibi diil yada bi gül.her su veren ele açmıo maalesef:)

2008-04-07T01:08:00.000-07:00

"Bazen sert bir rüzgâr esebilir, " demişti, "o zaman boynunu eğmekten utanma,
yeniden başını kaldıracağını, yalnızca rüzgârın geçmesini beklediğini düşün. " Kürşat Başar

SABAH NEŞESİ

2008-03-31T23:58:00.000-07:00

bu aralar : BLONDIE -HEART OF GLASS

eski günlere dönüş.

2008-03-31T03:45:00.000-07:00

yine bi hafta daha bitti ve yenisi geldi.hemde yeni bir ay ile birlikte.yarın nisan 1.eblek şakalara maruz kalmayız inşallah:)
haftasonu cumartesi günü doktor kontrolümden ve nihayet kendime depresyon teşhisini verdirip,elime reçetemi aldıktan sonra sevgilimle buluştum herzamanki gibi.uzun zamandır önce söz, sonra nişan telaşı, alışverişler, hazırlıklar, organizasyonlar fln derken nihayet kendi başımıza kalabildiğimiz bir haftasonuydu.dolayısıyla en sevdiğimiz şeyi yaptık.

sinemaya gittik...

biz ikili koltukları olan galeria yı tercih edioruz her seferinde.hem diğer alışveriş merkezlerine göre nispeten daha elit ve sakin gelio bize.

biletlerimizi aldıktan sonra Pizza Hut'a girdik.sevgilim fast food tarzı şeyler yemek için biyere gitmekten pek hoşlanmıo.daha doğrusu bi yere yemeğe gidildiğinde ilgisizlikten hoşlanmıo.yemek için uzun süre beklmeketende hoşlanmıo.garsona ulaşamamaktan, bi isteği olduğunda bunu ileticek birini bulamamaktanda hoşlanmıo.kısacası fast food zihniyetini sevmio.

bu açıdan biraz sıkıntı yaşasakta öle yada böle yedik pizzalarımızı.birazda mağazalara bakınarak vakit geçirdikten sonra filme girdik.

ahh insanın yanında sevdiği olmasa,şöle ona sarılıp seyre dalma şansı olmasa hiç bi film çekilir gibi değil şu aralar.

daha doğrusu düzgün bi film seçemez olduk bayadır.ne kadar güzel bi film olsun artık dersek okadar aksi oluo.

en son gittiğimiz film Charlie İş Başında mıydı neydi adı.sinemayı kapatmış gibiydik.topu topu 6 kişiydik koca salonda ki ikisi zaten biziz yani:)

o aralar recep ivedik furyası vardı.dolayısıyla herkes ordaydı.ivediğin olduğu bölüme yazılar asılıodu; hiç boş yerimiz kalmadı die.

ne anlamsız....

neyse.filmimizin adı TANRININ VADİSİNDE...
6 kişi değilsekte sanırım iki katı kadardık yine salonda.en fazla 12 kişi yani.

yayıla yayıla izledik işte.film tam bir amerikan propagandası gibi geldi bana.hani vermek istedikleri mesaj tam anlamıyla şuydu:

ewt askerlerimiz ırakta olmadık eziyetler yaptılar, bisürü insan öldürdüler ama bakın işte gayet normal gözüken bi asker çok samimi olduğu arkadaşınıda yok yere öldürüp hatta onu parçalara bile ayırabilio.yani biz amerikalılara kızmayın, çünkü biz canciğer kuzu sarması arkadaşımızı bile kesip biçecek pskiolojiye sahibiz... vah vahhh!!!

emekli asker olan tominin yine kendisi gibi asker olan oğullarından birinin birliğinden felefon gelir.oğlunuz eğer şu güne kadar dönmezse hakkında işlem yapılıcak die.babası bunun üzerine olayı araştırmaya başlar ve anlarki oğlu aslında ortalıkta yoktur, hatta öldürülmüştür.

ilerleyen dakikalarda öldüren kişinin en yakın arkadaşı olduğu anlaşılır ve hatta öldürme sebebide olmadığı.tamamen askerlerin ıraktaki psikolojisiyle ilintisi vurgulanır.

hatta o çok örnek olan oğul mike bi gün bile bile ırakta önüne çıkan çocuğu ezer ve sanırım bu olaydan sonra artık can acımamaya,vicdan azabı yokolmaya ve hiç bişey hissetmemeye başlarlar.öldürmek, işkence etmek onlar için bi zaman sonra sıradan bi eylem halini almıştır.
bilemiorum nekadar haklı yanları var.ama ben insan olmanın bazı sorumlulukları olduğunu düşünüyorum.yani bi insanın bi başka insana kolaylıkla her türlü işkenceyi yapabilmesini, yada onu öldürüp parçalara ayırabilmesini ve hatta bundan hiç suçluluk duymamasını insanlıkla açıklayamıyorum...
bilemiyorum bilemiyorum...

filmden sonra evde laptopumda nişan cd mizi koyup izleyebildim nihayet.hem komik hem oldukça güzel bi anı.kendi kendime güldüm güldüm izledim.ilerde çocuklarımıza gösterebiliceğimiz şahane bi anı işte.

pazar günü saatlerinde ileri alınasıyla absürdleşen bünye uzun zamandan beri ilke defa 12,30 a kadar uyudu.daha doğrusu uyumak için kendimi olabildiğince zorladım.güzel bi kahvaltıdan sonra MASKO mobilyacılar sitesine doğru yola çıktık ailece.yolda arabamızın yalpalamasıyla anladıkki tekerlek patlamış.neyseki yakında bi yer buldukta değiştirttik hemen.mobilyacılar sitesine vardığımızda hava çok soğuk ve rüzgarlıydı.sadece %50 sini gezmeme rağmen pek içime sinen bişiler bulamadım.ne yemek odası, ne yatak, ne oturma odası...kalan kısmı daha sonra gezicez inşallah.

sıcak evimize gitmeden önce babam bizi yemeğe götürdü.karınlarımızıda doyurup, annemi yemek yapma derdinden kurtardıktan sonra evde bi battaniyenin altına girerek annemle Varmısın Yokmusun' u izledik.

zaten sonrada yatma vaktim geldiği için yattım fakat boğazımdaki bi gıcık beni uyutmadı.çokda uykum yoktu zaten geç kalktığım için.öle sallan yuvarlan sabahı ettim işte.

2008-03-29T01:38:00.000-07:00

akşam tv kanallarını gezerken ntv nin bozuk olan yayınını düzeltme esnasında kanal arama ayarlarında trt3 e rastladım. vee eskiden çokça seyrettiğim şimdilerde ise hepten unuttuğum bi programla karşılaştım

buz pateni.

hemde dünya şampiyonası.

oturdum izlmeye başladım.yaklaşık 2 saat boyuncada başından kalkmadım.içimden buz pateni yapma isteiği geldi geldi gitti.(mecburen)

nasıl dansediolar öle ya.buzun üstünde,yani kaygan bi zeminin üstünde bu denli zorlu hareketler yaparken hiçde kaygan diilmiş gibi gözüküo.ellerim çenemde bi yandan aman sakın düşmesinler die düşünürken,diğer taraftan tam aksini istiorum galiba.kız adamın kucağından düşserse noolur.

veya artistik bi hareket esnasında patenini tutan eli kesilse beyaz buzun üstüne kırmızı kanlar aksa nasıl bi görüntü oluşur fln die düşünürken,amerika geldi,rusya gitti,fransız,italyan derken sevgilimin aramasıyla sona erdi bu seyir.

kim kazandı bilmiorum ama bişey daha merak ediorum

aralarında duygusal bi bağ oluşuomu acaba bu çiftlerin.yani bazen öle ateşli görünüolarki yerçekimi kanunu gibi insanların aşka düşmemelerine imkan yok gibi gelio.bana...:)

bir cumartesi sabahı hafiften sinirlerim tepemde,her iki bacağımdan kaçmış çoraplarım eşiliğinde kırmızı ojeli parmaklarımın uçlarını kullanarak yazıorum bu yazıyı.

canım sıkılıo vesselam.

boş oturmaya geldiğimiz her iş günü için canım dahada çok sıkılıo.gazete ve internetle haşırneşir olucaksam şayet bunu evdede rahatlıkla yapabilirim diğmi.

cumartesi gününü bu açıdan kınıyorum,cumartesi gününde çalışıomuşuz gibi yapmaya zorlayan patron zihniyetinide kınıyorum.saatin bi an evvel 1 olması içinde kendime sabır diliyorum.

bari boş vaktimi makyaj yaparak geçiriyim...

2008-03-27T08:19:00.000-07:00

o sana gelmiosa sen ona git!!!

2008-03-25T07:32:00.000-07:00

I WANT TO YOU!!!
bloglar arası yaptığım gezintiler esnasında boğazıma, yemek yapmaya, yeni yemekler öğrenmeye ve tarif biriktirmeye meraklı oldğumdan dolayı bazı sitelerde uzun zaman geçirmek zorunda kalıyorum.bunlardan biriside Joy OF Backing...muhteşem pasta,tatlı,tuzlu,kanape,krep ve adını koyamadığım tüm lezzetleri yaratan bu adamı saygıyla selamlıyor ellerinden öpüyorum.fakat;

fakat ordaki yiyecek görüntülerinden bi tanesi varki aslında kendisi bir içecek...işte ben ona uzun zamandır göz dikiodum.malzemeleri el altında bulunucak cinsten fakat biri hariç.

marshmallow....

hani halleyin,alpella ring in,eti pufun içindeki o yumuşacık dokusu olan şey var ya işte o.insanın yerken ağzını burnunu içine sokası gelio. öle yumuşak ve cezbedici bişi.

neyse joy efendi günün birinde bi tarif uygulamış,sıcak çukulatanın içine marşmelovları salmış ve ortaya şu görüntü çıkmış:

nezamandır bakıp bakıp duruoken dedimki kendime bugün:sıcak çikolata yoksa,kremalı kahven var,hazır marşmelov yoksa bakkalda eti pufun var.
hemen indim işyerime yakın bi markete.hindistancevizli eti puflardan aldım.üstüne kaşıkla sıyırmak suretiyle yedim,bisküvinin üstünde çırılçıplak kalan marşmelovuda sıcacık kahvemin üstüne çattadanak atıverdim.
hepsini bi çırpıda yedimmi?yedim
afiyet oldumu?oldu
ohh canıma değsinmi? değsin

ohh ya resmen içim rahatladı,huzura kavuştum.:)
yazıyı yazıpta onaylarken çok sevdiğim iş arkadaşım zeynebin geçen gün sabah elinde getirdiği o koca çiçek buketindeki lilyumumdan iki yaprak kendini aşağı attı.anlamsız belki ama nedense onu öle düşerken görünce birdenbire üzülüverdim şimdi.:(

kısaca haftasonumuzuda hemen yazmalıyım gelecek günlerde hatırlamak adına;

efenim haftasonumuz aile saadeti içerisinde, sevgi yumağı vaziyetinde bol yemekli ve neşeli geçti.

cumartesi günü herzamanki gibi sevgilimle buluştuk ve nişanımızın yapıldığı yere resimlerimizi almaya gittik.anlaşmamız dahilinde 40 adet resmimizi albüm haline getirilmiş vaziyette aldık alamasınada resimlerin arkalarına koydukları fonlar berbat ötesi.hatta okadar varoşsal bişi ki oturduğumuz yerde bakıp bakıp gülmekten kırıldık.kalbin içinden geçen oklarmı dersin,koca bir gülün arakasına gizlenmiş fotoğrafmı dersin, yada en ama en favorimiz olan sevgilim eğilmiş elimi tutarak poz verirken arkamızdaki aynaya yerleştirilmiş benim hayalete bezneyen resmimizmi...

okadar amatörce çalışmışlarki anlatamam,baktıkça güldük,güldükçe baktık.dün yapabildiğim kadar pc deki bi programla rötuşladım hepsini,daha bi adama benzediler.hayır kendi halinde bıraksaydı ya resimlerimizi. bu abidik gubidik şeylerle süslemek niye.

neyse ordan çıkıp stüdyo fotoğrafçımıza gittik.asıl şahane olucak resimlerimiz için seçim yapmaya.fotoğrafları çekilirken baya bi kasılsakta güzel pozlar yakalamış yinede.20tane fotoğraf seçtik bize verdiği listeden.henüz photoshoptan geçmemiş çıplak halleri bile güzeldi.iş bittikten sonra baya bi güzel olucağa benziyor.

zaten güzel olmamasına imkan yok.zira 26 adet fotoğraf,bir adet büyük boy çerçeveli foto ve içinde resimlerimizin olduğu cd nin maliyeti 375 ytl.

bundan sonraki hayatımda fotığrafçı olarak köşeyi dönmeyi düşünmeye başladım doğrusu:)

sonrasında sahildeki Atatürk Evini gezdik birlikte.
burası Atatürkün Selanikteki evinin birebir örneği.onun dışında hiçbi yaşanmışlık yok.sadece temsili.içeri 10ar kişilik gruplar halinde bir öğretmen eşliğinde girdik. o bize anlattı, bizde dinler gibi yaparak evi gezdik.
evde Atatürk'e gerçekten ait olan yegane şey duvarda asılı olan kendi el yazısıyla yazdığı vekaletname.onun dışındaki herşey semt halkı tarafından bağış usulüyle oluşturulmuş eşyalar...

kültür turumuzdan sonra sahilde kısa bi tur atarken bişiler yemek için bi kafeye girdik.sevgilime söylemesemde ve sonradan farketmiş olsamda burası benim uzun zamandır gitmeyi arzu ettiğim yerlerden biri çıktı.

şöyleki;geçen gün kankime telefon açıp dedimki;arkadaşım bigün haftaiçi işe gitmeyip şöle boydan camları olan ve manzarası denize bakan biyerde oturmak, kahve içip sohbet etmek istiyorum dedim.

sahildeki mekandan içeriye girip geniş koltuklara oturduğumuzda,denize ve ambarlı limanına doğru kah giden, kah sırasını bekleyen gemilere bakarken içim huzurla doldu,çünkü dileğim olmuştu.

boydan boya camlarla kaplı,önü kesilmez bu uçsuz bucaksız denize bakarken ilk önce keşke dedim başka bişey dileseymişim eşref zamanıymış bak işte oldu,ama sonrasındada düşündümki böle bi huzurun insana getirisi oldukça fazladır, daha fazlasını istemem...yanımda sevdiğim varken ,başımı omzuna huzurla koyabiliosam,mutluysak,huzurluysak...daha ne olsunki daha ne isteyebilirmki...

ve pazar...

pazar günü sevgilim,annesi ve ananesi bize sabah kavaltısına geldiler.özenli hazırlanmış güzel bi kahvaltı sofrası için bi gün önceden ben tahinli çörek yaptım, annemde yumuşacık poğaçalar,ve çeşitli kahvaltılıklar...

bol sohbetli uzun bi kahvaltı yaptık nişan sohbeti eşliğinde.kahvelerimizide içtikten sonra hep birlikte bu sefer benim ananeme gittik,ananeleri kaynaştırmak için.çokda iyi anlaştılar doğrusu.ananemde birsürü hazırlık yapmış.börekler, dolmalar, salatalar....akşam üstüne doğru yine bi masa kuruldu, yendi, içildi. bu esnada diğer akrabalarımızda eşlik ettiler bize.teyzemler,yengemler gibi...

biz arada bahçeye kaçtık sevgilimle.kalabalık aile ortamlarına alışık olmadığı için sıkılabilme ihtimaline ve sigara molasına ihtiyaç duyabiliceğinden aralarda molalar verdik birlikte.bahçede o sigarasını içerken bende resim çektim...

ve en son onları evine bırakıp bizde kendi evimize döndük.ben baya bi yoruldum tabiiki bu zaman zarfında.evde, ananede masa hazırlamak, toplamak, çay servisi fln yaptım habire onca kişiye...dolayısıyla yoruldum.
ama değdi.çok güzel 2 gün geçirdik.ve tecrübeyle sabitledikki biz artık kooooskocaman bir aileyiz....:)

yağmurun sesine bak! aşka davet ediyor..

2008-03-21T03:15:00.000-07:00

Şemsiye

tozlu bir şemsiye durur

çatı katındaki odanın kuytu bir köşesinde

kumaşındaki eski yağmurların hüzünlü kokusuyla...

anımsar mısın bilmem?

yağmurun bardaktan boşanırcasına yağdığı o günü...

hani şemsiyeyi iyice çekip başımıza

dudaklarımla hesaplamıştım yüz ölçümünü

nicedir sokağa çıkarmıyorum şemsiyeyi

korkuyorum çünkü

kapısı açık kafesinden

uçan bir kanarya gibi beni ikinci kez terk etmenden

yanıt alamayacağımı bilsem bile

yanına gidip sorarım hergün şemsiyeye

altında elele

nasıl görünürdük diye

Sunay Akın

yağmur ve getirdikleri

2008-03-20T01:04:00.000-07:00

gözlerimden uyku akıo bu sabah.şööle kıvrılıp sıcacık biyere orda kalasım, üstüme uyuyakalan insanlara özgü üşümekden nasibimi almıyım diye battaniye örtülmesini bekliyesim var.
dışarda hafiften bi yağmur çiselemesi,sonbahara dönüomuş gibi bi hava var.bahar yağmurları bunlar.bi yağıp bi duran yeşilin tonunu değiştiren toprağa can veren,dirilten yağmurlar...
şehrin heryanını dolduran pembe çiçekli ağaçların gözü yolda beklediği cansuyu bu.

dün akşam tam işlerimi bitirmiş ayaklarımı uzatmış, çayımızı koymuş, en sevdiğim diziyi seyretmeye başlarken elektirikler gitti.sonra geldi sonra tekrar gitti.tüm akşam elektirik kesintisiyle geçti yani.
karanlığa büründüğümüz zamanlardan birinde odanın storlarını yukarı çekerek yağmuru izledim bende.küçükken yaptığımız gibi alnımı cama dayayıp nefesimden buharlaşmasını izledim.sanki yüzüme düşüceklermiş gibi başımı göğe çevirip cama vuruşlarını dinledim ve sonra başka bi damlayla camda buluşup süzüm süzüm birlikte aşağı süzülüşlerini.
bir yağdı bi durdu yağmur.yağdıkça ve elektirik kesildikçe izledim ve birden içimden dışarda olmak geldi.bir şemsiyenin altında olmak ve yürümek...ahh keşke böyle basit bi isteği hemen gerçekleştirebilseydim.ama tembellik işte...sadece seyretmekle yetinmeli şimdilik...
içimden bişi daha geldi sonrasında.yine çocukken yaptığımız gibi yağmurdan buharlaşmış camı yalamak yada buharın üstüne ismimi yazmak gibi şeyler...

ilkini yapmasamda ikincisini büyük bi mutlulukla yaptım.cama sevdiğimin ve kendimin adını yazdım.fazlamı büyümüşüm bilmiyorum garip geldi bi kalbin içine ikimizin ismini yazmak.

nişan

2008-03-18T01:22:00.000-07:00

20 ekim,5ocak,15 mart...

bunlar bizim özel günlerimiz.evlilik teklifi söz ve nişan.en önemli olaydan bi önceki olayıda alnımızın akıyla atlatmış bulunmaktayız.

herşey çok güzel geçti.studyo fotoğrafı çektirmek çok zahmetli bi işmiş yalnız bunu anladık.baya bi kasıldık resim çektirirken fln:)

güzel neşeli bi akşamdı.yenildi, içildi.yemekler lezzetliydi,pastamız şahaneydi.salona alkışlar eşliğinde girerken içimden bişiler yükseldi ağlıcak gibi olduysamda hemencecik geçiverdi.sahneye çıkmak böle bi organizasyonda bile bu denli zorsa sanatçılar nasıl beceriolar bu işi bilmiyorum.

olaya başlamadan önce videocusu,müzikçisi,resimcisi geliolar yanına şöle yapcaksınız böle yapcaksınız şu müziği duyunca içeri giriceksiniz fln diye talimat veriolar.kendi özel şarkımızda çıktık zaten sahneye.ilk dansımızıda onunla yaptık-YOUMAKE ME FEEL BRAND NEW-hemen akabininde pastamızı kesipte içeri yolladıktan sonra ikinci dansımızda gerçekleştirip takı merasimine geçildi.yalnız bu arada olup biten bi olay var.sürekli bahşiş istiolar.diyebilirimki babamı ayrı, sevgilimi ayrı, kayınvalidemi ayrı soydular.sürekli bahşiş bahşiş bahşiş...yetmezmiş gibi en son artık çıkarken bile toplu bahşiş istemiş yüzsüzler.bukadar arsızlarınıda görmedim doğrusu.neysse...

hiç kimsenin düğününde, nişanında oynamadığım kadar oynadım,oynadık...sevgilimde kendisinden beklenmicek kadar performans gösterdi sağolsun,baya bi döktürdük.

velhasıl herkesinde dediği gibi düğün gibi nişan oldu.zaten bayada kalabalıktık.zaten düğün yapma niyetimiz yoktu bu vesileyle oynamak kurtlarını döktürmek isteyenleride aradan çıkarmış olduk.ehehe:)

velhasıl uğruna stres yaptığımız bu merasimimizide çok şükür güzel bi biçimde atlattık.şimdiye kadar attığımız hiç bi adımda Allah bizi utnadırmadı.bundan sonrasıda böle geçer inşallah....

güzel günler

2008-03-15T02:09:00.000-07:00

Nişanlandık...Mutluyuz hem de Çoook....

2008-03-07T06:07:00.000-08:00

çok seviyorum bu rüzgarlı havaları.saçlarımın uçuşup dudağımdaki parlatıcıya yapışmaları bile engel olamıo onu sevmeme.rüzgar bana her defasında ılık yaz akşamlarını hatırlatır.içimdeki samimi duyguları uyandırır ve gülümsetir beni.bahçeye bakan evimin camından esen rüzgardan dolayı oraya buraya savrulan yaprakları, sendeleyen ağaç dallarını izlemenin hayali bile hoşuma gider.bi parça mahzunlukda getirir beraberinde sanki ama farketmio ne de olsa.ben çok seviyorum yinede onu işte.

akşam iş çıkışı tadına doyucam bu bahara dönen zamanların en güzel rüzgarının.

sabahtan beri ara ara çukulata resimleri araştırıorum nette.ne mi yapıcam.hiçbişey.sadece bakmak ve çok beğenirsem masaüstüme koymak için.

nihayetinde buldumda.ama habire gözüme çarpınca bu seferde canım aslını istedi.biraz evvel çocuklardan birini yollamak yerine kendim çıktım markete gittim.Alpella'nın Riva'sndan aldım.Riva Latte keyfinden.kesinlikle muhteşem bi lezzet.tavsiye edilicek cinsten.sooracığıma yanında bir de Bidolu Kek ten aldım ve tabiiki Caramio.farkettimki hepsi ÜLKER.sektörü kapatmış durumda.farketmeden aldım ama hepsi aynı marka çıktı işte.

sevgili iş arkadaşımla paylaştım hepsini.ve bu ilahi tadı her zerreme iletmiş durumdayım şu anda.
ahhhhhhhh çukulata...sanki adından bile belli güzel kakaolu müthiş bi tad olduğu.

sanırım herkes seviyodur içinden karamel fışkıran lezzetleri.ısırdığında uzayan o karamelize olmuş müthiş şeyi.çukulataları ikiye bölüp içindeki karameli sıyırıp yemeye çalışmışlığım bile var yani bu aşkımdan dolayı.çok seviyorum seni çukulatammm.
bu arada az evvel bu ziyafetin yanında bir de çukulatalı Nescafe marka üçü bir arada kahve aldım.ama tadi çok fenaydı.çok yapaydı ve midemi bulandırdı resmen.bu açıdan en iyisi bence Cafe Crown.ama sade granül kahvedede Nescafe nin eline kimse su dökemez yani.bi de Illy marka vardır ki kendisini genelde restaurantlarda,kafelerde görür ve içeriz.
mamamiiaa .ben çukulata ve kahve keyfime devam ediciiiimmm...

2008-03-05T04:50:00.000-08:00

sabah giyinip çıkmadan önce ne giyem diye dolabımın karşısında durdum ölecene.kot montuma elim gidip gidip durdu ve en sonundada aldım giydim üstüme.kot mont giymeye başlamak demek bahar geldi demek.dahası baharın geldiğini kabul etmek demek.
bu ani mevsim geçişini yadırgayan bedenim anlamsız baş ağrılarıyla boğuşuo bayadır.dün doktora gittim işten izin alıp.anlattığım şikayetlere doktor gerilim tipi başağrısı tanısı koydu.bir haftalık ağrı kesici ilaç yazdı.sonrasında nöroloji baş ağrıları bölümüne başvurmam gerek.
aslında tamamen psikilojik oldğunu biliorum çünkü benzer ağrılar 3 -4 sene öncede yaşamıştım mr çektircem diye tutturduktan ve sonucun negatif çıktığını gördükten sonra başağrım anında kesilmişti.zaten herşey psikolojik diilmi.
neyse...
dün gece biraz erken yattım uyku bastırdığı için.akşam geç saate kadar devam eden fenerbahçe -sevilla maçının sonucunda evde kopan sevinç fırtınası yüzünden uykumda kaçtı gitti zaten.herkes muhteşem bi maç olduğundan bahsedio.babam ise çocuklar gibi şen evde koşturup duruo.çok mutlu olduk tabiiki.hatta Ahmet Çakar dan bi bikini şovda beklemio diiliz hani:)
nişan hazırlıkları son gaz sürüo.kendi hazırlığımdan çok etrafımdaki insanların hazırlıklarıyla uğraşıp duruorum hala.annem ilk aldığı elbiseyi nikahta giymeye karar vererek daha tuvaletimsi bi elbise satın aldı.geçen hafta kendi elbisem için provaya gittik sevgilimle.bu arada onun kıyafetlerinide satın aldık.benim elbisemin renginde bi kravat bulamadığımız için başka renkte satın almak zorunda kaldık ama takım elbise rengi uygun oldu en azından elbisemin rengine.
dün doktordan sonra annemle semt pazarını dolaştık birazcık.pazardan kendi evimde yapıcağım kendi pastalarım için süsleme tableti gibi bişi aldım.pastaların üzerine dökülen şeylerin şekilli olmasını sağlayan bi edevat.nasıl güneşli bi gündü ve ne sıcak bi hava.bi öğlen kahvesi içtik sonrada yine annemle Gloria Jeans cafede.çok iyi geldi doğrusu.okadar özlemişimki haftaiçi yaptığım bu kaçamağı.işyerimden uzakta bi kafede öğlen kahvesi içebilmek benim için öyle büyük bi lükski....
günler böyle geçip gidio işte.eskiler der ya git gel konya 6 saat.git gel başka bişi yok.

bahar ve haftasonu

2008-02-25T04:56:00.000-08:00

alsalam alikom...
bir ithalatçım böyle selam verio bana.suriyelilerin selamı.ne desem bilemiyorum.ve aleyküm selam en uygun düşeni galiba diyorum her defasında:)

işte yine başladı isyan zamanları.bahar geldi çattı kapımıza.inanılır gibi diil halbuki geçen hafta karlıydı hava.güneş görmeyen yerlerde hala var üstelik o yağan kardan geriye yadigar.cemremizde düşmüş üstelik bundan sonra kar yağsada tutmazmış öle diyolar, dediğim zaman babam 1986 senesinin martında yağan o acaip karı hatırlattı bana.eh ben pek hatırlamıorum elbette.küçücük bişeydim nihayetinde.içimden geçen bidaha kar yağmaması üstelik.ne karı, ne yağmuru, ne çamuru bahar gelsin artık baharr..

haftasonu ilkbahardan çok sonbahar havası hakimdi istanbula.sahillere yakın oturmayan yığınlarca insanlar gibi bizde atladık arabamıza ailece ilk aklımıza gelen yere doğru yöneldik.Florya Sahili....

bahara susamış tüm avrupa yakası sakinleri olarak sanırım hepimizin direksiyonu o tarafa yönelmiş.floryanın girişinden sahil girişindeki otoparka kadar uzun bi konvoy vardı ve üstelik park yeride yoktu.ani bi kararla hemen geriye döndük.bakırköy sirkeci sahiline çıkınca nereye gitsek diye düşünürken kendimizi eyüp sahilinde bambaşka bi trafiğin içinde bulduk.ve yine otopark problemiyle karşılaştık.heryer insan ve araba dolu.dışarıya çıkmak, şöle biraz nefes almak, bahar havasını içimize çekmeyi istemek bize haram oldu desem yeridir.günümüz yollarda ve beyhude çabalarla geçti ve gitti.trafikten kurtulduğumuzda teknede balık ekmek satan biyere kelimenin tam tabiriyle sığındık.sanırım yıllar yıllar önce gerçekten küçük bi kızken yemiştim en son bu şekilde balık ekmek kombinasyonunu.ne lezzetliymiş,ne şahaneymiş çatal bıçakla yediğim lüx restaurantların afilli balıklarından nekadar farklıymış. damağımdaki tada uzun süre inananamadım doğrusu.tekne alabildiğine salaş ve balıklar çok ucuz.balığın cinsi ise uskumru...bidahakine yine yemeyi düşünüyorum ve tadını bilmediğim yada unuttuğum bu tarz salaş lezzetlere burun kıvırmıcağıma söz veriyorum.

bu arada cumartesi günü sevgilimle bitimine az kalan evimizi ziyarete gittik.bizimle ilgilenen bayan ordaydı ama satın aldığımız gündeki kadar ilgili,canayakın ve sevimli diildi.hatta biz evimizin içini görmek istiyoruz diye söylediğimizde biraz bozulur gibi bile oldu denilebilir.satın aldık ya iş bitti.cici davranmasına gerek yok aklınca...
evimizin peyzaj çalışmaları başladığı için bina önleri ağaçlar için kazılmış.kız önde biz arkada giderken aa dedi girişlerin önü kazılmış hay allah maalesef içeri giremicez fln dediki sevgilim atladı.toprağın üstüne basarak gidebileceğimizi, buraya evi görmeye geldiğimizi, görmeden gitmenin anlamsız olduğunu falan söyledik ve birazda zorlada olsa nihayet içeriye girdik.
evimizin iç dekorasyonları büyük ölçüde bitmiş.ankastre eşyalar getirtilmiş ve takılmayı bekliolar.onun dışında girişteki gömme dolabımız ve giyinme odası dolaplarımız takılmış.işçilik süper.kızla konuştuk biraz.normalde şartnamede yazan ağustostu ama söz verilen tarih mayıs 30 du.yani müteahhit derseki kardeşim teknik şartnamede ağustos yazıo ben kendi insiyatifime göre mayıs dedim ve olmadı yetiştiremedim.işte ozaman hiçbişi deme şansımız yok.ama kız hala bu sözlerinin geçerli oldğunu bu hızda giderse hiç bi sorun olmadan söz verdikleri gibi mayısta kokteyli bir açılışla teslim edeceklerini yineledi.nihayetinde piyasaların durumu malum özellikle emlak piyasasının.eğerki teslimat için evlerin satışından gelicek paraya ihtiyaç varsa piayasaların durumundan dolayı bu biraz gecikebilir elbette.ama kız bunun böyle olmadığını geride kalan evler satılmasa bile bu projeyi bitirmeye güçleri yettiğini fln söyledi.bizde rahatladık ve mutlu olduk:)bi an önce evimize kavuşalım istioruz ki anca ozaman evlenebiliriz.
ordan çıktıktan sonra yine havanında güzel olması sebebiyle gelecekteki semtimizi biraz keşfedelim dedik.ve çok ama çok sevdik mahallemizi.sokakları temiz,insanları nezih,etrafı sitelerle çevrili insanın içini açan ferah bi yer.üstelik bi insanın ihtiyacı olan herşeyde var etrafta.bolca kuaför var mesela:)
biraz dolaştıktan sonra sevgilim bana magnumun karamelli çukulatasından aldı ve mutluluğum bir kat daha arttı.ama açlığıma iyi gelmediği için yeni semtimizde ilk yemeğimizi yedik.sonrasındada yavaş yavaş evlerimize geri döndük.
dönüş yolunda kotona uğradım ölesine.ve daha önce görüp beğendiğim alsammı almasammı diye arada kaldığım ama sonrasında tüh keşke alsaydım dediğim bi elbiseyi nerdeyse %70 daha uyguna şanseseri görünce hemen satın aldım.biraz ilerleyince tefalin mağazasındada tart kalıplarının indirime gördüğünü gördüm ve onlardanda bi tane aldım.ama kendi evim için.eşime güzel tartlar yapabilmek için:)
eve gittiğimde abimler bizdeydi.yeğenimde gelmiş.oynadık bol bol sevdim onu gıdısından, yanaklarından.hayat hep böle güzellikte gitsin istedim ve şükrettim sonrasındada...

2008-02-22T03:35:00.000-08:00

MUTLUYUM...

çünkü çok uzun zamandır uğraş verdiğim china chamber of commerce den beklediğim evrak nihayet amacına ulaştı.

bu belgeyi almak için yaklaşık 3 aydır uğraşıodum ve artık bir bela niteliğindeydi benim için.ama çok şükür bugün müjdeli haber geldi.evrağımız nihayet başkan onayından geçmiş ve gözetim belgesini almış bulunmaktayım:)

çinliler garip insanlar.önce sana mal satmak için napıcaklarını, kaç takla atıcaklarını şaşırırlar,olmadık yere messengerına davet yollarlar,tamam dersin bu seferde günlerce bi proforma fatura hazırlayamazlar, hazırladım derler bi bakarsın çince yazılmış, olmadı yuan(çin para birimi) bazında hazırlar.on saat dil dökersin kardeşim biz sizinle dolar üzerinden çalışıoruz ben ne anlıcam yuandan bilmemneden die.

bi tek para istemesini bilirler.37000$ tutarlı bi mal için kapora die 30000 dolar isterler...ingilizceleri kötüdür, cümleleri düşüktür,habire lisan bariyerine takılıp durursunuz...

gayet iyi anlaştığım çinlilerde yok diil var elbette fakat diğer kısmı oldukça fazla.tüm bunlara rağmen şirketimiz yıllardır ithalat yapıo ama devletimizin çin halk cumhuriyetiyle karşılıklı imzalar sonucu yaptığı anlaşmaya göre bazı çin menşei li ürünlere koyduğu gözetim belgesi(superintendence certificate)uygulaması sebebiyle ithal ettiğimiz bazı mallar gümrükte aylardır bekliodu.

bür malın gümrükte beklemesi demek o yeri işgal ettiğiniz için yığınlarca demuraj ,ambar,gümrük ve diğer şeylerin masrafını ödemek demek.ciddi bi yıkıntı ve maddi anlamda yüksek meblağlar bunlar.

paranızla rezil olmak hatta kısacası...

ama nihayet uzun uğraşlar sonucunda dediğim gibi bu belgeyi kaptık kaptığımız gibi yolladık gümrükçümüze fakat bu seferde gümrükçümüz ilgili mührün china chamber of commerce ye diil china porcelenler birliğine ait olduğunu savundu.

neticede belgenin istediğimiz yerden geldiği anlaşıldı ve dış ticaret müsteşarımızın da kabulüyle işler yoluna girdi.benimde üstümden kocaman bi yük kalkmış oldu.
mutluyum...
şimdi iyiyim:)

hava ne şahane dimi.aslında bugünü kutlayasım var kendi çapımda ama nasıl?demin bi arkadaşıma telefon açıp canım ne istio biliomusun dedim...şöle büyük camları olan ve deniz bakan bi yerde türk kahvesi içmek yanında ikram ettikleri lokumu yemek...

ilerleyen günlerden birinde öğleden sonra ikimizde işi asıp bi kaçamak yapıcaz.önce boğazda güzel bi yemek yicez sonrada bol köpüklü türk kahvesi için hoş ferah bi mekana gidicez.

inşallah tabii...

sanırım bahar güneşi evimin camından önce benim kalbime vurdu:)içim kıpır kıpır....

vee güzel bi çin şarkısı (KILL BILL SOUNDTRACK)

senaryo okumak...

2008-02-21T01:41:00.000-08:00

arabasının eski püskü eşyalarını boşaltırken neşeyle bağıra bağıra anlatır eskici;

bir zamanlar uzak bir ülkede bir hırsız yaşarmış...hayal hırsızı...geceleri mışıl mışıl uyuyanların rüyalarına girer,hoşuna gidenleri torbasına doldurur çalarmış...sabahta uyananlar içlerinde bir huzursuzluk hissederlermiş,bir eziklik...
bunlar kalkıp bir ermişe gitmişler,dertlerini anlatmışlar.ermişte akıllı bir ermişmiş ha! onlara demiş ki,mademki siz rüyalarınız kaybettiniz,ozaman bana umutlarınızı anlatın.ama dertli kişiler rüyalarında çalınan şeyleri hatırlayamAzlarmış bir türlü.hatırlayamadıkları için de umutlarını kuramazlarmış...neden?
çünkü rüyaları benim torbada da ondan...
torbasını boşaltmaya başlar.çıkardıklarını maskaraca hareketlerle,neşeyle gösterir.
eskici: bir ayna... bir ütü... bir lamba...
keyifle bir kahkaha atar.
kızıda susmuştur artık.babasının neşesiyle neşelenmiştir.
fotoğrafçı kederle de olsa gülümser.sonra birşey hatırlamış gibi, başını kaldırıp ileriye yukarıya bakar.
ilerde,tepede,çıplak yalnız bir ağaç...

hayatımda ilk defa bir film senaryosu okudum şimdiye dek.2 tanede tiyatro oyunu okumuştum daha evvelden.biri Shakespeare nin Machbet'i (ingilizce olarak),diğeride yine Shakespeare den Yanlışlıklar Komedyası idi.

açıkca itiraf etmeliyimki senaryo okumak çok da keyifli bi iş diil.özel bi seçimim diildi senaryo okumak zira şu an sırayla tüm kitaplarını okuduğum Orhan Pamuğa ait olmasından dolayıdır bu seçimim.sonrasında filmdeki oyuncuların en sevdiklerimden oluşması tabiiki.Zuhal Olcay,Fikret Kuşkan,Rutkay Aziz ve diğerleri...

ağır,hüzünlü, yazarında dediği gibi bir önceki kitabı olan Kara Kitap tan bol bol etkilenerek oluşturulmuş bir hikaye bu Gizli Yüz.

yönetmeni Ömer Kavur.Orhan Pamuk her kitabında yaptığı gibi hikaye bittikten sonra niçin böyle bi kitap yazdığıyla ilgili bişeyler anlatıyo.ve senaryo yazmanın okumanın dışında bir yazar olarak bile olsa onun içinde farklı bambaşka bi deneyim olduğunu anlatıyo.daha önce yazdığı kitaplarda parçayı bütüne çevirmeye çalışırken kendi tabirince eski ve tozlu çalışma odasındaki kanapeye uzanıp devamını nasıl getiriceğini düşünürken bu sefer iki kişiydik ve ben o kanapeye uzanıp hikayemi nasıl bağlıcağımı düşünürken ömer birden yerinden kalkarak hikayenin sonunu birazda nasıl yapılıcağını taklit ederek anlatırdı diyor.bir hikayeyi iki kişiyle birlikte oluşturmak ona göre tuhaf bir his.zaten bu tarz bi senaryoyu yazma sebebide tamamen bu tuhaf hissin verdiği hoşnutlukla ilgili...ve diyorki;

bir daha senaryo yazarsam yine bu tuhaf zevk için yazacağım...

"tersinden görünce dünyayı anlıyorum ki ; bütün lambalar küllük olacak , bütün masalar ağaç. aynalar baş olacak."

GİZLİ YÜZ-ORHAN PAMUK(SENARYO)

2008-02-19T03:53:00.000-08:00

öğlen yemeğinde 2 bakliyat aynı anda yapılırmı?

yapılmaz.yiyen var yemeyen var.boğazına kadar bakliyata boğulmak isteyen var istemeyen var.hadi kendinde diildin ve böle bi hata yaptın.bari lezzetli yap.

kuru fasuyelerin tüm kabukları dışarda.aşırı salçalı ve yağlı.gereksiz bir kalori yığılması.yanındada iyi pişmemiş gibi duran pirinç pilavı ve tatsız bir kıvırcık salata...

sevimsizmi sevimsiz bi yemek.hani derler ya yemeği birazda güzelleştiren şey içine sevgide katmaktır.sevginin kırıntısı yok şu yemeklerin içinde.

aslında bugün diete başlıcaktım ama iş arkadaşım zeynep tropikal meyve geçidi yaptı bugün bize.hindistan cevizi,kivi,armut getirmiş.yarında anans getiricek dilimleyip.

yanlış hatılamıomuşum hindistan cevizinin aşırı kalorisi varmı.100 gr da600 kalori.hem pisliğine yemiş gibi oluosun,hem ne şekerini tatmin edio ne karnını doyuruo.gereksiz buluorum bu meyveyi diyet zamanı özellikle.

ananasta 100 gr da 51 kalori varmış.güzelll

kendime bi diet listesi hazırladım excel de.bir listem olursa daha disiplinli olabilirim kanaatindeyim.nişanıma pek fazla bişi kalmadı.acilinde 4 kg vermeliyim.

(olsada yesek şööle güzelinden)

kar

2008-02-17T13:12:00.000-08:00

beyaza hasret kalmış bedenlerimizi doyuruyoruz bu aralar doya doya.yollarsa diğer yıllardaki karlı günlere nazaran oldukça açık ve buzsuz.sanırım belediyeler iyi çalıştılar kar fırtınası gelmeye yakın.

işte tamda böyle zamanlarda hiç evden çıkasım gelmio.yorganımı başıma kadar çekip dünya dönmüyormuşçasına miskin miskin uyumak istiorum.kahvaltı yerine bardak bardak çay yada kahve tüketmek evi saran tarçınlı kurabiye kokusuna boğulmak.pencere kenarına geçip elimde kitabım yanımda sıcacık kahvem kurabiyelerimle yağan kar tanelerini saymaya çalışmak ve nasıl oluoda oluo diye birbirlerine çarpmadan yeryüzüne inmelerine yine ve tekrar şaşırmak istiorum.

bir süreliğinede olsa kaygısızca yaşamak yada en azından davranmak istiorum.dedim ya dünya dönmüo gibi yılgın yıkık bir beyazlığın içinden bakmak istiorum yaşamıma.

hep arzu ettiğim ama asla yapmadığım 3.kez yağan karın içine koyulan pekmezden yemek istiorum sonrasında.

en bozulmamış yerine uzanıp karın ellerimi iki yana açıp yüzüme yüzüme yağmasına gülümsemek ve ağzımdan içeriye kaçmasına memnuniyetle müsade etmek istiorum.

dünyanın belkide en temiz gibi göründüğü bu zamanı adım adım izlemek ve yine eski pis ve çirkin haline dönüşüne şahit olmak istiorum.

kar...

en çirkin yeri bile sadece renginden dolayı güzel gösteren, örten yegane doğal bi olay.işte o en güzelin içinde olmak bütün insancıl kimliğimle yoketmeye, bozmaya alışmış mantalitemle karın en bozulmamış, en temiz, en beyaz yerlerine ayak izimi bırakmak hatta basılmamış yer bırakmamak istiorum.

arabaların üzerlerindeki karları birbirimize fırlatmaktan ziyade onlarla cüce cinsindende olsa bir kardan adam yapmak burnuna havuç, gözlerine zeytin takmak istiorum.

küçücük bi anda olsa çocuklar gibi olmak ve onlar gibi davranmak istiorum...

istiorum...

kış

2008-02-12T23:44:00.000-08:00

karlı bi kış sabahına uyanmanın tadı başka galiba.uykudan uyanır uyanmaz gözlerini beyaza çevirmek...her gün karşılaştığın bir manzaradan çıkıp yepyenisine girmek...otobüsün buhar olmuş camına başını dayayıp simple red dinlemek herkesten habersiz...bakmak uzağa,dalmak derinlere... ve anımsamak küçüklüğümün tüm karla dolu kışlarını...

böyle günlerde genelde okulda hep sabahçı olduğum için erkenden kalktığımda karşılaştığım manzarayla birlikte hemen televizyonu açar sabah haberlerini dinlerdim büyük bir merakla.herşey gibi çoculuğumun kışlarıda daha çetindi daha sertti ve bol karlıydı.okulların iptal olma olasığı bir hayli fazlaydı dolayısıyla.

okul yakamı aheste aheste takmaya çabalarken bir yandanda tv nin karşısında bekleyerek spikerin bir an önce güzel haberi vermesini beklerdim.nitekim hiçte beklentimin boşa çıktığını hatırlamıorum.nezaman bi dolu kar yağsa hiç şaşmadı, hep tatil edildi okullar.

bugün işe çok zorlanarak, yarı uykulu ve biraz kardan dolayı nemlenmiş bi şekilde gelmeye çalışırken keşke bugün tatil olsa dedim içimden ki geçen sene kendi kendime tatil ilan etmişliğimde var yani yine böle bi kış gününde.

komik olmuştu hiç inandırıcı diildi çünkü evi üsküdarda olan bi arakadaş vardı o bile işe gelebilmişken evi işe çok yakın olan ben nasıl gelemedim hayret yani:)

insan bazen önemsemio hiçbişeyi.sıcacık yatağından kalkıp buz gibi yollara dökülmek herzaman çok kolay olmuo doğrusu.

şu an işteyim ve işyerleri kardan dolayı pek nadiren tatil olur.o yüzden çalışmaya devam.

dün kankime gittim yemeğe ve onlarda kaldım dolayısıyla.ömür plazadaki Teknosa ya gittim
sevgilimle resimlerimizi bastırttım hediye olarak sevgililer günü için. ordan karşıya geçip istikametime doğru minibüs beklemeye başladım.ne gelen var ne giden.baya bi bekledikten sonra nihayet birine sormaya karar verdim.meğer bakırköyden topkapıya yada avcılar istikametinden topkapı tarafına tüm minibüsler kaldırılmış.artık otobüs,tramvay ve metrobüs kullanılıcakmış.bende bunu öğrenince otobüsle geçtim gidiceğim yere.ama minibüslerin kaldırılmasındanmıdır bilmem e5 baya bi rahattı ona keza Tem de bi okadar kalabalık görünüodu uzaktan.

bastırdığım resim boyutları 13*18 olduğu için uygun bir albüm bulamadım.teknosa daki adam eski usul yapıştırma olan büyük albümleri kullanabiliceğimi söyledi.hemen hatırladım.geçen sene kuzenime etnik bi albüm almıştım yılbaşı hediyesi olarak.büyük kocaman bişi.taksime o saatte gidemiyeceğim ve sevgililer gününede az kaldığı için ona telefon açıp durumumu anlattım kullanıp kullanmadığınıda sorduktan sonra yüzsüzce geçen sene aldığım hediyeyi ondan bu sene geri aldım:) tabii aynısını almak kaydıyla.

bu işte hallolmuş oldu böylece.teknosanın resim baskıları çok güzel ama ömür plazadaki çalışanların bazıları pek bi havalı ve ukalalar.bişi soruosun gereksiz açıklama ve öğretici bir ses tonuyla anlatıo.biliorum biliorum desende aklınca sen ne bilirsin gibi lerinden bakıo.halbuki biliorum ama ona anlatıcak mecalim yoktu doğrusu.onun dışında süper baskıları var hakkaten.

kayınvalidem sağolsun geçtiğimiz haftasonu bana sevgilimin deyimiyle bir ısınma paketi hazırlamış hediye olarak.içinde insanı sıcak tutan edevatlar var.şal,panço,çetik.onlardan biride üste geçmeli şal tipi bişey,şu an üstümde.baya sıcak tutuo.zamanın birinde işyerinde üşüdüğümü söylemiştimde o da sağolsun böle bi paket hazırlayıp kızı üşümesin diye yollayıvermiş.ne ince bi düşünce...

sabah geç gelmemin etkisiyle ve zeynebinde öğlen gelicek olması sebebiyle biraz yoğundum.bi yandan çayımı içip bi yandan eyüpten aldığım balat simidimi yiyorum.

balat simidi öle her yerin simidine benzemez.ben şahidim, kadınlar camda beklio bu amcayı ve bir kaç sokakta nihayete erio tüm simitler.o kadar dolu dolu ve gevreklerki.günümüzdeki simitçi dükkanlarında satılanlara hiç benzemio.içleri boş diil bikere dolu dolu.ve bi tane yediğinizde tıka basa doyuruo insanı.fiyatıda 50 kuruş.hem lezzetli, hem doyurucu, hemde ucuz.nezaman eyübe gitsem mutlaka balattan gelen o simitçiye uğrar alırım 2 adet:)şimdi onlardan birini çayımla birlikte yiyorum.

2008-02-08T06:04:00.001-08:00

aaa millet çıldırmış yaa.sevgililer günü için dayatılan fiyatları duyunca çıldırmamak işten bile diil.sewgilim o gün için rezervasyona çalışırken nekadarmış diye sordum şans eseri.360 ın verdiği fiyat kişi başı 200 ytl, LEB-İ DERYA RICHMOND 120, FERİYE RESTAURANT ise 170.bu insanlar ne kadar iyi biliolar para kazanmayı böle.hayır benim sevgilimde bu adamların zihniyetlerine kanmış hangisine yaptırıyım die fikrimi soruo.

burdan söylüorum.hiçbirineeee....

neyseki vazgeçirdim sevgilimi bu işten.biz o gün buluşucaz normal günlerimizdeki gibi.hediyelerimizi verip yemeğimizi yicez yine herzamanki gibi.eğer biraz şanslıysak gittiğimiz restaurantta sevgililer günü diye ekstradan ikramları varsa onuda yicez.hepsi bu...

bu arada sanırım o bana ya bir cep telefonu yada bir fotoğraf makinesi aldı.bende ona deri bir evrak çantası aldım, istediğinden.

şimdi düşünüorumda geçen sene 360 da kutlamıştık o günü.ama tam o gün şehir dışında olduğu için bikaç gün sonraya saklamıştık bu kutlamayı.yemek,ikramlar ve sonrasındaki gece klubü esnasında içilen alkolde dahil normal standartlarda ödemişti sevgilim hesabı.oysa şimdi kişi başına gelio o ödediğimiz para...

piyasayı hareketlendirmenin yollarından biri zaten bu tip günler ,bayramlar,yılbaşı,doğumgünleri,davetler,partiler,sevgililer günü....off al al nereye kadar.oysa benim harcamalarımı kısıp kendi evimiz için eşyalar almam gerek.herşeyi aileden beklemek olmaz diğmi.benimde biraz katkım olmalı.en azından habire kıyafet, ayakkabı ve gereksiz kozmetiklere para vericeğime biraz daha tutumlu olup para biriktirmeli yada olmadı daha gerekli şeyler almalıyım.

yani tüm bunları umarım yaparım:)bu arada kozmetik dedimde....sevgilim geçen gün bana bi yazı attı.bu yazı AYÇA ŞENBAŞKAN 'ın Radikal'deki bir kremle alakalı yazısı.kremin adı mutlaka herkesin bildiği çok ucuza satılan bir krem olan LAPİTAK ile alakalı.

Lapitak kreminin el ve vücut olanlarıda var sanırım ama ayça şen in bahsettiği ayak için olanı.okadar övüyoki kremi bende problemli ayaklara sahip olduğum için bintürlü bakım yaparım ayağıma.bisürü paralar veririm ayak bakımına ve kozmetiğe.hatta çok terlediği için bi dönem isviçreden krem bile getirtmiştim eczacı bi tanıdığa.

ama bu Lapitak öyle güzel ve etkili bi krem ve aynı zamanda topuk yumuşatıomuşki öle böle diil. dio Ayça Şen.

geçenlerde Carousel deki Watsons da alışveriş yaparken gördüm yine Lapitak'ı ve fiyatını sorunca ucuz diye itibar etmeyip almadım.3,50 lira idi ve benim verdiğim paraların çok çok altındaydı.inanmadığım için ve ucuzdur vardır illeti dediğim için almadım yine.alışmış bünye fazladan vermeye abidik gubidik kremlere...

üstünden 2 hafta fln geçti.dün iş arkadaşım güzellik uzmanı olan ablasından testerını getirmiş bu Lapitak'ın . tamamen tesadüfi olarak...ama ayak diil el kremini...elime kremi bi sürdüm.aman allahım muhteşem...hiçbi krem elimi şimdiye dek böle yapmadı açıkcası...okadar yumuşak ve pamuk gibi olduki.resmen çok farklı bi dokuya büründü cildim...

çok utandım kendimden.bu şekilciliğimden, sabitliğimden ve denemediğim bişeye burun kıvıran halimden.

şimdi en yakın zamanda Lapitak'ı gördüğüm yerde mutlaka alıcam.ve pamuk gibi topuklara ellere ve vücuda en yakın zamanda kavuşucam...

gündem....

2008-02-07T01:11:00.000-08:00

güzel bir gün....bende tam kendimi kandırmak üzereydim aa işte bahar geldi ohh ne ala diye.ama sabah dışarı çıktığımda anladım acı gerçeği hava buzz ve benim gibi zürafanın düşkünü beyaz giyer kış günü... trençkotumla çıktım dışarı.allahtan içimde kazak var da donmadan işe gelebildim.az öncede milliyette okudum haftasonu dahada buzz havalar misafirliğimize geliomuş.hemde yatıya :s

şirketimize adam gibi bi bilgisayarcı bulamadığımızdan her an bir virüse kapılıp gidebilir benim avare bilgisayarım.herzaman işlerimizi yapan bilgisayarcıyı değştirip yerine patronumuzun bi ahbabını getirdiler.bilgisayarlarımızda, internette ve kullandığımız paket progrmalarda ciddi bi yavaşlama ve kitlenme söz konusu idi.gelen ahbab ahbablığının rahatlığındanmıdır nedir sadece kullandığımız virüs programını kaldırıp yerine başka marka olanını yükledi ve gitti.fakat problemlerimiz hala devam ettiği yetmezmiş gibi bir de bu yeni eklediği virüs programının sürüm süresi dolmuş.yenisini satın almamız gerektiğini vurgulayan bi ibareyle karşılaşıorum her sabah.üstelik öyle bişeyki, eğer tamam satın alıyım seçeneğine basmazsam ve oranın internet sayfasına bağlanmazsam masaüstümden o sayfa gitmio.bende bugün yekten kaldırdım hepsini.artık virüs tarama programım yok.allaha emanetiz yani...ahbab baya bi gösterdi marifetini.meğer bize kısıtlamalı bir program eklemiş.denyo yaaaaa...
nette bi iki virüs programı araştırdım az önce fakat tam bi tanesini indiricem altta hakkında yazılanları okuyunca vazgeçiorum.biri muhteşem dio, biri pc yi kasıo dio, diğeri aa hemen indirin dio, diğeri hiçbi işe yaramıo trojenleri bile bulmuo dio.vazgeçtim...yüklemicem hiçbirini....
şu aralar deli gibi kızarmış yeşil domates tarifi arıorum internette.ama çokda içime sinenine rastlamadım doğrusu.bildiğimiz süt ,un ve yumurtalı bulamaça batırıp kızartıldığından bahsedilio ama benim gördüklerim daha lezzetli gibiydi sanki.nerdemi gördüm?filmde tabiiki)

(resim ayseyaman.blogcu.com 'a aittir)

geçen pazar günü anne kız kendimize film günü ilan ettik.arka arkaya 2 film izledik ki bunlardan biri KIZARMIŞ YEŞİL DOMATESLER idi diğeride adı kapağı olmayan cadılı büyülü bi film.
KIZARMIŞ YEŞİL DOMATESLER
aslında tamda aile bağları arkadaşlık dostluk vefakarlıkla alakalı izlenilmesi gereken hatta tam anne kız formatında bi film.
hele kadının TOVANDAAAAAAAAAAAAA die bağırışı hiç aklımdan gitmio.:) filmde yaşlı bi kadın eski anılarını başka bi kadına anlatırken eskiden sahip oldukları kafede yaptıkları bu yiyeceği anlatıo.okadar canım çektiki arayıp duruyorum.kırk yılın turşuluk domateslerine bakıyorum şimdi pazarlarda.ve uygun bi tarif bulup yapmayı hayal ediyorum.

nişan tarihini kaba taslak kararlaştırdık ama bi parça keyfim kaçık bununla ilgili.aslında keyfimiz kaçık desem daha doğru.
sevgilimin eniştesi beyin tümöründen dolayı rahatsız.bi sene kadar önce ikinci ameliyatını oldu ve 6 ayı çıkaramaz diyen doktorlara inat bir senedir yaşıodu.ve çok hızlı üreyen bi tümör olmasına rağmen hiç bi büyüme göstermidu ki bu sevindiriciydi.fakat bir ay kadar önce ciddi bi nöbet geçirmesinden sonraki yapılan tahlillerinde bir ay önce ilerleme olmayan tümör, beyinde tam 7 yere metastaz yapmış.durumu kötü...kendi başına hareket edemio ve allah bilir ama çok uzun ömür biçemio doktorlar.yani onlara bakılırsa bi iki aylık ömrü var:( bu onların ailesini üzdüğü gibi benide üzüo dolayısıyla.sonuçta bu bi nişan merasimi olucak ve özendiğim bişeydi ama bu şartlarda çokda hevesim kalmadı açıkcası.çünkü ailede bi hüzünlü durum hakim haklı olarak.
yinede hayat devam edio dioruz ve planlarımıza ara vermeden devam etmek durumundayız.

yapıcağımız mekanı az çok kafamda okeyledim.yemekli bi nişan yapıcaz.aslında benim gibi hayalleri olan biri daha şaşahalı bişeyler düşünmeliydi ama bu sebeplerden dolayı çok daha mütevazi bi yere karar kıldık.15 mart'ı düşünüoruz vakit olarakta...bakalım hayırlısı...

bu arada nişan elbisemide bir tesadüf eseri olarak almış bulunmaktayım.

sevgilimle 2 hafta önce Capacity de gezerken Network ün önünden geçiodukki mankenin üzerinde bi elbise gördüm. ama hiç aklımda NETWORK ten elbise almak fln yoktu.ben daha abiye çalışan yerlere bakınıp duruodum doğrusu bu elbise için.neyse içeri girip o elbiseye ve diğerlerine bakınca bikaç alternatif çıktı ortaya.2 tane elbiseyi beğendim ama bu işi annemle yaparsam daha iyi olur diye düşünerek aklım elbiselerde çıktık ordan. tam bi kaç adım yürüdkki sevgilime dönüp ben o elbiseleri denemek istiorum çok beğendim dedim.içeriye girdik asıl beğendiğim elbiseyi giydiğimde çok güzel olmasına rağmen oldukça açıktı.yani sırt kısmı nerdeyse kuyruk sokumuma kadar geliodu bende ondan vzgeçip daha az önemsediğim diğer alternatifi giydim ki aman allahım okadar güzel durduki üstümde....hatta nerdeyse kumaşı üstüme koyup dikmişler gibi okadar benim vücuduma oturdu.petrol mavisiyle küf yeşili arası enteresan bi rengi var.kumaşı ipek saten ve güzel bi kuyruğu var elbisenin.okadar beğenince annemi arayıp yinede fikrini aldım ve hemen akabinindede satın aldım.

çok ani oldu ama okadar beğenerek aldımki bu kooskocaman yüktende şans eseri kurtulmuş oldum:)

şimdide güzel sıcak bi kahveyle öğle yemeğimizde verilicek olan pastamdan bi dilim aldım.hazır çinlilerde spring festivallerini kutlarken bende 15 günlük işyerinde dinlenme sürecine girmişken biraz keyif yapıyım:)

2008-02-05T02:47:00.000-08:00

sanki çok iyi dinlenebiliomuşuz gibi hafta başlarıda olabildiğince yoğun ve can sıkıcı geçer.susmayan telefonlar, yapılamayan işlemler, sorunlu müşteriler, sorunlu iş arkadaşları hepsi ama hepsi bu malum sendromlu pazarteside yığılır kalır.

ohh çok şükür derken aslında bi sonrakine hazırlanır insan.hmmm bakalım bugün nolucak.halbuki çoğu güzel geçen haftasonumdan sonra ben kendimi çalışıomuş gibi hissetmiyorum.acı gerçek sabah işe gitmek için kalktığımda yüzüme vuruyo.aa diyorum kendi kendime ...ben çalışıomuşum:)

güzel, güneşli, neşeli bi haftasonuydu.doğumgünlerimiz vardı hem kuzenimin, hemde kankamın.kuzeniminkine bazı sebeplerden dolayı gidemedik ama kankamınkine intikal edebildik sevgilimle.

mekan galatada köprü altındaki fasıl mekanlarından biriydi.çok çok kötü olmamakla birlikte çokda iyi bi yer değildi.sevgilim rakının kötü olduğunu, tavuğunda değişik lezzette olduğunu savundu.genelde yaş ortalamasıda gençlerden oluşuo zaten.çalan müziklerde öle çok alaturka değildi.eğlendikmi? yaniiii. ne desem bilemiyorum.

aslında eğlenmedim ama kendimi eğlenmiş addetmek istiorum kankimin hatırına.

bazı kınanıcak olaylarda oldu mekanda.canım arkadaşım doğumgününe pastasız girdi.çünkü sevgilisi bu tip şeyleri düşünebilicek inceliklerden yoksun kalmış biri.benim canım sevgilim bile kızın pastasının olmadığını görünce kendince düşünmeye başlamış nerden alabiliriz diye.ama mekanın bulunduğu yerden dolayı bunu gerçekleştiremedik.

daha kötüsü yine bu şahıs, bu koca adam, bu herkese ahkam kesen yaratık o gece sevgilisinin doğumgününde sarhoş olarak kızı tüm arakadaşlarına rezil etti.şarap bardağını masaya devirdi kişilerin üstlerine sıçrattı,kendi üstüne döktü abuk subuk hareketlerde bulundu ve sevgilisi dışında herkesle yakinen ilgilendi...

üzüldük...çünkü o masadaki 15 kişide dahil olmak üzere hiçkimse canım arakadaşıma bu densiz adamı layık bulmuoduk bu da bize açıkcası dedikleri gibi KAPAK oldu...

zaten bitmeye ramak kalmış bi ilişki son damlayla nihayete erdi bugün.

herşeyin hayırlısı...
o gün yani cumartesi günü kankime hediye almak için fatihe gittik iş arkadaşımla.fatih çok uygun bi semt diil arkadaşıma hediye bakabilmek adına.ama lcw den çok cici bi baharlık yeni sezon elbise aldım.sevgilimle akşama doğru buluşacağımız için baya bi vaktim vardı doğrusu.arkadaşımla dolaştıktan sonra tatlı ve kahve molası için bi yere girdik.girmeden evvel arabayı parkettiğimiz yerdeki park görevlisini para vermemek için bozuk para yok diye atlatmaya çalıştık ama adam yemedi.halbuki yeseydi dönüşte kaçıcaktık park parası vermeden:)
allahın kaldırımını parsellemiş herzamanki gibi otopark mafyaları ve insan bu adamlara zırnık koklatmak istemio doğrusu:)neyse açmıyım ağzımı...

ben 2 haftadır hatta 3.haftaya döndü sigara içmiyorum.bıraktım denilebilir.çünkü sadece haftasonları türk kahvesi içtikten sonra bi tane yakıorum veya olmadı en fazla 2 tane.pastamı ve kahvemi içtikten sonra cidden sigara krizim tuttu.çünkü bütün hafta o an'ı beklio insan,o keyfi...

sigarayı bırakmak çok güç.açıkcası benim için tiryakilik diildi, tamamen keyifsel bişeydi ve şimdi bundan feragat etmeye çalışıorum.

bu yüzden paket asla almıyorum, almıcamda.sigara istediğimde illaki etrafımda içen biri olduğundan dolayı kaba tabirle otlanıyorum.ama o gün otlanıcak kimse yoktu yanımdaki iş arkadaşım sigara kullanmıodu ve tek sigara satan yerde bulamayınca mekandaki garsondan istedim.aslında genelde bu tip durumlarda mutlaka garson biyerden bulup getirio ama bu sefer baltayı taşa vurdum ve bulamadık.tam kalkıp dışarıya bakıcaktımki kahvem gelmiş bulunduğu için yapamadım.velhasıl kahve keyfime sigaramı ekleyemedim.

ama sonra arabaya dönünce bi büfeden tek sigaralardan aldım ve içtim ama noldu.hiç mi hiç keyif almadım doğrusu...

ayrıca garsondan sigara isteiğimde zaten yakında heryerde yasaklanıcağınıda bildirmeyi ihmal etmedi.kızıyorum bu olaya ki bırakmaya çalışan biri olarak kızıyorum.sonuçta artık hemen hemen heryerde sigarasız bölüm var ve en güzel yerler onlara ayrılıyo.2,planda bırakılan insan muamelesi görürken ve mekanların en kıytırık yerleri sigara içenlere ayrılırken ve sigara içenler bunada razıyken yani ses etmezken şimdide başbakan efendi kendisi sigara kullanmıo die heryerde içilmeyi yasaklıo.hatta açık alanlarda bile.hatta mekanında sigaralı bölüm ayıranlarada ceza geliomuş.iyide ONA NE!!! sağlığımıız bukadar düşünüyosa; insanlar önce geçim sıkıntısından,stresten,aysonunu nasıl getiricem derdinden,işsizlikten ,trafikten ölücek sigaradan değil..zaten bu bir kısır döngü diilmi.insalar strese boğuldukça sigara mikatarını artırıyomu?refah düzeyni artırmayı neden düşünmüo acaba bu bay...

çok anlamsız buluyorum bu yasağı ve tersine tepki vericeğine inanıoyorum.ebeveynlerinden habersiz sigara içen gençler kendisine yasak olmasına rağmen nasıl daha hızlı ve daha çok sigara tüketirse bence bu da aynı şeyi getiricek.yani nasıl olsa içerde içemicez diye ardarda 2 tane yakıcak tiryakiler.veya biyerlere yemek yemeye gitmekten kaçınıcak evinde keyifli keyifli tüttürmek varken.bu da mekanların boşalmasına sebebiyet vericek.

yani bu bir tiryakilik olayı.öle yasaklamayla biticek bişi diil.öncelikle kişinin kendisi istemesi gerekio neden bunu kimse anlamıo.yasaklamak sadece dahada artırıcak bence bu isteği.hee evt katılıorum keşke kimse içmese keşke hiç böyle bişeye bulaşmasak ama bu maalesef mümkün diil.bu yasağı sonuna kadar kınıyorum ve insanların özel hayatlarına saldırı olarak kabul ediyorum...

nerde kalmıştım unuttum.hah... kahve pasta molamızdan sonra sevgilimle buluşup taksime geçtik.8 gibi başlıcak olan programa daha saatler vardı.önce sinemayamı gidelim dedik ama vazgeçtik.bizde ayaklarımız ağrıması pahasınada olsa taksimi didik didik ettik.pasajlarına girdik çıktık aheste aheste.girmediğimiz dükkanlara girdik,inceledik,kurcaladık...

güzeldi.bazen öyle özlüyorumki o anları.hani şu hiçbiyere yetişme telaşımızın olmadığı anlar vardır ya nadirende olsa.tüm zaman sizin tembelliğinize adanmış gibidir.aheste aheste yürürsün caddelerde,otobüs kaçmış,tren gitmiş hiç umrunuzda olmaz.vakit boldur, bekleyen yoktur sevdiğiniz yanındadır..işte o an çok şanslı bi an bence.cumartesi akşamüstü böyle zamanlardan biriydi bizim için.

sıraselvilerde şanına uygun sıralanmış büfelerden BAMBİ de kaşarlı döner yedik.son yediğimizde midemize oturmuştu çok yağlıydı ama bu sefer tam kararındaydı herşey.starbucksta şekerini koymayı unuttukları bi latte içtim sonra...sonra ORHAN PAMUK tan bahsettik sevgilimle yürürken İstiklalde.

Öteki Renkler adlı kitabından bahsettik.biraz daha kişisellerinden bahsettiği bu kitabı okumak için sabırsızlandım doğrusu.mesela en sevdiği yerlerden biri bu sıraselviler caddesiymiş.o sıralamayı çok sevdiğinden bahsediomuş kendisi.Orhan Pamuğu okumanın yanında onu tanımanında keyifli olucağına inanıyorum ben.ama okuma sıramda henüz Benim Adım Kırmızı var.biraz daha beklicem yani.

sonrasındada partiye dahil olduk zaten.şu meşhur doğumgünü partisine.kuzeniminkine katılmayı çok arzu ettim ama onun düşüncesizliğine takıldı bu arzumuz.o yüzden onunla görüşemedik.

çok yorulduk hele ben ayağımda sivri topuk çizmelerle taka tuka yollarda yürümeye çalışırken baya yoruldum ama sevgilim yanımdaydı, eli elimi tutuyodu, gözleri bana bakıyodu ya işte bu herşeye değerdi, değdide, değecekte....

gecikmiş haftasonum

2008-01-29T04:50:00.001-08:00

işlerimin ve özel hayatımın yoğunluğundan günlüğüme bişiler yazamaz oldum.halbuki taa geçen haftasonumun anısı duruyo kafamda.
uzun zamandır yapmadığımız bişeyi yaptık sevgilimle.bruncha gittik, gittik ki şehirlerarası yolculuk ebadındaydı ulaşımımız:)
avrupa yakasının bir ucundan anadolu yakasının diğer ucuna geçmek yaklaşık 3buçuk saatimizi aldı doğrusu.ama onca zorluğa değdimi?hemde ne kelime.

bahsi geçen yer benim daha öncede tecrübe ettiğim bi yerdi.dolayısıyla acaba nasıl bi yerdir diye bi sürprizimiz yoktu.tek kelimeyle muhteşem bi yer.
GÜZELCEHİSAR-OTAĞTEPE-TEPE RESTAURANT/CAFE ve TEMA KÜLTÜR PARKI

sabahın köründe kalkıp yollara düştükten ve hemen hemen tüm toplu taşıma araçlarını kullanarak nihayet ulaşabildiğimiz bu mekana ayak bastığımızda kurtlar gibi acıkmıştık.neyseki muhteşem bi açık büfe kahvaltıda bizi bekliodu.saat birde orda olmamıza ve brunch süresinin 2 de bitmesine rağmen yığınlarca kahvaltılık mevcuttu neyseki.

lezzetli kahvaltılıkların yanı sıra çeşit çeşit kekler cornflakesler,pasta ve hatta ev baklavası bile vardı.tıka basa doyana kadar yedik üstüne kahvelerimizi içtik,gazetelerimizi okuduktan sonra sevgilimin çok başı ağrımaya başlayınca daha fazla oturmadan dışarıya çıktık.

içi başka etrafı başka güzel bu yerden insan hemen kalkıp gitmek istemio elbette.hele hele bukadar uzaktan gelmişseniz.
burası her iki yakayı ve her iki köprüyü aynı anda bukadar yakınlıkta ve genişlikte görebileceğiniz nadir yerlerden biri.

hatta kahvaltıdan sonra hemen yanında bulunan TEMA kültür parkına giripte 2.köprüye elinizi değdirebilicekmiş gibi olunca insan dahada iyi anlıo.

alabildiğine muhteşem bir boğaz manzarasına hakim.ve bence istanbulda bukadar geniş kapsamlı bir manzaraya sahip başka biyer yok.

bu park önceki gelişimde ki sanırım ozamanlar yeni açılmıştı, daha bakımlıydı.bu seneler önceydi yaklaşık 7 sene önce fln.aslında parkın asıl amaçlarından biride manzarasının yanında çeşitli, değişik bitkilerin özenle büyütülmesi ve bakımın sağlanmasıydı ki her bitkinin yanında ismi cinsi ve özelliği yazardı.şimdi girişe koydukları büyük bir tabelaya yazmışlar içerde bulunan bitkileri ve özellikleri yazmıo.dahası orda yazan bitkilerin bikaç tanesini bile göremedik sanki küçük bodur ağaçlarla bolca çimenlik var gibi geldi bize.

burası büyük bi yer ve kod farkları mevcut.aşağıya doğru uzanan bi yolu var.bi tane göleti ve göletin üzerindede asma köprüsü var.kulübe tipi banklarıda sevdiğinizle oturup bu eşsiz manzaraya dalıp gidebilmeniz için tahsis edilmiş yerlerden biri.

havada şansımıza bu güzel gezi için çok güzeldi.tabiiki tepede biyerde olmamızdan dolayı baya bi esintili.şayet hava bozuk olsaydı burayı gezmek baya bi zor olucaktı.

ayrıca bu mekana özgü 2 şey daha var bilinmesi gereken.bunlardan biri eski türk filmlerine mekan, şarkılarada isim olan O AĞACIN ALTI adlı yer.eskiden bi araştırma yapmıştım burasımı diilmi diye.biçok kişiden teyit almıştım doğru yer olduğuna dair.zira O Ağacı da gördükten sonra şüphem kalmamıştı.

işte aşağıda O AĞACIN ALTI....

burası bulunduğumuz yere çok yakın olmadığından fotoğraf makinemi sonuna kadar zumlamak zorunda kaldım.aynı filmlerdeki gibi etrafı hala boş ve çevresi yayla görünümünde.tek farkı yeşillikten ziyade çorak toprakların olması.ama bu haliyle bile oldukça nostaljik:)
ve yine ağacın tam karşısına düşen meşhur Fatih Sultan Mehmet ağacına bakmaya gittik.yine önceki gelişimde hava kararmaya başladığı için daha net anlaşılıodu.gün ışığında ve hava bukadar aydınlıkken anlamak zorda olsa mutlaka gidilip bu ağaca hava kararırken bakılmasını öneriorum.
(resim başka yerde bulamadığım ve fotoğrafını çekmeyi unuttuğum için www.hafif.org tan alınmıştır)
bu ağacın tam olarak tasviri şaha kalkmış atıyla başında kavuğu bulunan fatih sultan mehmetin bi zamanlar bu tepede aynen bu ağacın olduğu yerdeki hareketiyle ilintilidir.aslında bu durum doğa üstü bir olaydır.görenleri hayretler içinde bırakır.
ayrıca ağacın bulunduğu yerin etrafı başka bir kafe restaurant tarafında korumaya alınarak işletilmektedir.buradada brunch hizmetleri mevcut. daha önceden yediğim için lezzeti konusundada tavsiye edebileceğim yerlerden biri.
tüm bu mekanların bulunduğu yer tam olarak Kavacık.ama aradaki yokuştan aşağı indiğinizde vardığınız yer Anadolu Hisarı.bizde yokuş aşağı sahile inip ordan geri dönüşe geçtik.dönüşte Ömür Plazada bulunan Teknosada dijital makinemizdeki söz fotoğraflarımızı bastırdık ilk defa.çok güzel bi sistemleri var.ya makineni getiriosun yada resimleri cd ye veyahut f-disc e atıosun ordaki makineden neyle iletim yapıcağını seçiosun.biz f disc ten seçicektik.taktık makineye.ekrandaki menü son derece basit.tüm resimler çıkıo.istediklerine birer tik atıosun ve tamam dediğinde seçtiğin fotoğraflar ilgili kişinin bilgisayarına gidio.
basımı,kağıt kalitesi çok güzel ve fiyatıda uygun.bir adet 13*18 lik fotoğraf ki buda A 4 ün yarısı yani A5 eder 50 kuruşa yapılıo.
biz çok beğendik.işte bitaneside burda o beğendiklerimizden.
tabii ben biraz bununla yeni indirdiğim bi resim programıyla oynadım ama baskı kalitesi süperdi bence.sevgililer günü için aldığım hediyenin(deri evrak çanta) yanında bize ait bir best of albümünü bastırtıp şık bi albümle yanında hediye etmek istiorum.

şimdilik bu kadar....

hastane önünde incir ağacı

2008-01-23T23:56:00.000-08:00

babam nihayet ameliyatını oldu.60dan sonra burun ameliyatı.şimdiye kadar bunca et ve kemikle nasıl yaşadın derler adama.ama yaşamış işte o küçük kıkırdaklarla.meğer senelerdir nefes alamıomuş babacım.
dün sabah erkenden gittik hastaneye.çalışmadım dolayısıyla bende annemlerle gittim.neyseki fazla beklemeden hemen aldılar ameliyata.lokal olucağı için zaman açısındanda ve zarar açısındanda minimum düzeyde geçicekti ameliyatı babacığımın. nitekim öylede geçti.doktoru pek memnun.7 tane ameliyat yapmış dün.
aralarında en kansız olanı, en rahat geçeni babamınkiymiş.yaşına rağmen.serçe parmağım burun deliğinden rahatlıkla içeri girio dedi.bu iyi bişeyin tabiri.tabii şu anda tamponları var burnunda yarın aldırıcaklar.ama bu tampon kısmı en kötü kısmı diye duydum ben.hani çıkarırken beyninide çekiolarmış gibi gelio diyenler var.bilmiorum artık nasıl bi his ama umarım zor bişi değildir.
dün akşam eve çıktık hastaneden.doktoru kalmamıza gerek görmedi, bizde eve geldik.akşam yaprak dökümünü izledik hönk hönk ağlayarak.o nasıl bir rol kesmektir bilmem ama eğerki dizi oyuncularına ödül verilicekse şayet bu yıl, benim bütün oylarım yaprak dökümü oyuncularına.
geçmişte hafızamıza takılı kalan diziler vardır hani.asla unutmazsınız.sizinle birlikte bi dönemi anlatır sanki.ve o diziyi o dönemiyle anımsar insan.mesela şaşıfelek çıkmazı,yeditepe istanbul,baba evi,süper baba,şehnaz tango,ikinci bahar ve adını hatırlayamadım kalitedeki diğerleri...

yaprak dökümüde benim için bu dizilerden biri gibi artık içimde.seneler sonra diğerleri gibi anımsıyacağım ve anısı sadece bende saklı dizilerden.ama okadar çok adını bile duymadığım dizi varki.takip bile edemio insan açıkcası.ve insanlar kölesi olmuş gibi birinden diğerine zaplayıp duruolar.benimse izlediğim 2 tane dizi var topu topu.bi de tüm dizilerde manasız bi ağlama sürekli bi kavuşamama öc,hınç,silah... insanlar bu tip dramlara bayılıo olabilirler ama bazı diziler var ki onlarda eğlenceli ve konusu itibariyle diğerlerinden bıçak gibi ayrılmakta.
bunlardan biri sevgili dünürüm.yayından kaldırmışlar ve tepki oluşmuş dolayısıyla.hayat şartları zaten yeterince ağır, koşullar zorlu, bi de üstüne neden insanlar sürekli dertlenicek diziler seçip duruolar anlamıorum doğrusu.menekşe ile halil diye bi dizi var.nezaman reklamlarını görsem;başroldeki kız hep salya sümük ağlıo, esas oğlanda hep düşmanlarla boğuşuo.seyirci boşuna yorulmasın senaristler vuslatı en sona saklıo.dolayısıyla asla mutlu olamıcaklar tam anlamıyla sanırım dizi bitene dek.
akşam annemle konuşuoruz. artık her sene mutlaka bi ameliyat vakamız oluo.geçen sene dedem, ondan önceki iki sene boyunca ananem,teyzem,bu sene babam...annem artık yaşlandık farkında diilmisin dio.yavaş yavaş bünyemizin aksaklıklar çıkarması yaşlanmamızdan kaynaklanıo dio.
düşündüm.hatırlıorum uzunca bi dönem doktor kimdir, hastane nedir bilmeden yaşadık doğrusu.biz küçüktük, annemlerse genç.dolayısıyla ananemle dedem daha sağlamdı , babam daha az asabi,abim daha az sorumluluk sahibi.
zaman...herşeyi nasılda değiştirio eskitio,eskilerin yerine yenilerini getirio.bi zincirin halkaları gibi sırası gelen gidio, yerine yeni ananeler, dedeler, babalar, anneler, evlatlar gelio...
hayat çok garip hemde çok.ve bazen hayatını hiç tanımadığın birine emanet etmek,canını onun iki elinin arasına sunmak okadar zorki sonrasında insan bunu nasıl yapabildiğine şaşabilir sanırım...
tüm hastalara, derdi olupta derman bulamayanlara Allah şifa versin umarım...
ÖYKÜ-BERK-HASTANE ÖNÜNDE İNCİR AĞACI

aklıma düşenler...

2008-01-22T02:47:00.000-08:00

bazen hiç beklemediğimiz anda yakalar bizi geçmişte istemeden bıraktıklarımız,anılarımız,tebessümlerimiz...

ama geçmişten ansızın gelenlerin nerdeyse tamamı güzeldir,sevimlidir ve insanı gülümsetir veyahut içinde iyi saf ve dokunulmamış hep çocuk kalmış hisleri uyandırır.

sadece bir resme bakarken,biriyle konuşurken, bi cümle, bi paragraf, bi şarkı... hiç önemi yok belkide ne olduğunun. önemli olan o andan sıyrılıp sizi kendi anına götürmesidir.

işte böyle bi an'a tanık oldum az evvel.resim arşivlerini gezerken internette çok basit alelade gibi görünen taşlar arasındaki papatya resmi bana küçüklüğümde yaşadığım ve hatta hafızamın en derniliklerinden çıkıp gelen bi anıyı anımsattı.

anenemin evi eyübün tarihi yerlerine yakın bi mekanındaydıki hala orda.hemen yakınımızda eski bi kilise vardı.içeriye giren papazdan ve orada yaşayan kadınlardan çok korkardık.kasvetli ve korkutucu olmasına rağmen olaki kilise kapısını açık görürsek içimizden hemen oraya girip o bilinmeyeni keşfetme arzusu uyanırdı.

onca zaman geçti.küçüklükten büyüklüğe adım attığım yıllar boyunca hiç giremedim o kilisenin içine.ama bu yerin hemen önündeki duvarda ve ananemin yüksek bahçe duvarına sıra sıra otururduk akranlarımla.altımda küloş bi etek,önüm arkam heryanım dut ve incir ağaçlarıyla bezeli,meyve bahçelerinin kaçınılmaz sonu olan sinekler eşliğinde oturduğum yer; güneş ışığından dolayı sıcacık olurdu ve ordan aşağıya atladığımda bacaklarımın arkalarında taşların izleri çıkardı benek benek...

işte anımsadığım o andı.ısınmış taşların sıcaklığı,ve bacaklarımdaki benek benek izler.

şimdi şöyle bi hafızamı çalıştırıp geriye dönmek istesem,çocukluğuma dair bişeyler karalamaya kalksam asla hatırlayamayacğım bi andır bu.

benim çocukluğuma dair en çok hatırladığım şey: ki o zamanlar arakadaşlar arasında sıkça rastlanan bişey olduğunu öğrenmiştim:rüyalarımda üstümdeki battaniyeyle birlikte bi boşluktan aşağı düşerdim, tam yere çakılıcakkende uyanırdım.okadar sık gördümki bu rüyayı sonrasında aslında her çocuğun bu tip rüyalar gördüğünü, herkesin rüyasında bi şekilde kendini düşerken gördüğünü, bunun normal bişey olduğunu ve hatta büyümenin emareleri arasında yer aldığını öğrenmiştim.

demekki bu rüyaların bittiği an ben büyümüşüm.hani insan sorar ya kendine ne ara büyüdüm ben diye.işte benim için sorunun cevabı bu.artık rüyalarımda battaniyeminde benimle birlikte geldiği uzun düşüşler göremediğim an, kocaman bi kız olduğum andır.lakin...seneler ve seneler olmuş demektir büyüyeli...

2008-01-19T03:44:00.000-08:00

bazen şehirde anlam veremediğiniz bir trafik yaşanır ya.işte o günlerden birinde uzunca bir yolu yürümek zorunda kaldık annemle.ne idüğü belirsiz sebeplerden dolayı arka yollarıda tıkayan bu trafik yüzünden epeyce vakit kaybettik cumartesi günü işçıkışımda.

aynı güzergahı kullandığımız için aynı trafikte derbeder oluoduk.haliylen yapılması gereken tek şey yayan gitmekti alışverişe.

hani biyerden başlayım dedik ya şu nişanla alakalı alışverişleri mekan bulma işlerini ve diğerlerini. Bahçelievler Öğretmenler Evi ne baktık öncelikle.ama kişi sayımız 100ü bile bulmadığından ve yemek salonu kişi sayıları 250 civarı olduğundan bazı grup toplantıların yapıldığı alt salonu gösterdi bize ilgili kişi.

menüleri güzel olmasına rağmen alt salon dediği mekanı ben pek sıkıcı ve dar buldum.hatta bence ufaktanda olsa içindeki kurtları dökmek isteyen yakınlarımız için düzgün bi pisti bile yoktu.burayıda kafamızda elediğimiz sırada eczanenin önünden geçerken annem beni durdurarak bişey sormak için içeriye girdik.

sorumuz şu:hani şu nükhet durunun programında bahsedilen krem var ya işte ondan sizde varmı.:)

kremin adını bilmioruz ama tabiiki namını fazlaca bilioruz.

sevgili gerim gerim gergin nükhet ablamız
şiddetle öneriyorki ;mesela gece geç yattınız sabah şişmiş vaziyette kalktınız.sürüosunuz bu merhemi aniden muhteşem bi insana dönüşüorsunuz.ciltteki tüm kötü görünümü kısacık bi sürede alan uzun vade kullanımında harikalar yaratan bu krem aynı zamanda kırışıklıklarınıza da iyi gelio ve dahası insanın cildini gençleştirio.üstelik her değişik amaç için ayrı krem kullanma devrinide kapatıyor(muş).

kremin adı eczacı hanımdan gelio:OHT peptide-3

fiyatı ise oldukça duygusal:299 ytl

oha demeden önce duruoruz lakin krem yaklaşık 8 ay boyunca sizi götürüo.yani 299:8= yaptığınızda aylık 38 ytl gibi düşük bir ücret çıkıo fln filan dio eczacı.

şimdi annem iyi bir nükhet duru izleyicisi ve eczacıyla konuşurken baya bi ilgiyle dinlio.lakin gece kremi, gündüz kremi kendine bakan bi hanımdır kendisi, annem yani:)

senmisin bukadar ilgi gösteren.sağdan soldan 3 taraftan üstümüze ürünlerini tanıtmak için adam yağmaya başlamazmı.biz nükhetin kreminden girdik ilgiyle anlatan hanımı dinlioruz öbür taraftan çağrılınca bu bayan yerine siyah havyar bilmemnesinden oluşmuş bir kremin tanıtımını yapmak için bi başka bayan geldi.kadın; efendim bu ürünümüz saçada çok iyi gelio dediğinde hay demez olaydı başka biyerdende bi kız pörtleyerek aa durun efendim saç analizi yapalım size diye lafa cumburlop giriverdi.önce saç analizi yaptırdık ki hay allah o da ne? annemin saç dipleri nekadar havasızmış, nekadar tıkalıymış, şayet bilmem kaç ytl değerindeki şu kremi alıp yine bilmem kaç değerindeki şu hapıda akabininde kullanırsa hiiçbişeyciği kalmazmış.:s

annem kanmaya hazır.hemen olaya müdahele ederek hastaneden henüz çıktığımızı ve şu anda bu ürünleri alabilicek pozisyonda olmadığımız yalanını uydurarak sıvışmaya çalışıyordukki zorlada olsa kız bizi perşembe günü için ücretsiz cilt bakımı yapıcağını söyleyerek ikna etmeye çalıştı.bizde yine aa ewt tabii mutlaka geliriz diyerek koşa koşa kaçtık.

pazarlamacılık böyle bişi olsa gerek.benim hayatta yapamıyacağım bi iş bu açıkcası.çünkü o kadar ikna kabiliyetleri yüksekki az daha kalsak tmm ya ver şu bahsettiğin ürünleride çıkıp gidelim bi an evvel güzelleşelim diyicem.milyarlarıda bayılıcam tabii:)çok varmış gibi:)

işin enteresanı eczane ilaç satan bir dükkan olmaktan ziyade hani nerdeyse güzellik kremleri bakım ürünleri satan bi mağaza görünümündeydi.gak deseniz var, guk deseniz o da var.

kaçtıktan sonra bakırköyün semt pazarına uğradık önce, sonrada meydandaki nişan kıyafeti satan yerlere gittik.ama bir tane bile güzel kıyafet bulamadık.aksi gibi birsürü mağaza olmasına rağmen A mağazasında ne varsa B de de aynısı var C dede ve diğerlerindede.fotokopi gibiydiler yani ve kaliteleri çok düşük.bakırköyden bişey bulma ümidim yoktu zaten ama en azından kafamda elemiş oldum.

birsürü yol yürüyüp istediğimiz gibi hiçbişey bulamayınca geç bi vakitte eve döndük ama okadar açtıkki.babamın bize yemek yapmış olduğundanda bi okadar emindik üstelik fakat maalesef bu sefer yapmamıştı.

hemen hızlı bi menemen ile makarna haşladık.dündende zeytinyağlı kabak yemeği vardı.çok hızlı biçimde hazırlayarak bir güzel yedik.

okadar yorulmuşuzki cumartesi olmasına rağmen erkenden yattım.tabii bunun sebebi birazda ertesi günkü planımız içindi.onuda başka bi yazıda anlatırım artık.

haa bu arada.o çok pahalı kremleri almadım ama yine şifacı bi bayanın önerisi üzerine(bu da derya gibi adlı programdan) aloe vera çiçeğini kırıosunuz içinden çıkan jeli yüzünüze sürdüğünüzde sivilceniz varsa anında sönüomuş ve cildede çok iyi geliomuş.hatta sıcak suya koyularak saçınıza sürdüğünüzdede saçların dökülmesini önlüomuş

annem yarın praktikerin sera bölümünden bi saksı aloe vera çiçeği alıcak.güzellik kürlerimize böylelikle başlamış olucaz:)

2008-01-18T05:14:00.000-08:00

2 gün ve gecedir hava pek şahane.bu haliyle biraz kaçırdığımız sonbahara birazda beklediğimiz ilkbahara benzio.tam bi mevsim dönümü arefesi gibi.

hayatım belirli rutininde akıp gitmeye devam edio.sabah oluo işe geliorum akşamları eve, olmadı başka biyere ve sonra yine eve.

dün çiçeği burnunda sözlümle buluştuk.cevahire gittik.ama biraz erken geldiğim için yalnız başıma dolaşma imkanımda oldu.ocak ayı dert ayı.4 adet dikkatle ve özenle hediyelerin seçilmesini gerektiren doğumgünü var.hepside sevdiklerimin,önem verdiklerimin.bitanesini geçen hafta halletim diğerinide dün.

Bershka süper bi indirim yapmış.deri ceketler fln baya indirimliydi.gerçi pazar yerine dönmüş gibiydi biraz ama çokda aralara dalmadan indirimden kuzenime çok şık bi deri ceket aldım doğumgünü hediyesi olarak.umarım beğenir...

okadar cazip şeyler var ki hani başka masraflar olmasa kendimi alışverişe vurucam.ama dizginlemeliyim lakin bu ay zor biticek gibi görünüo mali açıdan.

Schiller diye bi yer var cevahirde.hatta bi değil iki tane var.ve hatta cevahire girmeden hemen soldada bitane var.yani bu mekan önüm arkam sağım solum sobe...ben salata yedim tavuklusundan ama sevimsizdi çokça.tavuklar nerdeyse saydam gibi kesilip sotelenmişti ve yiyemeyeciğim kadar çok yeşillik arasına şöle bi serpilmişti.romantik bi ambiyans yaratalım derken aşırı karanlıklığından dolayıda menüyü okumakta bayaca zorlandık diyebilirim.ama cevahirin en sakin ve nezih yerlerinden biri olması sebebiyle gidilebicek tek mekan ve sanırım amip gibide çoğalıolar.

sevgilime onca karanlık içinde afakanlar basınca yürüdük turladık biraz.teknosaya girip beyaz eşya ve dev plazmalara baktık.sonrasındada beni eve bıraktı yukarı çıkıp kapıyı çaldığımızda babam kapıyı açınca gözlerinde güneş gözlüğünü görünce baya güldük.

babam bazen enteresan fikirler üretir.2 adet gözlüğü olmasına rağmen 3.olarak bazen evde güneş gözlüğü takar tv ışığı rahatsız edio diye.sonra bazen beynine kan gitmediğinden şüphelenerek başını aşağı akıtır.:)veya bi doktor bi yiyecek hakkında iyi bişiler söylesin haftalarca evimize o şey girip çıkar.

haftaya ameliyat olucak burnundan.dolayısıyla ameliyat öncesi tahlilleri yaptırmak icap etti.yaptırdığımızda maşallah sonuçlar süper çıktı ama kolestrol 20 puan daha fazla çıktı olması gerekenden.ama babam bunu 200 puanmış gibi algılayarak ciddi bi diyete girdi.baya baya diette yani.kendine dikkat etmesi amaan bana bişi olmaz diyerek önlem almadan yaşamaya devam etmesinden iyi elbette.ama bazen abartıo işte:)

haftasonuda geldi çattı hiç farkettirmeden.bense sanki O'nu hiç görmemiş gibi özledim.hatta şu aralar daha fazla özlüorum.artık evimizi kuralım ve kendi hayatımıza başlayalım istiorum.bi sinema filminde geçiodu.kadın adama dioki:hayatımın geri kalan kısmını seninle geçiricem buyüzden hayatımın o kalan kısmı bi an önce başlasın istiorum..

ne kadar doğru.aynen böle.hayatımızın birlikte yaşıcağımız kalan kısmı bi an önce başlasın ve kendi özelimize bürünelim istiorum.sevgilimde bana keza benden beter hatta bu istek konusunda.

önümüzde 2 tarih var evlilik için.eğer yetiştirebilirsek temmuz başı yok eğer olmazsa ramazandan ve bayramdan dolayı ekim ortasına kalıcak.

kısmet ne zamansa ozaman olsun diyelim artık...

bu arada geçen hafta Before Sunset ve Sunrise da oynayan Julie Delphy nin kendi yönetmenlik deneyimi olan ve hatta annesini babasınıda aynı rolde oynattığı Pariste 2 Gün e gittik.
film ne iyi ne diil.orta ayar ve karar bişi.Before sunset ve sunrise daki gibi bol konuşmalı bol tanışmalı kendini ifade etmeye ve anlatmaya çalışma çabasıyla dolu bir film.filmin afişine 18 yaş sınırı koyulduğu için allah allah olmuştum fakat açık hiçbi sahnesi nerdeyse yok gibi.hatta doğru düzgün seksüel bi olayda yokk.ama kabul etmeliyimki bazı cümleler bayaca 18 yaş sınırına dayanıo.

sevimli sıradan ve fazla vakti olanlar için ideal bi film.biz bu filmi izlerken herzamanki gibi sevgilimle çiftli, koltuklara yayılarak sarılarak izledik.mutluluğumuz itibariyle o esnada filmin nasıl olduğu çokda önemli olmuo.sımsıcacık kollarının arasında missler gibi kokusuyla oturmak filmin kendinisi izlemekten çok daha keyifli açıkcası:)

2008-01-15T23:48:00.000-08:00

şarkılarında mevsimi var.bugün hava yağmakla yağmamak arası ya içimden geçen şarkılarda kılık değştiriveriyo bi anda.nazan öncel,zuhal olcay,mfö yada eski 45likler...ayten alpman,müzeyyen senar,seyyan hanım...ve diğerleri.
kışı seven insanları anlamıyorum .yani kışı sevmek karı sevmek, beyazlığı, yağmuru sevmekse evet bende seviyorum ama havanın tamda şu haliyse sevdikleri onları anlamıorum.grimsi bi hava ki bana 80 kuşağındaki çamurlu, füme rengi havalarda çekilmiş türk filmlerini hatırlatıo.öyleki sanki o senelerde hiç yaz olmamış,güneş hiç açmamış gibi...
dün Çiçek Abbas'ı izledim.
bir süre önceTRT nin yaptığı ankete katılırken iş arkadaşımla en iyi aşk filmi sizin için nedir? sorusuna ben Zuhal Olcay'ın Dünden Sonra Yarından Önce derken o Çiçek Abbas demişti:)uzun yıllar önce seyretmişliğin getirdiği konuyu çokda iyi anımsayamamdan dolayı biraz komik gelmişti.nitekim oyuncuları malumdu.Şener Şen ve İlyas Salman.en iyi aşk katogorisindeki filmi bu ikiliden beklemek farklı geliodu.taaki düne kadar.
birazda bu düşüncelerle izledim Çiçek Abbası dün.ve nasıl inceden inceye o aşkın işlendiğini gördüm ilk defa.sevdiği kız uğruna minübüsün borcuna giren hem minibüsüne hem sevdiğine aşık, hayran bir genç.:)

ve her ikisi uğruna çabaları...diğer taraftan aradan onca zaman geçmesine rağmen hala günümüzdede devam eden o keşmekeş,varoşlarda sürdürülen yaşam kavgası ve kaygısı, minibüsçüler arasındaki o kıyasıya yarış,geçmişin bankerleri bugünün factoring şirketleri tefecileri,fakirlik,çaresizlik... herşey sadece biçim değiştirerek hala hayatımızda.anlaşılıyorki hiç yol katetmemişiz hep aynı yerde durmuşuz...
Ama bi nebzede olsa arakadaşıma katıldım şu aşk filmi konusunda.hakikaten bi aşk var hemde belkide en safından en güzelinden en temizinden...eskiden olupta hala devam etmeyen tek şey belkide sadece bu aşklardır...

object width="425" height="355">

bırrrr

2008-01-09T12:16:00.000-08:00

psikolojik üşüme diye bişey varsa o şey bende var.bu işyerinde olduğum süreler içerisinde durmadan yılmaksızın üşüorum.sanki kocaman delikler var buradada heryerden püfür püfür üfürüo.odamdaki ısıtıcının tüm ısısınıda beraberinde götürüo.

dün akşam sanırım ters yattım.üşümenin üstüne bir de bu garip sırt ağrıları çıktı.zaten durmadan öksürüyorum ve hala burnumun delikleri yanıo.sürekli hasta oldum olucam modundayım ve bir türlü toparlanamıorum.

bunun yanında sabahtan öğlene kadar işten başımı kaldıramıorum çinle aramızdaki saat farkından dolayı.biz öğlen yemeğine çıkarken onlar işlerinden çıkıp evlerine dönmüş oluolar.uzaktan bakınca terfi etmişim gibi duran ama işin içine girince hiçte öyle olmayan bi durum benimkisi.

babam haftaya ameliyat olucak burnunun her iki tarafından.birinde fazladan et, diğerinde fazladan kemik var dolayısıyla burnundan nefes alması gittikçe zorlaştı artık ve daha çok horrlar oldu:)

ameliyat öncesi yapılan tahlilleri çok iyi çıkmış ama çok enteresan sebepten dolayı bir hafta beklemek durumundayız ameliyatı için.sebebi aspirin...ewt bildiğimiz aspirin.kanı sulandırıcı etkisinden ötürü ameliyat öncelerinde asla kullanılmaması gereken ama günlük hayattada bi okadar faydalı bir ilaç olan asprin yüzünden.öyleki bir adetin tam bir hafta etkisi sürüomuş.babamda çok uzun zamandan beri 2 günde bir asprin içer.gerçektende faydalıdır ama demekki ameliyat öncesinde kanın kolay pıhtılaşmamasından dolayı alınmaması gerekenlerdenmiş.

ne garip...

bu arada yemeğe gidip geldim aç bedenimi doyurdum azıcık.yarın sevgili şeker sözlümü görücem.ne mutlu bana.farkettimde çnümüzde hiç tatilde kalmamış.yıllık izinlerimizden başka.ühühüh ağalamak istiorum yaa.çünkü yaza daha çoook var.ama çook

mutluluk bulutları

2008-01-08T06:08:00.000-08:00

hayatımda birsürü güzel gelişme oldu bu aralar.talih,şans,mutluluk.. dedikleri benim sokağımda sağolsunlar.volta atıp duruyolar habire :) ve ben onca uzun zamandan sonra nerden başlıcağımı bilmiorum doğrusu.sondan başlamak en güzeli galiba...

öncelikle sevgilimle bizi sonsuza dek bağlayan mutluluk halkalarımızı takmış bulunmaktayız.biz 05,01,2008 itibariyle artık yüzük parmakları dolu bir çiftiz.2008 yılına bomba gibi bir giriş yaptık ki zaten 2007 de bizim için şahaneydi çok şükür.

cuma akşamından başlayan hazırlıklarımızı takiben cumartesi akşamı sevgilimin eniştesi tarafından kesildi sözümüz.çok güzel ve mutlu bi akşamdı.söz çiçeğim olarak 20 tanesi beyaz 21 tanesi kırmızı (nazar değmesin diye toplamı 41e denk gelio) güllerle yine onlara eşlik eden kırmızı beyaz ambalajlı çok şık bir çukulata arajmanımla geldiler evimize.daha önceden tanışmışlığın verdiği rahatlıkla önce güzelce sohbet edildi ve sonrasında isteme olayına geçildi.annem anne olmanın haleti ruhiyesiyle 3-5 damla gözyaşı döktü ve kızlarını verdiler gitti:)

sonrasında yaptığımız çeşitli yiyeceklerle ağırladık misafirlerimizi.

kayınvalidem 5 ay önce vefat eden kayınpederimin zamanında kendisine nişan olarak taktığı çok şık antika tarzı bir bilekliği hediye etti.böylece benimde her baktığımda ruhunu şad edebileceğim ve sanki kayınpederim tarafından takılmış gibi hissettiğim bir hediyem oldu.Allah rahmet eylesin...
onun öncesinde yılbaşı vardı ki bu sevgilimle geçirdiğimiz ikinci yılbaşımızdı.yalnız bu sefer baya bi fiyaskoydu bizim için.öncelikle akşam için hiç bi organizasyona dahil olamadık.sevgilimin arkadaşları sibel can'a gitmek için bizide davet ettiler ama sibel can'a karşı hiç bi sempati beslemediğimiz gibi gidilecek mekandanda hazzetmeyince vazgeçtik.başka hiçbiryerede rezervasyon yaptırmadık çünkü canımız abuk subuk eğlencelere eşsiz dostsuz katılmak istemiodu.bizde düşündükki iş çıkışı beraber yemeğe gideriz, ordanda bir yılbaşı gecesi ilki olarak sinemaya,ordanda bişiler içmek için başka bi yere.fakat bukadarmı aksi gider bi iş.

önce taksi bulamadık.bindiğimiz taksi dediki abi karşı yoldan binin.karşıya geçtik bu seferde o şöför bizi karşıya yolladı.meğer ilk şöför bizi yanlış yönlendirmiş.sonrasında başka bi taksi bulmak çok zor oldu bizim için bulduğumuzdada baya bi donmuştuk.ama olucağa bakın. bi hevesle biz geldik akmerkeze aman allahım o da ne? akmerkez kapanmış ve burdada sinema yok.dahası sokakta kaldık ve karnımız iyiden iyiye acıkmaya başladı.napalım napalım derken en iyisi dedik mecidiyeköye gidelim ve karnımızı doyuralım. bu arada etilerde her yer rezerve edilmiş.mecidiyeköyde bi de baktıkki çok şükür cevahir açık ama saat 9 civarı.mağazaların tümü kapalı sadece bazı yemek yenen yerler açık.oturduk ayaküstü çok kötü yicekler yedik.çoğu bi sonraki güne bırakılıcak yemeklerdi bunlar.neyse doyduktan sonra çıkıp nişantaşına gittik.ve nişantaşı ahalisinini gördük.bu sene taksim iptaldi, kalabalık nişantaşındaydı.
farkettikki insan yılbaşlarında illede kalabalık istio.çünkü biz nereye gitsek heryer kapalıydı ve sokaklar bomboştu.milli reosürans çarşısının içindeki bazı yerlere baktık ama alkol almakda istemediğimizden dolayı kendimize bi kuytu bulup altımızada benim ekstradan yanımda getirdiğim şalımızı resip oturduk bi süre ve sohbet ettik.birbirimizi nekadar sevdiğimizi fısıldadık bol bol.sonarada daha fazla dayanamayıp saat 10,30 da eve gitmek üzere yola çıktık.yapılıcak en güzel şeyde buydu zaten.sıcacık evlerimizde oturmak ve sevdiklerimizle kaynaşmak.yılbaşınada bi dolmuşta radyosundan yayınlanan bir vaaz eşliğinde girdik:)

farklı bi yılbaşıyıdı sevgilim beni eve bıraktıktan sonra annem ve arakadaşlarıyla gece yarısına kadar lafladık.ve bi sonraki yılbaşını asla dışarda diil kendi evimizde geçiriceğimize söz verdik.

kendi evimiz diyince.efendim biz yılbaşından önceki cumartesi günü internetten beğendiğimiz evlerin çıktılarını alarak ev bakmaya gittik.elimizde 7 adet yeni yapılan bina projeleri vardı.kriterlerimiz belli.illaki site içerisinde olucak depreme dayanıklı olucak güvenliği ve sosyal faaliyet alanı olucak fln filan.ve bu kriterlerle internette en çok beğendiğimiz evi görmeye gittik kayınvalidem ve eniştesinide yanımıza alarak.öncelikle örnek daireyi gördükki zaten bu noktada çok beğendik.proje sahibi hiçbir masraftan kaçınmamış sağolsun.herşeyin en kalitesini ithal ederek yapmış projeye ait tüm ayrıntıları.tüm sosyal imkanları olana açık kapalı komplesklere sahip bu evi görünce resmen dibimiz düştü.kayınvalidem ısrarla beğenip beğenmediğimizi sordu kendiside çok beğendiği için satıcıyla ciddi bi pazarlığa girişti.tahmin edilebiliceği gibi evin fiyatı pahalı ama daha önemlisi yılbaşından sonra %40 zamlanıcak diye apar topar kıyasıya bi pazarlık sonucu evimize sahip olduk.sevgili kayınvalidem bize burayı düğün hediyesi olarak satın aldı ve bizim gibi evliliğe hazırlanan çiftelerin kabusu olan ev ev gezme talşından bizi kurtarmış oldu.üstelik ayılıp bayıldığımız bi yer olmasıda cabası.çok ama çok mulutuyz bu yüzden.

Sunrise Residence...yuvamız bir tıklık uzaklıkta.görmemişin evi olmuş habire bakadurmuş.sıkıldıkta bakıorum nereye ne eşya koyucağımı kararlaştırıorum.napıyım çok mutluyum ama:)

okadar güzelki hayatım bu ara .öte yandanda korkmuo diilim hani başıma kötü bişiler gelicek die.hiç olmadı ödüm patlıo nazar değicek die.Allah korusun tabii ama uzunca bi süre hazmetmekte zorlandık mutluluğumuzu.özellikle şu ev işi okadar ani olduki bi süre kabul edemedik evimiz olduğunu hemde istediğimiz evin artık bizim olduğunu.

yalnız evimizin bize teslimatı mayıs 2008.hatta aslında ağustos fakat müteahhit hırs yaptığı için mayısta kokteylli bi açılışla teslimat yapıcağını taahhüt edio.şayet mayısta teslim edlirise ki bu dao ayın sonu demek oluo.bizim evi döşememiz,nikah için gün almamız ki yaza denk geldiği için heryer çok dolu olucak, ağustos gibi yapsak herkes tatilde olucağı için yine olmuo , e ramzan bu sene eylülde başlıo ramazanda olmaz sonrasındada bayram var fln derken sanırım çok büyük ihtimalle evliliğimiz ekim ayı başına kalıcak.benim için çok mühim olmasada sevgilim için bir sorun.haklı olarak herşeyimiz hazırken bi an önce hayatımıza başlayalım evlenelim istio.ama şimdilik durumlar bu tarihi gösterio.bakalım...
umarım herkes benim gibi çok ama çok mutludur...
güzel günler....

yeni yıl

2007-12-31T01:58:00.000-08:00

Bir yıl daha geçti ömrümüzden

Dereden akan su

Ovada esen yel gibi

iki gün var ki dünyada bence:

Ha var, ha yok:

Gelmeyen gün bir

Geçip giden gün iki

geçip giden her yılın yüreğinizde hatırlanmaya değer nice güzellikler bırakmasını diliyorum…………. _,_.___ nice güzel yıllara

bayramdan kalma

2007-12-25T23:04:00.000-08:00

nekadar uzun zaman oldu yine yazmayalı.bu kadar ara verince insan nerden başlıcağını bilemio ve tüm olanlar güncelliğini yitirio.
çok mutlu bi bayram geçirdim açıkcası.hemde gribal halime rağmen.ne olucam ne olmucam haliydi benmkisi.ölecene arada kaldım.günlerce hapşurdum ama kırıklığım olmadı.burnum aktı arada bir ama hepsi bukadardı işte.aradan zaman geçti ama durumum hala aynı.bunada şükür diyelim.
arefe günü çalışmıyo oluşumuzun verdiği sevinçle yapmam gereken bazı işleri rahat rahat yapabildim.bayram hazırlıklarıyla geçti zaten tüm gün.
ertesi sabah erkenden kalkıp kurban kesimi için ananemlere geçtik.çok ortaklı bi kesim olucağı için ananemlerin bahçesinde kesilicekti kasaplar tarafından.ama kurbanı aldığımız yer aşırı kalabalık olunca ve trafikte sıkışınca kesim işimiz baya bi uzadı.yaklaşık 3 saat boyunca bahçede beklettiğimiz kasabımız daha fazla dayanamayarak hiçbişey söylemeden bizi terketti.televizyonlarda hep görürüz ki gördükte milletin danası, kuzusu kaçar bizim kasap kaçtı:)
kurbanımız bahçemize teşrif ettiğinde oldukça geç olmuştu.bayramlarda deli gibi para kazanma zamanları geldiği için kasap bulmak zorlaşıo elbette.bizde bi kasap bulduk ama tam 4 saat sonra geldi.bize trafik sıkışık fln diyip durdu ama sonradan öğrendikki bize gelene kadar tam 4 kurban kesmiş:)
kesim ve paylaşım işlerinden sonra evlere dağıldık.kısa bayram ziyaretlerimiz oldu o gün.yorgun biçimde bitirdik günümüzü.
ertesi gün yani ikinci günü sevgilimi kahvaltıya davet etmiştim, o geldi.kahvaltı saatimiz 12yi geçince biraz brunch gibi bişi olduysada çok şahaneydi.ailece güzel bi masada yaptık kahvaltımızı.muhabbetimize güzel kahvelerimizle, çukulatalarımız eşlik etti.damadımız evimize neşe verdi:)benim sevgili eşim...
sonrasında o güne tayin ettiğimiz benim tarafımdaki akrabalarımıza ziyarete gittik.önce teyzemler sonrasında kankamın evine ve en sonda akşam yemeği için abimlere geçtik.sevimli bi gündü açıkcası.güzel oluomuş böle damat gezdirme işleri:)
ertesi günde iade-i ziyaret yapmak icap ediodu elbette.bu seferde sevgilimin akrabalarıyla bayramlaşmaya gittik.2 teyzesi var sevgilimin.ikisinide ziyarete gittik.annesi ananesşnin yanına eskişehire gitmişti dolayısıyla onu göremedik ama ben bayramın birinci günü arayıp hem müstakbel kayınvalidemle hemde ananeyle bayramlaştık.cıvıl cıvıl bi konuşma oldu ki ananesi bayılmış bana.kayınvalidem giderken sevgilimden aldığı resimleride götürmüş ananecim bakıp bakıp sevmiş beni:)sağolsun .onlar öyle, teyzeleri ayrı zarif ve sevgi dolu insanlar.beni içlerine sokucaklar yani o denli bi sevgi halleri vardı.büyük teyzesi şal örmüş bana.ne zarif bi davranış.emek sarf etmiş ve çokda güzel olmuş.paltomun içindeki siyah şalı çıkarıp çantama koydum ve onunkini taktım kapıdan çıkarken.öyle memnun olduki,bende çok sevindim memnuniyetine.küçük teyzesi ve aileside ayrı ciciydiler.okadar güzel ağırlandım okadar iltifata maruz kaldımki zaten her ikiside sağolsun evlatları yerine koyup annecim die hitap ettiler bana.sağolsunlar çok sevdim her ikisinide.
vee bayramın son günü.evde oturarak dinlenebildiğim bişeyler okuyup odamı düzenleyebildiğim dahası sadece kendime vakit ayırabildiğim ama buna rağmen hala sevmemeye devam ettiğim bi gündü.pazarrrrr.
böyle geçti gitti işte koskoca 5 gün.az diil yani ama nasıl geçti orası meçhul.zaten hep bi koşturmaca var hayatımızda hep biyerlere yetişme telaşı.öyle bi çarkki bu bu telaşlardan bilinçsizce soyutlandığı an insan ne yapıcağını bilemio.okadar işlemiş içimize hep bi telaş içinde olma olgusu.
vee zaman geçio gidio son hızıyla.kaçırdığımız trenlere bakarken yaşadığımız kısacık hüzün anları gibi hissettiklerimiz.daha dün nerdeydim şimdi nerde die düşünürken bile okadar hızla geçioki zaman insan aldırış etmio bi vakit sonra.
geçen sene bu zamanlarda sevgilimle tanışalı henüz 3ay olmuştu.beni aşkıyla doldurmaya başlayalı sadece 3 ay.oysa şimdi bu cümleyi kurararken diorumki 15 ay olmuş.halbuki dün gibi hatırlıorum heycanı mutluluğu hala içimde o günlerin.dün akşam onunlada konuştuk tüm bunları.bizim sevgimizin nabzı hep yüksekti hep tavandaydı çok şükür.ama elbette kendi kendine olmadı tüm bunlar.sevgilimin emeği büyük ilşkimizde.ben yapı itibariyle biraz daha sinirliyim ve çokda eyvallahım yoktur herşeye.ama o beni hep dengede tuttu.olgunluğuyla, bilgisiyle, sevgisiyle yoğurdu ilşkimizi.ve bugünlere geldik işte.liseli aşıklar gibi olmak ne hoş bi bilseniz.küçücük bi busenin verdiği sevinç,birbirimizi gördüğümüzde parlayan gözlerimiz,ışıldayan ruhumuz...herşey o denli güzel ve yolundaki insan ister istemez ewt dio biz birbirimizin layığıyız,biz birbirimize göreyiz hatta birbirimiz için yaratılmışız...biliorum bisürü insan bunu diyerek başlıo güzel şeylere ama nerde noluyosa artık, nerde teller gevşiosa bişiler ters gidio ve ilişkiler başkalaşıo ve o birbirini çok seven iki insan birer yabancı oluverio.
elbette bu da iki kişilik.yaparkende yıkarkende başrolde hep iki kişi var ilişkilerde.hep karşındakinden beklememek,dürüst olmak herşeye rağmen onu sevmek,küçük sorunları büyütmekten vazgeçmek ve özverili olmak...umarım o olmayı istemediğim insanlaran biri olmam ve ilişkimiz, sevgimiz ve adım attığımız bu yol bizi daima mutluluğa götürür.
cumartesi sipariş ettiğimiz yüzüklerimizi almaya gidicez ve haftayada sözümüz olucak.bu pazar günüde araştırma yaptığımız evleri görmeye gidicez.yuvamızı bulmaya yani:)

bu arada kurban bayramıyla alakalı çok fazla tepki gösteren insanların yazılarını okudum internette ara ara.islam dinine mensup olanların neden kurban bayramında kurban kestiklerine dair sorgusuz sualsiz bilgileri vardır elbette ama sanırım olmayanların bilgisi olmadığı gibi saygısıda yok.neden bu bayramda kurban kesildiği hakkında bir gıdım bile bilgileri yok.dahası olayı iyice ajite edip canilikle suçlayanlarda var ve hatta allahın verdiği canı allah alır diyerek canlıların yaşamasını savunanlarda.kurban kesmenin dinimizde zaten Allah kelamı olduğunun sanırım bilincinde değiller,olmalarınıda beklemiyorum.
öte taraftan biliniyorki bu insanlar akşam yemeklerinde yada gittikleri lokantalarda hatta fast food satan tüm restorantlarda sanki yedikleri şey bi hayvanın eti diilmiş gibi rahatlıkla midelerine götürüolar.vejeteryan olanları bu konuda anlamak kolay ama hem et yiyipte hem kurban kesenleri canilikle suçlamak oldukça çelişkili.elbetteki usulsüzce kesmeye çalışanları kınamak gerek ama diğerlerine laf söylemek ve bunu iğrenç ve kötü bişeymiş gibi yorumlamak ve hatta lanse etmek bence yanlış.et geçmiştede gelecektede en kıymetli ve pahalı yiyecektir ve böylede olucaktır.kurban bayramının asıl amacı kesilen eti maddi durumu elvermediği için yiyemeyenlerle bu vesileyle paylaşmaktır.avrupanın nasıl çok saçma görünen bazı adetleri ananeleri ve dinen yaptırımları varsa buda ondan farklı bişey değildir.onların adetlerini avrupalıdır ne yapsa iyidir etiketi altında övüp kendi memleketinin adetlerini yeren, kınayan insanları anlamakta zorlanıorum açıkcası.ben nasıl başkalarının dinlerine hatta bir hayvana iman edilen (hinduizm) dinlere bile saygı gösteriosam başkalarıda lütfen benim dinime ve gerektirdiklerine saygı duysun.ve sırf fevrilik, sivrilik yapmak, farklı olmak için avrupalı! gibi davranmaya çalışmasın lütfen.biraz saygı diliyorum en azından başkalarınınkine saygı gösterdiğim kadar...
iyi haftalar

2007-12-17T07:32:00.001-08:00

soğuk...

ellerimi ısıtmakta zorlanıorum bu aralar şayet yanımda sevdiğim yoksa.sabahtan akşama, geceden sabaha buzz gibiyim.ısınmamakta direnio bedenim en sıcak ortamlarda bile.

birdenbire nasılda soğudu hava.yaşayamadığımız kışlara inat sert, semsert geçio mevsimimiz.ve daha henüz aralıktayız.

günlerdir bişiler karalamıorum buraya.aslında bisürü olup biten var hayatımla alakalı.ve hepside güzel şeyler.ilerde hatırlanması gereken olaylar ama yazamıorum işte.canım istemio.

geçen hafta son gaz geçip gitti bile.hiçbişey anlamadım.nezaman bitti nezaman yeni haftaya başladık.üstümde sürekli hadi gece olsunda uyuyım artık hali var.ama artık iş başa düştü.artık bişiler yazma vaktidir dedim ve sıvadım kollarımı...

öncelikle geçen haftasonu müstakbel kayınvalidem ve 2 kızkardeşi teşrif etti evimize benim ailemle tanışmak için.herşey çok güzeldi,aksi giden hiçbişey olmadı.bol bol sohbet edildi, samimi olmaya çalışıldı,yenildi,içildi...

herşey fazlasıyla iyiydi yani.her iki tarafta birbirleriyle mükemmel bi uyum sağladı.çok şükür...

zaten bütün hafta sevgilimle bunun mütalasını yapıp durduk.bol bol güldük, üstüne konuştuk aa şölede demiş aa bölede gülmüşler gibi sohbetler yaptık.

cumartesi günü artık alyanslarımızı alma vakti geldiğini düşündüğümüzden dolayı Kapalıçarşıya gittik.aslında tüm bunların öncesinde her ikimizde internetten alyanslara bakıp birbirimize postalıoduk.bu da güzel, şu da fena diil diye paslaşıp duruoduk.ama illaki yakından görmemiz ve hatta elimize takarak denememiz gerekiodu.

herneyse cebimizde bazı kuyumcuların adresleri eminönünde buluşup havanında fena olmaması sebebiyle yürüyerek çıktık Kapalışarşıya.

çarşı oldukça kalabalıktı.hani nerdeyse her dükkanda üç beş müşteri var.allah bereket versin işler iyi gibi görünüodu.

bakıcağımız alyansçılardan biri Pırıltı Alyans.internetten okadar çok baktımki bu sitenin yüzüklerine yani nerdeyse vitrindeki ürünlerinden çıkarıcam yani.fakat karşılaştığımız sahne beni baya bi sükutu hüsrana uğrattı.çalışanlarla birlikte toplamda 5 kişinin girebiliceği kadar büyüklükte bi yermiş burası.sıkış tıkış bişiler bakmaya çabaladık ama ikimizde hoşnutsuzuz tabii.ilgilenen kişilerde biraz negatifti.denediğimiz ve benim illaki bu olur dediğim yüzüklerin hiçbirisini ya beğenmedim yada beğendiğim elimde güzel durmadı.

kriter olarak beyaz ve sarı altın karışımı olucak ve mutlaka tek taş pırlantamla bir huşu içerisinde uyum göstermeliydi.ama olmadı.

çıktık ve burayı ararken gördüğümüz benimde internetteki aramalarım esnasında rastladığım başka bi takıcıya girdik.ModernAlyans...

burası diğerine oranla daha ilgili daha alakadar ve daha ferahtı.baya bi koleksiyonu yakinen inceledikten ve parmaklarımızda denedikten sonra bikaç tanesini finale (sevgilimin deyimi) çıkardık.benim elimde duran modelin erkek için olanı sevgilimde güzel durmayınca farklı bi setin erkek yüzüğüyle kombinasyon yaptık.ve sonucunda her ikimizinde çoook içine sinen bi alyans oldu ikiside.karar verdikten sonra parmak ölçülerimiz alındı ve benim yüzük üstünde değişikliğini istediğim bazı ufak detaylarda not edilip kaporasıda verildikten sonra ayın 26sında teslim almak üzere sözleştik.tabbi 26sı çarşambaya geliceği için biz 29unda gidicez kısmetse.

her ikimizde alyansların resimlerini yüksel pikselli cep telefonlarımızdan çekmeye çalıştıysakta bi türlü istediğimiz sonuca ulaşamadık.yanımızda fotoğraf makinesi de yoktu.çok fazla spot ışık olması ve dolayısıyla aşırı aydınlık bi ortamdan dolayı ne yaptıysak yüzükler çok parlak çıktı ve ayrıntıları görünmezleşti.artık teslim aldğımızda çekeriz bol bol resimlerini.

bu arada eğer yine bi aksilik olmazsa ayın 5.de sözlü bir çift olucaz.o akşam hem istemeye gelicek ailesi hemde söz kesilicek...

yüzük işini hallettikten sonra baya bi rahatladık aslında.üstümüzden kocaman bi yükü daha kaldırmış olduk.sevgilim zor beğenen birisi olduğu için baya bi çekinceliydim bu konuda.eyvah ya istediğimiz gibi bişi bulamazsak diye düşünüp duruoduk ama hiçte öle olmadı.bi uyum içerisinde hallettik bu işimizide.

ee kapalışarşıda olunca mutlaka Sultanahmetide gezmek gerekirdi diğmi.öncelikle sevgilimin işyeri orda olan yakın bi arakadaşını aradık.ama istanbulda olmadığı için bizde öncelikle yemek yemeye Sultanahmet Köftecisine gittik.

burası herdaim tıklım tıkış bi yer.ve dolayısıyla hizmet kalitesi oldukça düşük.garsonlar mutsuz ve asık suratlı ve aşırı telaşlılar.daha masaya otururken köfte yaptırıorum die lafa girdi zaten en başında.ewt köfte yicez başka bişi varmıki zaten burda:)

serviste ona keza.herşey ezbere yapılıo.köfteler lezzetli ama bu lezzette bi köfteyi heryerde yiyebilir insan.mesela bizim Bursada Zeynel de yediğimiz köfteler muhteşemdi.servis çatalları ve bıçakları yumuşacık köfteleri bile kesemicek kadar körelmiş ve üstlerinde yaşamın tüm izleri mevcut.çatallar bıçaklar çizik içinde çok yıpranmışlar.sevgilimede dedim.buranın sahibi burdan çok fazla para kazanıo ve nasıl olsa böle gidio diye şu çatalları bıçakları değiştirmeye tenezzül bile etmio.neden bu zihniyet bilmiorum.çok az müşterisi olan ve hiçte meşhur olmayan mekanlarda bile bunlardan binkat güzel servislere rastlayabilirken bukadar meşhur olan biyerde böle bişeyle karşılaşmak bence üzücü.

zaten bizde hızlıca yiyip üstüne helvamızıda yedikten sonra Sultanahmet camiisinin

sevgilim beni her daim mutlu eden ve bunun için uğraş veren birisi.bende en az onun kadar gözünün içine bakıorum.güzel adımlar bu attıklarımız ve herşey Allaha şükür iyi gidio bi aksiliğimiz olmadı hiç şu güne kadar.umarımda olmaz ve hep bu denli severiz ve sayarız birbirmizi...

pazar günü 9 gibi uyanıp şahane bi pazar kahvaltısı hazırladım annemle babama.beraber yedik içtik.babam ve arkadaşı kurban işini halletmek için dışarı çıkıcaktı.önce annemle babama hediye almak adına başka bi plan yapmıştık ama teyzemin ille buraya gelin beraber bi alışveriş merkezine gidelim demesiyle bizde babamın arabasına atladık beraber gittik.teyzemlerde verdiğimiz türk kahvesi molası sonrasında gittiğimiz alışveriş merkezinde babama Yeşil Kunduradan güzel bi siyah bot aldım ki çok içime sindi.normalde daha doğumgününe var ama ben şimdiden almak istedim.yılbaşı ve söz heycanı fln derken sıkışmıyım istedim.çokda iyi ettim buraya gelmekle.hem benim hem annemin içinde sindi aldığım hediye.Kotondanda kendime bi elbise aldım yine.adet edinmiş gibi nezaman kotona girsem illaki kendime bi elbise alıp çıkıorum.hastalık gibi oldu:) yine aldım bitane annemin bıdı bıdılarını dinleye dinleye.habire kıyafet almamdan şikayetçi ve dolabımın bi gün yıkılacağını iddia edip duruo:) eh pekde haksız sayılmaz hani...

işimizi hallettikten sonra kuaförden almış olduğum randevuyu unutarak annemle teyzeme hadi gelin size kahve ısmarlıyım dedimki aklıma geldi.apar topar kuaföre gittim.bayram üzeri işlerimi hallettim.amelyacığımında pazar olması sebebiyle çok müşterisi yoktu rahat rahat hallettik işlerimizide.bana badem yağını önerdi kaşlarıma sürmem için.denicem bakalım.

kuaförden sonra babamla annemin yanına yani teyzemlere gittim.bi aile yemeği yedik hep birlikte.menümüzde arnavut ciğeri,el eriştesi,yoğurt çorbası,salata ve hünkar beğendi vardı.afiyetle yedik içtik.

yemek ve çay faslından sonra eve döndük.dışarının çok soğuk olması sebebiyle arabadan apartmana koşar adım gelirken aklımda sıcak ev hayalleri vardı.ama ben kapıdan çıkarken üstüme vazifeymiş gibi termostat ayarını yanlışlıkla 8 dereceye indirdiğim için hayallerim sadece hayal olarak kaldı maalesef.buzz gibi bi eve girdik benim yüzümden.dolayısıyla banyo yaparkende, yapmazkende, uyurkende, uyanırkende hep üşüdüm.hatta öyleki hala üşüorum:)

sabah zor bela kalktım nihayet ısınmış olan yatağımdan.buzz gibi havaya çıkınca gözlerimden yaşlar boşaldı bisüre.allahtan makyaj yapmadım yoksa tümden akıp gidicekti yüzümden aşağı.işe geldim güç bela bi de ne göreyim:şirkettede elektrikler kesik.dolayısıyla doğalgaz ve klimada çalışmıo.bu soğukta olabilicek daha kötü bi durum varmı acaba.1 saat sonra geldi elektrikler ama içim dışım hala buzz gibiydi.öğlene kadar montumla oturdum.çinden yazan bazı müşteriler havanın nasıl olduğunu sorduklarında onlara kısaca montumla oturuorum die cvp verdim.onlarda gülümseyerek soğuk galiba orası dediler.:)

galiba değil soğuk burası anam babam yaaa.böyle işte.zeynepciğiminde bugün sınavı var erken çıktı.koskoca şirkette bir başımayım yönetim katında ve bayadır durmadan yazıorum.ama artık noktalama zamanı geldi.

sıcak bi çay geldi bunları yazarken.bikaç fırtta bitirdim onuda ama biraz daha iyiyim şimdi.umarım bisonraki yazım güneşli bi güne bakar...

iyi haftalar.

2007-12-14T23:37:00.000-08:00

FERHAT GÖÇER-TAKVİM

su

2007-12-10T00:11:00.000-08:00

"Kâinatta ne varsa suda yaşadı önce;

Üstümüzden su geçer doğunca ve ölünce

Su duadır, yakarış, ayna, berraklık, saffet;

Onu madeni gökte altınlar gibi sarf et."

Necip Fazıl Kısakürek

ISLAK ZAMANLAR

2007-12-05T05:36:00.000-08:00

ASTAR

Şimdi çalışır durumda görüntü katmanlarımız
Neyle astarlanırsan yanmayız yüksek fırınlarda
Saçlarımız kızıl pas, dilimiz kayış
Deltalara yağan yağmurlarda
Islanmadı içimizin cam yünü
Kurgusu kaderine terk edilmiş oyunlardı
Parçalandı dağıldı
Bir zamanlar her şeyi bir arada tutan
O büyülü mıknatıs
Hayatımızdaki her figür çıktı yerinden
Şimdi bu yeni gözlerle
Görmek ve alışmak
İçimize durmadan akan onca yıl
Sığa çıkmış çökelti
Her birimizi başka biri yapacak

MURATHAN MUNGAN

2007-12-05T00:39:00.000-08:00

yağmurlu ve gri bi havaya açtım bugün gözlerimi.üstümde tuhaf bi yük öylecene yattım yatağımda bi süre.biliodum bugünün hüzünlü geçiceğini.ne olduysa gece uyurken sabah uyandığımda ağlak bi haldeydim.öyleki işe yürüyerek gitmeyi bile göze aldım bu havada.rahat rahat ağlayabiliceğim bi ortam yarattım aklımsıra kendime.olurda ağlamam gelir o esnadada otobüste, minibüste olurum ve ağlayamam dökemem incilerimi işte ozaman daha çok hüzün basar ve altından kalkamam die yürüdüm bugün uzunca.ve ağladım tüm yol boyunca yüzümü şemsiye ile kamufle ederek diğer insanlara karşı.evden çıkarkende yanıma mendilimi almıştım.müzik çalarımdada hüzünlü, vurucu şarkılar çalıodu.herşey hazırdı işte ağlayabilmem için ki başarılıda olduk.

ben nedensiz sevinçlere kapılabildiğim gibi nedensiz hüzünlerede kapılabilen bi insanım.sokakta gördüğüm acınası bi hal burnumun direğini sızlatabilir kolayca.ve hemen içimi çekebilirim ağlamaya hazırlık aşamasında.

şirketten içeri girerken dinlediğim şarkının son sözü:eğilmeyen kırılmaya mahkum hayatta idi.msn iletime yazdım az önceçve sürekli dinlediğim bi şarkının bu denli doğru bi içerik taşıdığına ilk kez tanık oldum.

ewt eğilmeyen kırılıodu bu hayatta.esnek olmak gerekiodu hayatımızdakilere karşı.sert katı camlar kişilikler kurallar koyamıyoduk insanlarla aramıza.illa bi elastikiyet gerekiodu ilşkilerimizde.ne kadar nefrette etsek illaki politik bi hal oturtmalıydık mizacımıza.gerektiğinde kullanabilmek için hep yanımızda taşımalıydık.

ben politik biri olamamanın cezasını çok çekiorum.birisini sevemiosam seviyomuş gibi davranmak onuruma dokunuodu.yalan söylemek riyakarlık yapmak olarak addediodum.ama anladımki başkaları tarafından kabul görende bu maalesef.

eğilmeyen kırılmaya mahkum hayatta....

en çirkini en güzel kılan...

bişey var ki herkese yakışan...

ağlamak...

HABLE CON ELLA

2007-11-29T06:16:00.000-08:00

bir adam nasıl bukadar güzel kadın filmi çekebilir.???
yorum yok.
yine ruhumu derinden etkileyen hiç bitmesini istemediğim bir ALMODOVAR filmi:
KONUŞ ONUNLA

kadın ruhundan bukadar iyi anlayan bi adamın bukadar anlamaz görünmesi enteresan aslında.yani tipiyle yaptıkları uymayan bi adam Pedro Almodovar

ama tabiiki bu çok saçma.sanat sözkonusu olduğunda sanatçıların tipleri bizi ilgilendirmez elbette ama ben hani kadın ruhundan anlıo ve habire o çok sevdiği yaratıklarla alakalı filmler çekio ya.işte buna bayılıorum.
zaten Pedronun bi kanka muhabbeti halide var.illaki filmlerinde daha öncekilerde oynattığı aktristlerden bitanesini oynatır.siz de ailevi bi hal sezerek aaa bu şu kadın yada aa bu geçen izlediğim filmdeki adam diye neşeleniverirsiniz.
bukadar almodovar sevipte neden bukadar geç izledim bu filmi bilmiorum.aslında bu çok severek aldığım bişeyi bisüre giymeye kıyamamam gibi bişi.benim olsun evimde bulunsun,izlenicek filmler arşivimde bulunsun ama sırası var biraz beklesin hali benimkisi.
filmin hakkında konışıyım birazcık:
benigno:bir hastabakıcı,ilerde alicia komadayken onun hastabakıcılığını yapıcak olan ve ona deli gibi aşık olan genç adam
alicia:baleyi hayatının amacı edinmiş,babası psikiyatrist olan ve trafik kazası sonucu 4buçuk yıl komada kalan genç kız.
lydia:çok ünlü,marconun 3aylık sevgilisi ve 6 adet boğayla aynı anda kapışan çılgın bi kadın matador.
marco:başlarda sadece amacı lydia ile röportaj yapmak iken daha sonra ona aşık olan bir gazeteci,daha sonraları benignonun kankası olan genç adam.
kadının ruhundan anlamak için onları dinlemek gerektiğini ısrarla deklare ediyo film.hatta onlar komada bile olsa, sizi duyduklarından emin olamasanız bile onlarla konuşmak gerektiğinden dem vuruo.
marco ve benignonun kaderleri aynı klinikte aynı sebepten dolayı karşılaşır.sonradan çok iyi bir dostluğa açılan bu farklı başlangıç birinin hayatına son verirken bu son buluş diğerine başlangıç kapısı açmaktadır.
ve yoğun olarak algıladığım bişey varki; birisi için gerçekten fedakarlık yapmak istiyosanız mutlaka ona derin bi sevgi hissetmeniz gerekmektedir.aksi halde imkansız olduğuna kanaat getirdim.söz gelimi komadaki eşine insan hiç bıkmadan, usanmadan A dan Z ye herşeyiyle bakabilirmisiniz.

tırnağındaki maniküründen beden temizliğine yada anlamadığı halde güneş görsün diye tıbben ölü kabul edilmiş bir kimseyi bahçeye çıkartıp havalandırmaya kadar.ve dahada önemlisi sizi duyuyomuş gibi onunla herşeyi ama herşeyi konuşabilirmisiniz.hemde hiç umudunuzu kaybetmeden ve mucizlere inanmaktan bi an bile vazgeçmeden.
sağlığımızda sevdiklerimize verdiğimiz sözler, ettiğimiz laflar bu bağlamda aslında çok mühim.senin için ölürüm,sana ömrüm feda,sana bişi olursa o adamı yaşatmam,eğer ayrılırsak asla başkasını sevemem....
okadar kolay söylüyoruzki bu sözleri, okadar hissetmeden çıkıverioki dudaklarımızdan...
sevgi nedemek diye soruo insan kendine bi anda.ve cevaplayıverio kalbim.
sevgi;kayıtsız şartsız, hastalıkta sağlıkta, zenginlikte fakirlikte, hiç yılmadan ve umudunu yitirmeden bir ömür boyu yaşanan en nadide his.ve herşey gibi sevgide emek istio,çaba istio,ilgi alaka istio.
aklıma SELVİ BOYLUM AL YAZMALIM filmindeki final sahnesi geldi.hani asya diyo ya:
sevgi nedemekti?sevgi emek demekti diye...
bi tarafta çocuğunun babası ama onu terkedip giden,diğer tarafta kan bağı olmayan ama çocuğuna esas babalığı yapan onu seven bağrına basan adam...
ewt sevgi emek demekti dedirtio bizlerede.
işte beni tüm bu düşüncelere iten muhteşem film:
HABLE CON ELLA

2007-11-28T01:06:00.000-08:00

anlamsız bi yorgunluk var bugünlerde üzerimde.sabahları kalkmakta hep zorlanıorum.hep biraz daha uyuyım istiorum.bedenim yatağa yapışık sanki.işe gelip başımı yine masanın üstüne koyup uyku moduna geçiorum.dün sporda çok zorlandım mesela.dakikaları sayıyorum ve bedensel aktivitemin düştüğünü hissediorum.depresyona giricem herhalde derdim eskiden olsaydı ama şimdi diil.depresif hal gerektiricek günlerde diilim.çok şükür herşey olumlu ama işte...

zaten diyetteyim ve bu diyete girme düşüncesi beni mahfedio.diyete girmeden sağlıklı yaşamaya çalışma çabasına girmeyi nezaman başarırım yada başarırmıyım bilmiyorum.kepekli sandiviçli günlere başladık işte yine.halbuki her spor seansında o en zor hareketi yaparken diorumki kendime:
-tuğba görüosun işte şu çektiğini.dikkat et şu yediklerine
ama olmuo tabii.acı çekme işlemi bitince herşey unutuluo.neyse bugün daha bi kararlıyım en azından.öğlen yiceğim sandiviçide getirdim yanımda.tüm yaşamım boyunca yediklerime her daim dikkat etmek durumundayım ve ara ara diyetler yapmak durumundayım.kilolu olmasam bile almaya okadar meyilliki bu bünye.yani benim kadar dikkat etseydi bi başkası dal gibi kururdu herhalde.nasıl bi gense bu doğdum doğalı beni rejime tabi tutuo.
amaan benimkide sorun işte.gereksiz ayrıntılar boş lakırdılar.başka bişi diil.
şu saç düzleştiricilerinden benimde var artık.doğumgünümde hediye geldi.henüz kullanmadım ama bakalım belkide kuaföre gidip fön çektirme derdinden ve masrafından kurtulabilirim bu sayede.

sevgilimide yaklaşık 10 gün boyunca göremicem.hemde istanbulda olmasına rağmen.ne üzücü.:( onun eğitimleri var hafta içi.dolayısıyla geç çıkıo.altunizadeden avrupa yakasına geçmesi baya ı,uzun sürüo.onun boş olduğu günlerdede benim işim var.haftasonuda kumburgaz princess otele gidio yine eğitim ve toplantı için.anca pazar günü dönüo ki kaçta dönüceği henüz belli diil.:(

biz birbirimize daha yakın olmak için ciddi adımlar atarken kader bizi uzaklaştırıo bu aralar.bitmeyen işler güçler yüzünden.napalım bu seferlikte böyle olsun diorum ama onu çok özledim.dün akşamda rüyama girdi zaten.offf

bayadır film izleyemiorum derken dün nihayet bitanesinde el atabildim.

CLOCKWORK ORANGE
Stanley Kubrick'in filmi olan otomatik portakal bir bilim kurgu sayılabiliceği gibi dramda sayılabilicek filmler arasında.

1972 yapımı film britanyada yaşayan bi grup gençlik çetesini anlatır.çetedeki gençler suça,şiddete ve cinselliğe eğilimlidir.içlerinden birinin grupla zıtlaşması sonucu diğer elemanlar kurdukları bir tuzakla onu polise yakalattırırlar.
14 yıl hapse mahkum olan bu genç 2 yıl yattıktan sonra yeni hükümetin suçluların,özelliklede şiddete yönelik olan suçluların topluma kazandırılması sistemi adı altında beyin yıkama ve yeni bir kişilik kazandırma işlemi piyasaya çıkar.ne olursa olsun dışarı çıkıp serbest kalması gerektiğine inanann bu genç tüm vazgeçirme çalışmalarına rağmen bu deneye tabii tutulur.
deneyin işleyiş biçimi;kötüyü,çirkini,şiddeti zorla izleterek tüm bu kötü huylardan vazgeçirmek üzerinedir.

bi sinema salonunda deli gömleği giyrilip göz kapakları aletlerle kapanmıcak biçimde açılarak birsürü kötü ve şiddet dolu görüntüler bu gence izlettirilir. önce tepki vermeden ve hatta gülerek izler fakat daha sonra bünyesine verilen ilaçlardan dolayı filmlere bakamamaya başlar.hatta çıldırıcak gibi olur ve arkada oturan profösörlere yalvarır.ama bu tedavinin bi parçası olduğu için buna katlanması gerekmektedir.

tedavi süreci bittiğinde bu genç son derece iyi bi insan olmakla beraber yanağına tokat atana öbür yanağınıda uzat mantalitesini güder biçimde sokağa salınır ve serbest bırakılır.

fakat maalesef geçmişi onun yakasını bırakmaz.eve döndüğünde ailesi odasını bi başka gence kiralamıştır ve hatta onu evlatları gibi sevmektedirler. sokakta rastladığı yaşlı adam onun ve çetesinin daha önceden zarar verdiği adam çıkar ve onu tanıyan bu yaşlı adam hıncını diğer yaşlılarla birlikte döverek alır.onu bu adamların elinden kurtarmaya 2 polis gelir ve şansa bakınki bu polislerde eskiden üyesi olduğu o çetenin adamları çıkar.onlarda öclerini almak için ıssız biyere götürerek bi güzel hakkından gelirler.dünyaya karşı artık savunmasızlaşan bu gencin yolu birdenbire daha önce çetesiyle baskın yapıp karısına tecavüz ettiği adamıda sakat bıraktığı bir eve düşer.

bu gencin deneye girmeden önce en sevdiği müzik bethoovenın 7.senfonisi iken deneyden sonra asla tahammül edemediği bir müzik oluverir.yanlışlıkla evine geldiği bu adamda öcünü almak için onun bu zaafını kullanmaya karar verir.

genci bi odaya kapatarak onu bu senfoniyi dinlemeye mecbur eder.ve genç uzunca bisüre dinlemeye mahkum edildiği bu şarkıya dayanamayak camdan atlar,intihar eder.fakat ne yazıkki ölmez.hertarafı kırıktır ama yaşamaktadır.hemde eski kişiliğide yerine gelmiş bir vaziyette.

film baya ilginç geldi bana.başlarda biraz sıkılır gibi olsamda sonradan hem komik hemde ilginç buldum.Stanley Kubrick severler onun bu tarzını garipsemicektir..

bilgisayarın monitörüne yansıyan ışık bugün havanın aydınlık olduğunun kanıtı.ne hoş.bir kış gününde güneşin yüzünü bize çevirmesi nekadar hoş...mutlu günler hepimize...

doğumgünlerim:)

2007-11-26T11:44:00.000-08:00

DOĞATEPE RESTAURANT bugü 26 kasım.yani doğumgünüm.ama ben 24ü de dahil olmak üzere 3gündür dördüncü pastamı kesiorum ve hergün yeni hediyeler alıyorum.şimdiye kadar kutladığım en uzun doğumgünü bu olsa gerek:)
24 kasımda yani öğretmenler gününde başladı mutlu zamanlarım.bikaç gün öncesinden sevgilimin bana sunduğu tercihler arasından doğatepeye rezervasyon yaptırdık.diğer tercihte kız kulesiyiydi.ama oranın gündüz daha iyi olduğuna karar verdiğim için tercihimi doğatepeden yana kullandım.
burası Rumeli hisarı üstünde Boğaziçi üniversitesinin hemen yanıbaşındaki muhteşem mekan.2.köprüye ve dolayısıyla her iki yakayada olabildiğince hakim bi yer.gündüzü başka gecesi başka güzel olan yerlerden biri.daha önce bruncha gitmiştimki nefisti gerçekten ama akşam yemekleride bi okadar güzelmiş.etilerden gidiş oldukça basit ve yakın.özel günler içinde çok ideal bi yer.
yemeklerde sunumlar süper görünse bile tadları çok tatmin edici diildi açıkcası.mesela biz ara sıcak olarak hellim peyniri ve tereyağda karides istedik.hellim peyniri yeterince pişmemişti karideslerde belkide mevsimi diildi bilmiorum ama biraz sertti.yediğim bonfilede isteğim üzerine iyi pişmişti ama sanki biraz fazla pişmişti.ama tüm bunlara rağmen mekanın atmosferi ve karşımda aşık olduğum adam olması sebebiyle herşey çok güzeldi.
ilerleyen dakikalarda yemekten sonra pastamız geldi garsonlar eşliğinde.üzerinde mumların olduğu ve doğumgünü müziği eşliğinde iki kişilik pastamız çok lezzetliydi.restauranttakiler mumları üfledikten sonra alkışladılar.ama sonradan bizde başka doğumgünü olan birini alkışladık adettendir diyip:)
sevgilim bana daha önceden çok beğendiğim ve bunu hatırlamadığım bi zamanda beyan ettiğim o nefis saati almış.çok mutlu oldum tabiiki.

sonrasındada kahvelerimizi içip yakın geleceğimize dair planlarımızı yaptık.2007 sevgilim sayesinde muhteşem geçti.ona nekadar teşekkür etsem azdır sanırım.çok seviyorum ve iyiki varsın diyip hep ama hep şükrediorum.canım sevgilim SENİ ÇOK SEVİYORUM...M&T

ertesi gün yani ayın 25indede başka türlü bi güzellik yaşadım.şu herkesin ve hatta tüm dünyanın dilinde dolanan facebook çılgınlığından nasibini almış bi insan olarak 10 sene önceki liseden arkadaşlarımla buluştum.teknolojinin iyi nimetlerinden biriydi bu benim için.aslında kendi ismimle bi hesap açmadım ben bu sitede.ama açan arkadaşlarım sayesinde bulduk tekrar birbirimizi.yaklaşık 15 gündür messenger ve mailler vasıtasıyla görüşüoduk ve bu güne karar kıldık görüşmek için.

biraz tedirginlik ve heyecan olsada başlarda sonrasında o telaş yerini bol muhabbete ve neşeye bıraktı.benim içinde süper bi doğumgünü hediyesi oldu dolayısıyla.
beyoğlunda buluştuk 5 güzel kız.bi kafeye girip saatlerce oturduk.sırayla geçen zaman içerisindeki hayat akışlarımızı paylaştık.durmadan konuştuk,güldük,dedikodu yaptık.tüm arkadaşlarım beni güzelleşmiş buldu.kimbilir belkide aşktandır dedim:)
5 tane yıllardır görüşmeyen kızın biraraya geldiğini düşünün.yığınlarca konuşucak şey var tabii.hüzünlü anlar,anılar,geçmişteki çocukluklar,gelecekteki kararlar,hatalar,yaşanan aşklar....
bi yığın şey.tabiiki yetmedi süre.benimde başka bi işim olduğu için saat 6 civarı onlardan ayrılmak zorunda kaldım ama aklım onlardaydı elbette.
yeniden görüşmek için sözleştik ve bunu daha sık yapmaya karar verdik.messenger zaten ilşkileri mecburende olsa kopartmamaya yarayan bi buluş.iyikide öyle.ben şu aralar çok memnunum kendisinden çünkü beni özlediklerimle kavuşturdu.
işimi hallettikten sonra carousel mangoya gidip arkadaşım için aldığım bişeyi değiştirip kendime bi kazak aldım.onada beyoğlundan başka bi hediye aldığım için değişim şansımı kendimden yana kullanarak krem rengi bi kazak aldımne de olsa bir doğumgünü kızıyım ben.sonrada koşar adımlarla eve geldim ama okadar yorulmuşumki.tüm gün sokaklarda olmamdan dolayı güzel bi uykuya teslim ettim kendimi.

ve bugün...sabah işe gidip yönetimden içeri girdiğimde odama yayılmış balonlarla karşıladı arkadaşlarım beni.sevgili arkadaşım zeynep erkenden gelip küçük pastalardan almış.masanın üzerine mumları koymuş ve etrafta üzerlerinde -günaydın ve iyiki doğdun yazan balonlar.çok hoş bi karşılamaydı doğrusu:)))
hediye olarak büyük koyu kahverengi deri bi çanta almış.çok şık çok güzel bi çanta.çok beğendim.böle mutlulukla pazartesinin rehavetine kapılmadan ilerliodukki rusyadan yeni gelen patronumuzun isteğiyle pasta almışlar tekrardan.
öğlen zeynep çay içermisin diye sorunca ben kahve istiorum dedim.normalde çayı kahveyi getiren ablamız var ama o yukarı çıkıp kendi alıcak zannettim.yukarı bi çıktı elinde koca pastayla yine odaya geldi:) ve ben yine çok şaşırdım.torpil geçildi hakkaten doğumgünüm diye düşündüm.sonra kendi odasından çıkan patronlarımızdan biri ve diğer arkadaşlarla bi mum üfleme ve pasta kesme seansımız daha oldu.resimler çekildi ve patronum bana armaninin bi parfümü hediye etti.herkese çok teşekkür ederek günümü bol bol şımararak geçirmeye başladımki üstüne bi de müstakbel kayınvalidem aramazmı.bu da bonusum oldu yaniii
sağolsun incelik yapıp aradı,doğumgünümü kutladı.hatta bana nerde ve saat kaçta doğduğuma dair sorular sordu.çok komik ama ben nerde doğduğumu bilmediğimi anladım bu soruyla karşılaşınca.emin olmadığım bi biçimde beyoğlu dedim.bu seferde hangi hastane diye sordu.bende gerçekte bilmiorum hiç merak etmedim sanırım dedim.o da benim heycanımdan dolayı belki hatırlamadığıma kanaat getirdi ama ben ısrarla yooo hayır gerçekten bilmiorum dedim.:)azıcık utandım elbette.hatta telefonu kapadıktan sonra annemi arayıp sordum.meğersem hakkaten bilmiomuşum ve neden bilmediğimide bilmiorum ama ben beyoğlu diil bakırköydeki hastanede doğmuşum.külliyen sallamışım yani.nüfus kütüğümüz beyoğlunda olduğu içinmi böyle aklımda kaldı bilmiorum ama baya iyi salladığım ortaya çıktı:))
sevgili müstakbel kayınvalidem bana uzun ve mutlu bi ömür diledi.sağolsun...
annem ananemlerin bazı işlerinden dolayı evde diil bu akşam.ama sevgili babacım gelirken pastamı almış.akşam yemeği için patatesli omlet yaptım hemencecik babam gelene kadar.öndende bi tarhana çorbası.yemekten sonra çaylarımızla beraber yedik pastamızı.
velhasıl kelam 3gün 3 gecedir kutluyorum doğumgünümü.asla unutmucağım bi yıldönümü oldu bu benim için.düşünen emek harcayan herkese çok teşekkür ediyorum burdanda tekrar.gerçi hiçbirinin haberi yok bu blogtan ama olsun.herkesin eline yüreğine sağlık.
ben el kadar bebecik olarak yeni doğduğum için yani birazcık uykum geldi.her doğumgünümde olduğu gibi bu yıldada allahımdan güzel,huzurlu,mutlu ve sağlık dolu bi yıl diliyorum sevdiklerim ve kendim için.
nice mutlu yıllara inşallah...

doğumgünü...

2007-11-26T00:54:00.000-08:00

bugün benim doğumgünüm.nezaman bu cümleyi kursam devamını söylemek gelir içimden o şarkının...
bugün benim doğumgünüm
hem sarhoşum hem yastayım
bir bar taburesi üstünde
babamın öldüğü yaştayım...
akıllara zarar ama ben tam 27 oldum.27 koc yıl geçti ve bir asırın %25ini tamamlamışım.sevgilimle geçirdiğim ikinci yıldönümüm ayrıntıları daha sonra yazıcam ama doğumgünü vesilesiyle harika bi haftasonu geçirdim.
şimdi iş arkadaşlarımın hazırladığı pastayı yiyorum ve balonlarımla oynuorum.odamın her yanında balonlar vardı ve üzerlerinde mutlu yıllar,günaydın gibi yazılar yazıodu.çok şekerler hepsi...30 a 3 kalayım ama kendimi süper hissediorum.inşallah 2008 benim yılım olucak.bir yay kızı olarak oklarımı hedeflerime vurmak istiorum artık:)
iyiki doğdum yahuuu:)